Midden-Oosten & Noord-Afrika
Gaan de Syriërs ooit terug?

Met de Turkse inval is een nieuw hoofdstuk aangebroken in de Syrische burgeroorlog, die daarmee nog lang niet ten einde lijkt. Echter, ooit zal de oorlog klaar zijn, en wat gebeurt er dan met

 

de miljoenen Syriërs die hun land ontvlucht zijn? Als we deze vraag beschouwen in historisch perspectief, lijkt het antwoord simpel: het overgrote deel van de vluchtelingen wereldwijd is nooit teruggekeerd naar hun geboorteland. Dit blijkt uit onderzoek van Camarena en Hägerdal, zo schrijven zij voor War on the Rocks. Voor de Syriërs die wel terugkeren moeten snel voorzieningen worden getroffen. Het valt te verwachten dat hun terugkeer bijdraagt aan versnelde urbanisering. Zonder controle/plan kan dit leiden tot grote ellende: vervuiling, gettovorming en gebrek aan toegang tot overheidsdiensten.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 17-10-2019

Hoe de VS haar missies ten einde brengt

President Trumps besluit om de Amerikaanse troepen terug te trekken uit Noordoost-Syrië wordt bekritiseerd als een impulsieve actie zonder duidelijke strategie.  Ook bij missies in

 

Irak en Afghanistan lijkt het Amerikaanse leger moeite te hebben met het uitvoeren van een goed geplande terugtrekking. In dit artikel wordt beargumenteerd dat het probleem in verschillende gevallen vooral ligt bij de interventie zelf, waarin geen concrete doelen worden gesteld. Omdat het eindpunt van interventies daardoor onduidelijk blijft, wordt een goed getimede exit-strategie lastig.  Dit we hebben gezien in het geval van Noord-Syrië.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-10-2019

Trump in Syrië – Wat, hoe, waarom?

Het is hét nieuws van de week: de aangekondigde terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Noord-Syrië. Een intelligente zet of een verraderlijke actie? Hierover zijn de meningen zeer verdeeld.

 

Maar wat is er nu precies aan de hand, en wie heeft welke belangen in Noord-Syrië? In dit overzicht beschrijft de Financial Times de situatie in Noord-Syrië en wordt nader ingegaan op de Turkse en Amerikaanse posities.  Een goede explainer voor iedereen die het overzicht een beetje kwijt is in het tragische, voortslepende Syrische conflict.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 10-10-2019

Grote protesten in Irak

Afgelopen week vonden er in Irak grote protesten plaats tegen de regering van minister-president Mahdi. De aanleidingen achter deze protesten zijn het plotselinge ontslag van een

 

legerkopstuk, Iraanse bemoeienis in het land, en de slechte leefomstandigheden van veel Iraakse burgers. Een aantal jaar geleden leidden protesten er toe dat ISIS de ruimte en steun kreeg om te groeien. Daarom is het belangrijk dat de Iraakse regering, met hulp van de Verenigde Staten, een aantal hervormingen door zal voeren. Echter moet de VS wel oppassen zich er niet te veel mee te bemoeien aangezien buitenlandse inmenging juist heeft geleidt tot ongenoegen onder de Iraakse burgers.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-10-2019

Trumps prudente Iran-strategie

De voorzichtige houding van president Trump ten opzichte van Iran geeft blijk van verstand, meent Victor Davis Hanson van Hoover Institute. De theocratische dictatuur heeft recentelijk

 

Amerika en haar bondgenoten meermaals geprovoceerd, maar militaire reactie blijft uit. Slim, stelt Hanson, want militair ingrijpen kan nadelige effecten hebben voor de regionale machtspositie van de Verenigde Staten. Dit terwijl de Amerikaanse sancties Iran flink pijn doen en de economie van het land langzaam krimpt. De status quo behouden werkt dus voordelig voor het Westen. Waarom het bord omgooien als je aan de winnende hand bent?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 03-10-2019

‘Verlicht despotisme’– meer fictie dan feit?

Sinds de Arabische lente en de opkomst van Islamisme en jihadistisch terrorisme in Europa, lijkt het Westen er steeds minder moeite mee te hebben zaken te doen met autoritaire

 

strongmen. Liever een seculiere, ‘liberale’ dictator dan een Islamistisch regime, zo lijkt het. Shadi Hamid zet vraagtekens bij deze strategie. Een daadwerkelijk seculiere politiek lijkt onmogelijk in het Midden-Oosten – ook niet-Islamistische regimes sturen het religieuze leven in hun land, met name om haar politiek-revolutionaire potentie te onderdrukken. Ware religieuze vrijheid lijkt pas mogelijk als er ook politieke vrijheid is, iets dat dictators juist uit alle macht willen onderdrukken.

 

Foto: Wikimedia Commons

Laatste update: 30-09-2019

Keert de Arabische Lente terug in Egypte?

Egyptenaar Mohamed Ali woont tegenwoordig in Spanje en vanuit daar plaats hij bijna iedere dag video’s waarin hij hevige kritiek uit op Egyptische president Sisi. Hij is als aannemer

 

betrokken geweest bij de bouw van vele dure huizen en paleizen voor de president en zijn familie, en dat terwijl het armoedecijfer in Egypte erg hoog ligt. Hoewel Ali nog maar drie weken geleden is begonnen met het delen van zulke informatie heeft het nu al geleid tot protesten. Hoe groot zullen de gevolgen zijn voor Sisi?

 

Foto: Wikimedia Commons

Laatste update: 26-09-2019

Blijft Israël liberaal?

Vorige week schreef Robert Kagan een spraakmakend essay over het ‘illiberalisme’ van Israël. Hillel Fradkin van het Hudson Institute is het duidelijk niet met Kagan eens: zijn analyse zou

 

vol zitten met onjuiste aannames en gevolgtrekkingen. Volgens Fradkin is er helemaal geen sprake van dat Israël zich afzet tegen de internationale liberale orde, in tegendeel, die orde heeft zich door de jaren heen juist steeds minder betrouwbaar (en soms zelfs ronduit vijandig opgesteld) tegenover de kleine Mediterraanse staat. Een interessant debat!

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 23-09-2019

Verkiezingen in Israël, hoe nu verder?

Op 17 september werden in Israël parlementsverkiezingen gehouden aangezien Benjamin Netanyahu er niet in was geslaagd een regering te vormen na verkiezingen in April.

 

Er wordt geschat dat Netanyahu’s Likud partij en de oppositiepartij Blauw en Wit allebei ongeveer op 32 zetels zullen uitkomen, wat het voor hun allebei moeilijk zal maken een meerderheidscoalitie van 61 zetels te halen. Dit uitgebreide artikel op Al Jazeera bespreekt wat de gevolgen zijn van deze verkiezingsuitslag en wat nu de opties zijn voor het land.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 19-09-2019

Einde Arab League en GCC?

Terwijl president Obama probeerde traditionele coalities in het Midden-Oosten zo veel mogelijk te behouden, is Amerikaanse steun voor multilaterale organisaties onder president Trump

 

sterk afgenomen. Volgens een artikel voor Project Sydnicate lijkt Trumps beleid in het Midden-Oosten ook multilaterale samenwerking bij de Arabische Liga en de Samenwerkingsraad van de Arabische Golfstaten (GCC) te bemoeilijken. Zo zijn de lidstaten van de Arabische Liga bijvoorbeeld verdeeld over een mogelijke hertoetreding van Syrië, en traditionele allianties lijken verscheurd te raken. Zal Trumps beleid er uiteindelijk toe leiden dat de Arabische staten de GCC en de Arabische Liga links laten liggen?

 

Wikimedia/Commons

 

Laatste update: 16-09-2019

Prins én minister

Al-Falih, de befaamde Saoedische minister van energie, is vervangen door prins Abdulaziz, een lid van het koninklijk huis. Dit kan gezien worden als de volgende stap richting een

 

mogelijke beursgang van Aramco, het oliebedrijf van het Arabische land. Kroonprins Mohammed Bin Salman wil graag minder afhankelijk worden van olie-inkomsten en zou graag de inkomsten gegenereerd door een privatisering van Aramco aanwenden voor investeringen in techbedrijven. Hoewel Abdulaziz op het eerste gezicht competent lijkt en lange ervaring heeft in de fossiele sector, waarschuwen experts voor de nadelige gevolgen van het benoemen van een royalty tot energieminister: een verlies aan onafhankelijkheid en een verdere politisering van de sector.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 12-09-2019

De remake van al Qaeda

In hoeverre is al Qaeda een bedreiging voor het Westen? Colin P. Clarke van RAND analyseert de veranderingen door de jaren heen in de strategieën van de terreurorganisatie. Waar de

 

jihadisten zich lang concentreerden op de opbouw van lokale strongholds en de militaire controle over regio’s in conflictgebieden, wordt er nu weer prioriteit gegeven aan de oude missie van Bin Laden – het vormen van een radicale voorhoede in het internationale jihadisme.  Ook lijkt de territoriale focus van al Qaeda te veranderen: waar haar traditionele machtsbasis in Zuid-Azië ligt, verschuift het hart van de organisatie zich steeds meer naar Syrisch grondgebied.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 09-09-2019

Hoe Irak tussen de VS en Iran zit

Een briefing van de International Crisis Group belicht hoe toenemende spanningen tussen Iran en de VS grote gevolgen zullen hebben voor de huidige situatie in Irak. Terwijl Irak een neutrale positie

 

probeert in te nemen, blijven Washington en Teheran verwikkeld in een strijd om het land aan hun kant te krijgen. In de interne Iraakse politiek leidt dit tot een tweedeling. Aangezien de situatie in Irak al instabiel is door de recente strijd met ISIS, is het volgens de International Crisis Group ook in het eigen belang van de VS en Iran om Irak niet te betrekken in hun conflict.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 05-09-2019

Strijd in Jemen steeds complexer

In augustus vonden meerdere heftige veldslagen plaats in Zuid-Jemen, tussen overheidstroepen loyaal aan president Hadi en soldaten van de separatistische STC. Opmerkelijk, want de

 

partijen – en hun broodheren, respectievelijk Saoedi-Arabië en de VAE – zijn bondgenoten in hun strijd tegen de Houthi-rebellen in Noord-Jemen. Betekent dit dat de militaire alliantie tussen de golfstaten wankelt? Nee, zeggen verschillende analisten, de monarchieën begrijpen elkaars belangen uitstekend: de Saoedi’s hebben baat bij een instabiel Jemen en willen macht over het noorden van het land; de Emiraten hebben hun oog laten vallen op de zuidelijke haven Aden.  Ze blijven beide echter onverminderd toegewijd aan hun hoofddoel – het verslaan van de Houthi-rebellen, een potentiële bondgenoot van Iran.

 

Foto: Flickr/kgbbristol

 

Laatste update: 03-09-2019

Syrische vluchtelingen in Turkije

Fanack.com schrijft dat het Turkse beleid voor Syrische vluchtelingen aan het omslaan is. Waar voorheen een ‘open door’-politiek werd gevoerd, is er nu sprake van een campagne

 

tegen ‘illegale immigratie’. Vluchtelingen moeten zich registreren, anders worden ze teruggestuurd naar de plaats waar ze Turkije binnenkwamen, of zelfs gedeporteerd. Dit alles speelt volgens waarnemers vooral tegen de achtergrond van de verkiezingen in Istanboel, waar de regeringspartij van Erdogan een gevoelige nederlaag heeft geleden. Na zorgen om de economie, zou het Turkse electoraat de Syrische vluchtelingenkwestie als belangrijkste probleem voor het land zien. Bovendien worden deze kwesties vaak als samenhangend geheel beschouwd.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 29-08-2019

Grote hulptekorten in Jemen

Miljoenen mensen in Jemen hebben te maken met verminderde buitenlandse hulp, schrijft James Reinl voor Middle East Eye. Dat

 

komt doordat landen als Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten hun beloften niet nakomen. Zij hebben gezamenlijk anderhalf miljard dollar aan hulp toegezegd via de VN, maar ze hebben daar slechts een fractie van betaald. De VN heeft de oorlog in Jemen al bestempeld als de ergste humanitaire crisis ter wereld op dit moment. Ondertussen zijn er ook scheuren zichtbaar in de militaire coalitie waar beide bovengenoemde landen inzitten.

 

Foto: Flickr/EU Civil Protection and Humanitarian Aid

 

Laatste update: 22-08-2019

‘Bedoons’ vechten voor Koeweits paspoort

In Koeweit leven zo’n 100.000 ‘Bedoons’, Arabisch voor 'zonder nationaliteit'. Hun leefomstandigheden zijn volgens mensenrechtenorganisaties slechter dan ooit tevoren.

 

Daarom protesteren ze nu voor burgerschap, zo schrijft die Welle. Een aantal is daarbij gearresteerd. De problemen voor deze groep begonnen toen Koeweit in 1961 onafhankelijk werd van Groot-Brittannië. Veel inwoners van Koeweit, met name bedoeïenen, vroegen destijds niet direct een Koeweits paspoort aan. Nu, meer dan 50 jaar later, zijn hun kinderen en kleinkinderen stateloos. Ze hebben geen rechten en komen maar moeilijk aan werk. Daarnaast krijgen Bedoons te maken met vijandigheden, omdat sommige van hen de Irakezen hielpen bij de invasie van Koeweit. Koeweitse autoriteiten hebben recentelijk gemeld een oplossing voor de situatie van de Bedoons te zoeken.

 

Foto: Wikimedia Commons/User:Bedoonmedia

 

Laatste update: 25-07-2019

“Deal of the century”, maar niet voor Palestina

Het “Peace to Prosperity” plan dat Trumps adviseur, Jared Kushner, vorige maand presenteerde is gedoemd te mislukken, zo schrijft Shlomo Ben-Ami van The Strategist. De ‘deal of the

 

century’ heeft als doel om miljarden dollars te investeren in de Palestijnse economie, om zo een vredesproces tussen Israël en Palestina in gang te zetten. Echter, het plan houdt geen rekening met Israëls willekeurig gebruik van Palestijnse grondstoffen en hoge transportkosten als gevolg van Israëlische grenscontroles, iets wat de economische ontwikkeling hindert. Het is daarom niet erg waarschijnlijk dat Palestina de deal zal accepteren. Ook als de Trump-regering besluit deze belemmeringen aan te pakken blijft de kans op goedkeuring vanuit Palestina klein. De Palestijnse Nationale Raad stelt zijn politieke ambities namelijk vóór economische belangen.

 

Foto: Flickr/Israel Ministry of Foreign Affairs

 

Laatste update: 22-07-2019

Wat gebeurt er in Libië?

Haftar geeft zich ondanks zijn mislukte ‘Blitzkrieg’ in het Westen van Libië niet zomaar gewonnen en conflicten tussen milities houden aan in het land. Hierdoor is Libië een nieuwe fase ingegaan, waarin

 

de lancering van een militaire campagne geleid door de Haftar en zijn Libische Nationaal Leger (LNA) centraal staat, zo schrijven Inga Kristina Trauthig en Amine Ghoulidi in het Atlantisch Perspectief. Haftar veroverde eerder dit jaar grote delen van het zuiden en oosten van Libië en hij bereidde zich voor om ook het westen, met daarin Tripoli in te nemen. Echter, lukte dit niet, omdat er geen sterke eenheid is binnen de LNA. Internationaal is nog geen eenheid over wat te doen. Binnen de VN-veiligheidsraad ligt Rusland dwars en het in het Westen is na 2011 ook weinig animo. Een politieke oplossing op nationaal niveau lijkt ook ver weg. Is er een uitweg voor dit conflict?

Foto: Flickr/FreakFrame

 

Laatste update: 18-07-2019

Hunt hoopt op herstel nucleaire akkoord

De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Jeremy Hunt, liet voor zijn vertrek naar een EU-meeting in Brussel weten dat hij zich grote zorgen maakt over de risico’s van de huidige crisis

 

in het Midden-Oosten, zo schrijft Patrick Wintour voor The Guardian. De situatie escaleerde nadat de Verenigde Staten zich twee maanden geleden terugtrok uit het nucleair akkoord met Iran. Hunt gaf aan dat herstel van het akkoord nodig is voor de-escalatie van de verhoogde spanningen in de regio. Hunt hoopte op een verbeterde relatie met Iran door middel van onderhandelingen over de teruggave van een Iraanse olietanker, maar deze poging mislukte. Door de gesprekken in Brussel met Frankrijk en Duitsland hoopt Hunt, die ook in de race is voor het Britse premierschap, het akkoord te kunnen herstellen.

 

Foto: Wikimedia Commons/United States Department of State

 

Laatste update: 15-07-2019

Iraakse Koerden eisen geen onafhankelijkheid

Afgelopen woensdag werd de nieuwe regionale premier van Iraaks Koerdistan, Masrour Barzani, ingezworen. Opmerkelijk genoeg gaf Barzani te kennen dat het streven naar een

 

onafhankelijke  Koerdische staat op dit moment geen prioriteit heeft. Liever versterkt Barzani de banden met Bagdad, zo schrijft Jalabi voor Reuters. Deze banden staan onder druk door onder meer onenigheid over de Koerische olie-export en de opbrengsten hiervan.  Twee jaar geleden liepen de spanningen nog erg op toen Koerdistan onafhankelijkheid probeerde af te dwingen via een referendum. Barzani hoopt nu een win-win situatie te creëren en de relatie met Bagdad te herstellen. Opvallend is dat Barzani behoort tot een van de families die de regionale politiek in Koerdistan domineren.  Zijn vader is degene die in 2017 als president het referendum voor onafhankelijkheid uitschreef.

Foto: Wikimedia Commons/Ash Carter

 

Laatste update: 11-07-2019

Sinaï: militarisering en marginalisering

De inwoners van de Sinaï leven door de strategische locatie van hun schiereiland aan de grens met Gaza al lange tijd onder moeilijke omstandigheden. Volgens Fanack Cronicle

 

is hun situatie sinds de revolutie in 2011 verder verslechterd. De regio lijdt onder werkloosheid, armoede en groeiend extremisme. Ook het ingrijpen van de overheid na  terreuraanslagen met willekeurige arrestaties en martelingen is problematisch. Inwoners lijden daarnaast door de creatie van een militair cordon bij de grens met Gaza, wat grootschalige evacuaties teweeg heeft gebracht. Het cordon bemoeilijkt daarbij de import van voedsel. Het enige baken van hoop vormen de geruchten over economisch hulp middels president Trump’s ‘deal of the century’ vredesplan. De enorme onzekerheid veroorzaakt echter, naast de slechte leefomstandigheden, extra lijden.

 

Foto: Wikimedia Commons/Amrdahish

 

Laatste update: 08-07-2019

Watertekort in strijd om Libische olie

Terwijl in de strijd om Tripoli de macht over Libische olie een belangrijke rol speelt, maken Libiërs zich vooral zorgen om de toegang tot drinkwater, zo schrijven Laessing en Elumami voor

 

Reuters. Hoewel de burgeroorlog de watertoevoer al jarenlang verstoord, worden de problemen nu steeds ernstiger. Het publieke watertoevoersysteem lijdt onder muiterij en een gebrek aan investeringen. Daarnaast wordt het blokkeren van de toegang tot drinkwater als wapen tegen de bevolking gebruikt. Door de wantoestanden kan zelfs de veiligheid van drinkwater uit flessen niet meer worden gegarandeerd. Omdat het meeste oliegeld wordt uitgegeven aan oorlogvoering en het weggeven van overheidsfuncties dreigt het hele publieke watersysteem in te storten. Miljoenen Libiërs komen dan zonder water te zitten.  

 

Foto: Wikimedia Commons/VOA Photo: J. Weeks

 

Laatste update: 04-07-2019

Saoedi-Arabië moet Iranbeleid herzien

De toename van spanningen tussen de Verenigde Staten en Iran in de Golf kan grote gevolgen hebben voor Saoedi-Arabië, een van Amerika’s belangrijkste bondgenoten in het

 

Midden-Oosten. Saoedi-Arabië heeft het Amerikaanse Iranbeleid alleen maar aangemoedigd sinds Trumps bezoek in 2017, maar volgens Yasmine Farouk van Carnegie is het nu tijd om de rol van Saoedi-Arabië in het conflict te herzien en te proberen een mogelijke VS-Iran oorlog te voorkomen. De druk die de VS uitoefent met de harde campagne tegen Iran zou de belangen van het Saoedische koninkrijk in de weg kunnen staan. Toch lijkt Saoedi-Arabië een andere richting op te gaan, want de kroonprins gaf recentelijk aan dat Saoedi-Arabië een oorlog in de regio wil voorkomen. Dialoog met Iran is daarom essentieel.

 

Foto: Wikimedia Commons/the White House

 

Laatste update: 01-07-2019

Nieuw grenswerk sluit rondom Gazastrook

Israël is eind dit jaar klaar met de bouw van een geavanceerd hekwerk dat de Gazastrook van de Westelijke Jordaanoever zal scheiden. Volgens Fanack Chronicle zal deze nieuwe barrière de

 

onderhandelingspositie van het Palestijnse gebied ten opzichte van Israël aanzienlijk verzwakken. Israël geeft aan dat de bouw van het grenswerk een veiligheidskwestie betreft. Daarnaast heeft de Israëlische premier Netanyahu plannen aangekondigd om ook hekwerken te bouwen aan de grens met andere buurlanden, om Israël zo te beschermen tegen “wilde beesten”. Hamas beweert dat het grenswerk rondom de Gazastrook geen invloed zal hebben op zijn activiteiten. Echter, de mensenrechten in het Palestijnse gebied zullen door de blokkade waarschijnlijk verder verslechteren.

 

Foto: Flickr/Toby

 

Laatste update: 20-06-2019

Verdeeldheid over Irans rol in Golfincident

De aanval op twee olietankers bij de Straat van Hormuz in de Golf van Oman afgelopen donderdag heeft internationaal voor veel verdeeldheid gezorgd, zo meldt Al Jazeera.

 

Washington houdt Iran verantwoordelijk voor de aanval op de twee olietankers en wordt hierin gesteund door Saoedi-Arabië en Groot-Brittannië. Teheran verklaart daarentegen dat het niets te maken heeft met de aanvallen en beschuldigt de VS ervan de aanvallen in scene te hebben gezet om zo de volgens Iran ‘mislukte’ zware sancties te compenseren. In dit verhitte debat laat Rusland zijn steun blijken aan Iran. Rusland wil niet dat de wereldeconomie door ‘ongegronde beschuldigingen’ wordt aangetast. Vooralsnog wil Washington geen oorlog met Iran, maar spanningen lopen door deze aanval wel enorm hoog op.

 

Foto: Wikimedia Commons/Mehrnews

 

Laatste update: 17-06-2019

Koning Jordanië onder druk van bondgenoten

Jordanië loopt het risico om verstrikt te raken in een politiek spel als spanningen tussen de VS, Saoedi-Arabië en Iran toenemen, zo schrijft Bruce Riedel voor Brookings Institution.

 

Jordanië beleeft economisch gezien moeilijke tijden, mede door de enorme aantallen Palestijnse, Iraakse en Syrische vluchtelingen in het land. De huidige koning, Abdullah II, kon altijd genieten van economische en politieke steun van de VS en Saoedi-Arabië, maar beide relaties staan tegenwoordig sterk onder druk. Onenigheid met Saoedi-Arabië over Qatar en Jemen is een oorzaak, maar het belangrijkste pijnpunt is Israël. President Trumps vredesplannen zitten namelijk de twee-statenoplossing van Jordanië in de weg. Jordanië zal wellicht moeten kiezen tussen economische en politieke belangen, met grote gevolgen voor de interne stabiliteit. 

 

Foto: Flickr/U.S. Department of State

 

Laatste update: 17-06-2019

Revolutie Soedan door Arabische hulp geremd

Begin deze week begon het leger van Soedan, na maanden van vreedzame protesten, met het bloederig neerslaan van demonstraties. De timing van deze gewelddadige maatregelen is

 

niet willekeurig, zo schrijft Simon Tisdall voor the Guardian. De acties volgden namelijk op ontmoetingen tussen de militaire junta van Soedan en verschillende autoritaire Arabische leiders. Egypte, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten zien er voordeel in om het Soedanese leger met steun aan de macht te houden. Daarbij heeft de angst voor afzetting Soedanese generaals bereid gemaakt om sterkere beïnvloeding vanuit deze landen te accepteren. Terwijl Soedanezen nu de hoop op hervorming zien vervliegen, blijft het Westen onbereid om hun strijd voor democratisering te ondersteunen.

 

Foto: Wikimedia Commons/M.Saleh

 

Laatste update: 06-06-2019

Trump’s Arabische Alliantie is grote mislukking

Amerikaanse bondgenoten in de Perzische Golf zagen het staatsbezoek van president Donald Trump aan Saoedi-Arabië in 2017 als een buitenkans voor geopolitieke veranderingen in de

 

MENA-regio. De bijeenkomst, die tijdens Trumps bezoek werd gehouden, resulteerden in een ambitieuze gemeenschappelijke agenda die werd geleid door Saoedi-Arabië. Echter, twee jaar na Trumps staatsbezoek is het regionaal een puinhoop. Egypte heeft zich teruggetrokken uit de “Arabische NAVO”, Dubai en Bahrein ondervinden economische schade door de blokkade in Qatar en de oorlog in Jemen en de “derde burgeroorlog” in Libië hebben geleid tot angst en verdeeldheid onder de bondgenoten. Volgens Hassan Hassan van de Foreign Policy komt dit voornamelijk door het gebrek aan geloof in het Saoedische leiderschap.

 

Foto: Wikimedia Commons/The White House

 

Laatste update: 06-06-2019

Irak brengt Islamitische Staat voor de rechter

In de komende weken zullen waarschijnlijk tienduizenden verdachte IS-aanhangers door Koerdische strijdkrachten worden uitgeleverd aan de Iraakse autoriteiten.

 

Dat hen een eerlijk proces te wachten staat is echter onwaarschijnlijk, zo schrijft David Marshall voor Foreign Policy. Hoewel het Iraakse rechtssysteem efficiënt is, zijn de bewijsvoering en de rechtsgang meestal onprofessioneel en wordt vaak de doodstraf opgelegd. Hierdoor staan de Verenigde Naties, die helpen met het aanleveren van bewijsstukken voor sommige zaken, voor een probleem. Het opzetten van een internationaal tribunaal zou een oplossing kunnen bieden, maar dat lijkt momenteel onhaalbaar. Mogelijk gaat de VN zich daarom beperken tot assistentie bij een selecte groep zaken of bij het uitleveringsproces van buitenlandse verdachten.

 

Foto: Wikimedia Commons/Ahmad Shamlo Fard

 

Laatste update: 23-05-2019

Trump’s “Peace deal” voor het Midden-Oosten

Afgelopen zondag heeft Trump aangekondigd een “economische workshop” te organiseren in Bahrein, om zo te komen tot een strategie voor vrede tussen Israël en de Palestijnen en Arabische staten.

 

“They will try to buy their way to a deal” zo stellen Baker en Ladler in The New York Times, want in het plan van de VS staat dat een financiële bijdrage van de Golfstaten en andere Europese en Aziatische landen wordt verwacht om Palestina zo aan te zetten tot politieke concessies tegenover Israël. Betrokkenen zijn sceptisch over deze aanpak, omdat vorige, soortgelijke pogingen zonder resultaat bleven. Bovendien zijn de plannen nog onuitgewerkt. Daarnaast is het ook de vraag of Palestina zal meewerken, want tot dusver is een Palestijnse staat volgens de VS geen mogelijkheid.

 

Foto: Wikimedia Commons / Ted Eytan

 

Laatste update: 20-05-2019

Conflict met Iran erger dan Irakoorlog

Een militair conflict tussen de Verenigde Staten en Iran lijkt steeds dichterbij te komen. Een zorgwekkende ontwikkeling, zo schrijft Adam Taylor voor de Washington Post.

 

Een oorlog met Iran kan namelijk uitmonden in een nog zwaarder conflict dan wat plaatsvond in Irak na de Amerikaanse inval in 2003. Die oorlog kostte de VS niet alleen 2 biljoen euro, maar leidde ook tot 400.000 dodelijke slachtoffers. Toch zullen de verliezen voor de VS in Iran veel hoger zijn. Iran is niet alleen een sterkere vijand, maar heeft ook een goede strategische ligging en ervaring met het uitvoeren van speciale operaties in de regio. Echter, zolang de Amerikaanse dreiging met militaire acties standhoudt, kan de VS druk blijven uitoefenen.

 

                Foto: Flickr/ The U.S. Army

 

Laatste update: 16-05-2019

Over de revoluties in Soedan en Algerije

De protesten in Algerije en Soedan, die hebben geleid tot afzetting van Bouteklifa en al-Bashir, zijn slechts de nieuwste ontwikkelingen van de “Afro-Arabische Lente.”

 

Adekeye Adebajo vergelijkt beide protestbewegingen voor the Guardian. Zo was er in beide landen sprake van hoge corruptie en schijndemocratie. Ook zijn er in zowel Algerije als Soedan historisch gezien sterke verzetsbewegingen geweest. Verschillend is dat het leger in Algerije door hoge overheidsuitgaven langer de macht wist vast te houden, terwijl het leger in Soedan al tweemaal is afgezet en burgeroorlogen al aan miljoenen mensen het leven hebben gekost. Of de protesten dit keer resulteren in een goede afloop is, ondanks de dikwijls vrolijke toon van de protesten, twijfelachtig.

 

Foto: Flickr/Sebastian Baryli

 

Laatste update: 13-05-2019

partners
(c) 2006 - 2019, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.