NAVO
Een ongelukkig huwelijk?

Terwijl de spanningen tussen de NAVO en Rusland voortduren, borrelt er op de achtergrond bij de NAVO een ander soort onrust: Turkije. The Economist wierp een blik achter de

 

schermen om de situatie in kaart te brengen. Turkije, met na de VS de grootste krijgsmacht van de NAVO, lijkt met één been in het bondgenootschap te staan en met het andere in het Turks nationalisme. De spanningen tussen NAVO-bondgenoot VS en Turkije zijn flink toegenomen na de start van het Turkse offensief in de Syrisch provincie Afrin. Daarnaast lijken Erdogan en Poetin er een ‘knusse’ relatie op na te houden. Zal Turkije de NAVO in de kou laten staan? 

 

Foto: Flickr/Phil Manker

 

Laatste update: 08-02-2018

Blijvende schade?

In de aanloop naar Europa’s belangrijkste veiligheidsconferentie, in München volgende maand, besteden Dan de Luce en Robbie Gramer in Foreign Policy aandacht aan de NAVO. Ondanks

 

de retoriek van Trump bestaat deze alliantie nog steeds en momenteel werken Amerikaanse militairen samen met Europese tegenhangers om Rusland te dwarsbomen. Maar, zo stellen De Luce en Gramer: een alliantie bestaat uit meer dan wapens en budget. Er is dan onzekerheid: welke kant gaat Amerika op? En wat heeft dit voor invloed op de toekomst van de NAVO? Heeft Trump blijvende schade aan het bondgenootschap veroorzaakt?

 

Foto: Flickr/ NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 29-01-2018

Bondgenootschap in gevaar?

Is er sinds het aantreden van Trump werkelijk reden tot zorg over de NAVO? Michael Rühle betoogt dat het bondgenootschap wel voor hetere vuren heeft gestaan.

 

Onder het motto ‘elk decennium een crisis’ bespreekt hij de staat van de trans-Atlantische betrekkingen en de NAVO door de jaren heen. Rühles betoog vormde de key note speech op het jubileumsymposium van de Atlantisch Commissie, die dit jaar 65 jaar bestaat. De volledige tekst van zijn toespraak is gepubliceerd in het nieuwste nummer van Atlantisch Perspectief.

 

Foto: Flickr/Nicholas Raymond

 

Laatste update: 21-12-2017

Warme woorden, lege beloftes

Roberta Haar stelt in Elsevier dat het recente overleg van ministers van Buitenlandse Zaken op het NAVO-hoofdkwartier in Brussel vrijwel geen concrete resultaten zal opleveren.

 

Haar analyseert de pluspunten en minpunten van het overleg. Het doel van de bespreking was het verbeteren van de NAVO-defensie en het voorbereiden van de NAVO-top in juli 2018. Positieve resultaten zouden zijn: een verbetering van de samenwerking tussen de NAVO en de EU, een toename van de mobiliteit van NAVO-troepen binnen EU-lidstaten, en een intensivering van de samenwerking op gebied van cyberveiligheid en terrorisme. Minpunten, of beter gezegd boosdoeners, zijn: de onbeduidende positie van de Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken Rex Tillerson, die niet het vertrouwen geniet van zijn eigen regering en Trumps onwetendheid en desinteresse in buitenlandse zaken. 

 

Foto: DipNote

 

Laatste update: 18-12-2017

De NAVO moet zichzelf heruitvinden

Sinan Ülgen zet voor Carnegie Europe uiteen hoe de NAVO met nieuwe doelen en strategieën de uitdagingen aan zijn zuidelijke grens het hoofd moet bieden. De situatie aan de grenzen van

 

het grondgebied van de NAVO is fragiel en verandert constant. De bondgenoten moet hun eigen rol herinterpreteren en zich aanpassen aan deze volatiliteit. Daarbij moeten ze meer afspraken maken over welke operaties onder de NAVO vallen en wat aan de EU toebehoort. Hoewel er op microniveau al vooruitgang wordt geboekt, dienen er op macroniveau een aantal obstakels overwonnen te worden. Lukt dat niet, dan zal de NAVO niet langer in staat zijn adequaat op dreigingen in te spelen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-12-2017

Een NAVO politiemacht gericht op stabiliteit

Om NAVO-lidstaten te beschermen en de veiligheid buiten hun territorium te vergroten, is een expeditionaire politiemacht nodig. Dat schrijft Hans Hovens in de Militaire Spectator.

 

Hovens stelt dat, ondanks de trend van meer conventionele oorlogvoering aan het Oost-Europese front, een ‘expeditionairy stability policing capability’ noodzakelijk is. Hij bespreekt de mogelijkheden die een dergelijke politiemacht biedt, zoals het dichten van de ‘public security gap’. Als voorbeeld noemt hij de vredesmissie in Bosnië-Herzegovina in de jaren ‘90 waar politiemachten van de VN werden gehinderd in het beveiligen van de lokale bevolking, onder andere doordat het mandaat hiervoor ontbrak Daarnaast licht hij enkele mogelijke obstakels toe.

 

Foto: Defense.gov Photos

 

Laatste update: 28-11-2017

Tussen de NAVO en een EU-defensiebeleid

Tomáš Valášek stelt voor Carnegie Europe de vraag wat de gevolgen van het PESCO-verdrag zullen zijn voor het defensiebeleid van de Europese lidstaten die hebben getekend.

 

Het verdrag houdt in dat de lidstaten meer zullen samenwerken, maar dat niet iedereen met elke samenwerking meedoet. Hoewel sommigen zeggen dat er niet veel zal veranderen ten opzichte van eerder gesloten verdragen, heeft het verdrag wel degelijk een mogelijke impact. Het is een nieuwe impuls voor de Europese landen om meer aan defensie uit te geven en biedt extra kansen om dit als collectief te doen. Extra geld naar het defensiebudget is uiteraard ook goed voor de NAVO, maar nu Europese defensie steeds meer vorm krijgt dreigen de lidstaten een keuze te moeten maken: laten ze Europese belangen voor NAVO-belangen gaan?

 

Foto: Flickr/ Program Executive Office Soldier

 

Laatste update: 20-11-2017

NAVO aan zet op het digitale schaakboord

Kenneth Geers beschrijft voor de Atlantic Council de noodzaak voor een antwoord van de NAVO, maar ook de EU, op de toegenomen cyber-bedreigingen.

 

Cyberaanvallen leiden vaak niet direct tot slachtoffers en de herkomst is in de eerste fases van de aanval moeilijk te herleiden. Hierdoor is het moeilijk in te schatten hoe en wanneer cyberaanvallen het best bestreden kunnen en mogen worden. Gelukkig heeft de NAVO nu een aanzet gemaakt tot verdere collectieve cyber-verdediging die voortborduurt op de al bestaande mogelijkheden en recht doet aan de consensus dat cyberspace een van de nieuwe militaire domeinen is geworden.

 

Foto: Flickr/Marco Verch

 

Laatste update: 16-11-2017

Canada en ‘grand strategy’

Wat verklaart de aard en omvang van Canada's bijdrage aan de ‘Enhanced Forward Presence’ (EFP) van de NAVO? In Atlantisch Perspectief analyseren Christian Leuprecht en Joel Sokolsky Canada's ‘grand strategy’.

 

Aan de hand van de EFP in de Baltische staten en Polen. Canada speelt hierbij een leidende rol en dat was ook wat men van Canada mocht verwachten op basis van zijn overtuigingen, belangen, en capaciteiten, aldus de auteurs. Op welke grondslagen baseert NAVO-bondgenoot Canada zijn internationale strategie?

 

Foto: Flickr/Combat Camera

 

Laatste update: 09-11-2017

Artikel 5: terug naar de kern

De NAVO is terug bij af, zo schrijft John R. Deni in Carnegie Europe: de focus van de laatste paar jaar op conflictbestrijding is steeds meer aan het verschuiven naar collectieve verdediging.

 

De lidstaten houden grootschalige oefeningen in de Baltische staten en Polen, waar ook een permanente NAVO-macht aanwezig is. Sinds de inval in de Krim lijkt de gedachte van ‘een voor allen, allen voor een’ weer helemaal terug te zijn. Maar deze heroriëntering van het bondgenootschap is niet zomaar gerealiseerd. Op het moment is er een gebrek aan strategie ten opzichte van de bedoelingen van Rusland in Europa en heeft de NAVO te maken met uitgeklede legermachten, die vooral gericht zijn op de oude doelstellingen. Er moet nog veel veranderen, wil de NAVO aan de nieuwe uitdagingen het hoofd kunnen bieden.

 

Foto: Flickr/Allied Joint Force Command Brunssum

 

Laatste update: 30-10-2017

De nieuwe wapenwedloop

Volgens Charlie Gao is de NAVO hard aan het werk om een “nieuwe” technologie te ontwikkelen die gebruikt kan worden in een grootschalig conflict met Rusland: ETC-wapens.

 

ETC, ofwel Electro-Thermal Chemical, betekent dat er gebruik wordt gemaakt van elektriciteit om projectielen met een hogere snelheid af te kunnen vuren. Deze techniek werd al aan het eind van de Koude Oorlog bedacht als antwoord op de zwaarder bepantserde tanks van de Sovjet-Unie. Door hoge kosten en een eind van de spanningen tussen Oost en West stopte de ontwikkeling van dit soort hoogstaande wapensystemen. Nu een conflict met Rusland niet meer tot het rijk der fabelen behoort, wordt er weer meer geïnvesteerd in de ontwikkeling van nieuwe wapens.

 

Foto: Flickr/Dmitry Terekhov

 

Laatste update: 23-10-2017

De spagaat van militaire oefeningen

In War on the Rocks beschrijft Ralph S. Clem het hoe en waar van de NAVO-oefeningen in Europa.

 

Het aantal militaire oefeningen van de NAVO is sinds de inval van Rusland op de Krim toegenomen: het aantal troepen dat deelnam aan deze oefeningen is tussen 2013 en 2016 verzesvoudigd. Daarnaast nemen ook steeds meer landen buiten de NAVO, zoals Zweden, Finland, maar ook Georgië en Oekraïne, aan de oefeningen deel. Volgens Clem moet het bondgenootschap echter oppassen met deze oefeningen. Waar de NAVO saamhorigheid wil uitstralen, ziet het Kremlin een steeds agressiever uitbreidend Westelijk front. De NAVO moet het aantal oefeningen en de manier van trainen heroverwegen, opdat zij niet een verkeerd signaal afgeeft en de gevolgen, waar zij niet klaar voor is, over zich afroept.

 

Foto: EUCOM/Sgt. David Turner

 

Laatste update: 12-10-2017

Macron en de verdediging van Europa

Is Europa ooit echt autonoom als het voor zijn veiligheid afhankelijk is van de Verenigde Staten en de NAVO? Dat is de vraag die Emmanuel Macron op 26 september beantwoordde.

 

Hij pleitte voor meer Europa, zonder daar minder NAVO tegenover te stellen. Macron stelde heldere doelen voor meer investeringen in Europese defensie, meer samenwerking tussen lidstaten van de EU en een Europese interventiemacht. Deze ontwikkelingen zijn, op het eerste gezicht, goed voor de NAVO. Eindelijk wordt er door Europa meer geïnvesteerd in het militaire apparaat en wordt de slagkracht op het continent vergroot. Toch zal deze ontwikkeling met argusogen gevold worden: de Fransen hebben historisch een stormachtige relatie met de NAVO.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 09-10-2017

De prijs van principes

Een duivels dilemma, zo noemt Allison Fedirka de keuze waar de Zweedse regering voor staat. Deze staat namelijk op het punt om een nieuw verbod tegen kernwapens te tekenen.

 

Gevolgen: de NAVO en de VS dreigen hun toegang tot de Baltische regio te verliezen en kunnen de veiligheid van Zweden niet meer garanderen, mocht Rusland militair actie ondernemen. De banden tussen Zweden en de NAVO waren juist aangehaald onder dreiging van een steeds brutaler wordend Rusland. Durft Zweden het risico te lopen zijn bondgenoten voor het hoofd te stoten, terwijl het Zweedse leger niet in staat is zichzelf te verdedigen?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-09-2017

De nieuwe fronteenheden

Arndt Freytag von Loringhoven, de eerste assistent-secretaris-generaal voor inlichtingen en veiligheid van de NAVO, kijkt terug op de opbouwperiode van zijn nieuwe inlichtingendienst.

 

Onder druk van de vele dreigingen die de NAVO het hoofd moet bieden, zoals terrorisme, cyberaanvallen en conflicten aan haar grenzen, werd besloten om als bondgenootschap meer samen te werken op het gebied van informatie en veiligheid. Hoewel er op deze gebieden grote stappen zijn gemaakt de afgelopen periode, erkent Arndt Freytag von Loringhoven dat personeel en expertise nog te wijdverspreid zijn: de NAVO moet haar middelen beter inzetten, wil zij voortbouwen op het huidige succes.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-09-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.