Midden-Oosten & Noord-Afrika
Macron: Strijd tegen terroristen in Sahel moet Europees worden

De Franse president Macron wil meer Europese betrokkenheid bij de strijd tegen terroristen in de Sahel. Dat zei hij tijdens de afsluitende sessie van de G5 Sahel-top. Op deze vergadering kwamen de leiders

 

van vijf landen uit de Sahel en voormalige kolonisatoren Frankrijk en Spanje samen om de problemen in de regio te bespreken. Hun invloed is er nog altijd groot. Al jaren woedt er in de Afrikaanse regio, net ten zuiden van de Sahara, een oorlog tegen extremistische groeperingen. De Franse strijdkrachten zijn al enige tijd betrokken bij dit conflict, maar willen dus meer Europese steun.  De gevolgen van COVID-19 zijn ook groot. Een uitgebreid inzicht in deze gevolgen kun je lezen in deze analyse van het IISS.

Foto: Centcom.mil/U.S. Army photo by Spc. Christopher Brecht

Laatste update: 02-07-2020

Turkije en Iran bombarderen samen Iraaks Koerdistan

Zonder toestemming van de Iraakse premier Mustafa Al-Kahdimi hebben Turkse en Iraanse troepen afgelopen week gezamenlijk aanvallen uitgevoerd op de Koerdische doelen in Irak. Erdogan

 

rechtvaardigt deze aanvallen onder het mom van  ‘zelfverdediging’. Het handelen van Ankara en Teheran is een inbreuk op de soevereiniteit van Irak, maar de acties leiden slechts tot veroordelingen van Arabische landen uit de regio. Beiden vinden elkaar steeds vaker als bondgenoten. Met de gezamenlijke actie lijken Turkije en Iran de  boodschap af te willen geven aan hun rivalen in de regio  dat zij de scepter zwaaien in het Midden-Oosten.

Foto: WikimediaCommons

Laatste update: 23-06-2020

Het Midden-Oosten en (Noord-) Afrika

De Afrikaanse opmars van de Islamitische Staat lijkt een feit. In 2019 was er een toename van het aantal terreuraanslagen door IS in Sub-Sahara Afrika, maar in hoeverre is er écht sprake van een

 

opmars? Eleanor Beevor en Flore Berger van het International Institute of Strategic Studies leggen uit hoe ingewikkeld de situatie kan zijn. IS schept graag het beeld dat het één grote organisatie is die bestaat uit afdelingen die worden gedreven door dezelfde motieven. Is dit echt zo? Misschien is deze Afrikaanse opmars vooral een overwinning van de propagandamachine van de IS.
Foto: Wikimedia Commons - AK Rockefeller

 

 

Laatste update: 04-06-2020

Vijf jaar oorlog: chaos in Jemen

In 2015 brak in Jemen een burgeroorlog uit. Nu, vijf jaar later, is een einde aan het conflict nog lang niet in zicht. De Jemenitische burgeroorlog is complex door de wirwar aan belangen van de

 

verschillende strijdende partijen. Daarnaast heeft de oorlog ook een sterke internationaal karakter gekregen door de steun van Iran, Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten aan verschillende rivaliserende groeperingen. Volgens Eleonora Ardemagni van het ISS (Europese instituut voor Veiligheidsstudies) is het conflict in Jemen daarom moeilijk te duiden is en niet binnen handbereik.

Foto: Flickr/United Nations OCHA

Laatste update: 28-05-2020

De Tsjadische strijders van Boko Haram

Hoe neem je voormalige jihadistische strijders weer op in de samenleving? Het is niet alleen een vraagstuk voor westerse landen als Nederland. Het arme Afrikaanse land Tsjaad worstelt met

 

hetzelfde dilemma, zeker nu in de afgelopen jaren duizenden oud-strijders van Boko Haram terugkeren. Velen sloten zich in eerste instantie aan bij Boko Haram vanwege armoede, gebrek aan onderwijs en werkloosheid. De strijd tegen de terroristen, die vooral bekend zijn vanwege hun wreedheden in het noorden van Nigeria, maar ook in buurlanden als Tsjaad actief zijn, voorloopt voorspoedig. Alleen zorgt de terugkeer van deze strijders naar Tsjaad voor een ander probleem: het land lijkt namelijk niet voorbereid op een succesvolle rehabilitatie van deze voormalige strijders. Hoe kan Tsjaad er voor zorgen dat ze zich niet weer gedesillusioneerd aansluiten bij Boko Haram?

Foto: Wikimedia Commons - een militair in het leger van Tsjaad

Laatste update: 12-05-2020

Iran naar de ruimte. Wat betekent dat?

Op 22 april schoot Iran een raket de lucht in. Het droeg een satelliet, bestemd voor de ruimte. De lancering wordt gezien als een krachtige boodschap aan Irans rivalen in de regio én

 

aan de rest van de wereld. Iraanse lanceringen zijn op zichzelf niet nieuw. De Iraanse ruimtevaartorganisatie lanceert al jaren raketten en satellieten. Deze lancering werd echter uitgevoerd door de Revolutionaire Garde. Dit eliteonderdeel van het Iraanse leger hield zich tot voor kort niet bezig met ruimtereizen. Het IISS analyseert deze nieuwste raketlancering. Voor welke doeleinden gaat Iran de satelliet gebruiken en heeft dit project eigenlijk wel een kans van slagen? 

Foto: Wikimedia Commons / Tasnim News

Laatste update: 07-05-2020

Vergroot Hezbollah haar macht tijdens de coronacrisis?

De gevolgen van corona zijn wereldwijd te voelen, maar vooral in landen die toch al veel instabiliteit kennen is de impact groot. Zo ook in Libanon, waar de strenge lockdown een laatste zet is

 

geweest voor hyperinflatie en devaluatie van de Libanese pond. Is dit reden voor Hezbollah om de macht verder naar zich toe te trekken of leidt de groeiende armoede tot verder verzet onder de bevolking?

Foto: Flickr/ Nicholas A. Heras - vlaggen van Hezbollah en Libanon

Laatste update: 06-05-2020

COVID-19 dwarsboomt Afrikaanse vrijhandel

Het zou het grootste vrijhandelsbolwerk van de wereld moeten worden: de African Continental Free Trade Area (AfCFTA). Deze organisatie zou eigenlijk op 1 juli het levenslicht moeten zien.

 

Het vele geld dat hiermee is gemoeid kan nu beter worden gebruikt in de strijd tegen het coronavirus op het Afrikaanse continent, zo stelt Wamkele Mene, het hoofd van de AfCFTA. Komt het dit jaar nog tot een vrijhandelsgebied in Afrika? Lees het hier.

Foto: Wikimedia Commons - Flag of the African Union

Laatste update: 07-04-2020

Tunesië: een fragiel succes

Tunesië staat bekend als hét succesverhaal van de Arabische Lente. De Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP) betoogt echter dat de transformatie naar een effectieve democratie nog verre van

 

compleet is. Het Tunesische volk heeft tijdens de verkiezingen in 2019 een duidelijke wens uitgesproken voor grote hervormingen. Het is echter maar de vraag of de pas aangetreden regering deze wens kan inwilligen. De kans op slagen hangt niet alleen af van binnenlandse politiek, maar ook van de houding van de EU. Het SWP laat zien wat binnen- en buitenland kunnen doen om het succesverhaal van Tunesië te consolideren én welke obstakels hiervoor nog in de weg staan.

Foto: Flickr, Tobias Begemann

Laatste update: 01-04-2020

Rusland en Iran: vrienden voor altijd?

Op het eerste oog lijken Rusland en Iran als twee handen op één buik. Van dichterbij bekeken is de relatie echter een stuk gecompliceerder. Naast strategische samenwerking kenmerken de Russisch-Iraanse

 

betrekkingen zich door wederzijds wantrouwen en zwakke economische banden. De relatie intensiveerde na het uitbreken van de burgeroorlog in Syrië, maar verloopt nu stormachtig door geschillen over militaire hervormingen en economische concurrentie. Toch kunnen de landen niet zonder elkaar, aldus een onderzoeksrapport van het FPRI. Zo heeft Moskou Teheran nodig voor de versterking van de Russische positie in het Midden-Oosten. En voor Iran’s nucleaire ambities blijft de internationale steun van het Kremlin onmisbaar.

Wikimedia Commons - Ali Khamenei and Vladimir Putin

Laatste update: 19-03-2020

MBS stort Saoedi-Arabië in olie-oorlog

Tegen de achtergrond van de COVID-19 pandemie zijn de oliemarkten dramatisch opgeschud door een prijsoorlog tussen Rusland en Saoedi-Arabië. Wat steekt hier achter? Eerder weigerde Moskou

 

een OPEC-voorstel om de olieproductie te beperken vanwege de uitbraak van het coronavirus. Riyad reageerde met een drastische verlaging van de olieprijs. Volgens de European Council on Foreign Relations is deze actie typerend voor het buitenlandbeleid van de Saudische kroonprins Mohammed bin Salman (MBS). Tracht de prins zo zijn grip op het land te verstevigen?

Flickr - U.S. Secretary of Defense

Laatste update: 17-03-2020

VS als vrouwen voorvechter ontsluiert?

De VS rechtvaardigt zijn druk op Iran door zich onder andere te beroepen op de slechte vrouwenrechten in het land. Alleen heeft die druk een averechts effect

 

Terwijl Washington beweert dat het aan de kant staat van Iraanse vrouwen, bereikt die steun juist het tegendeel. Zij raken door de economische sancties het vaakst werkloos of moeten noodgedwongen hun winkels sluiten. Na protesten tegen het regime zijn de veiligheidsdiensten in Iran extra beducht op - al dan niet denkbeeldige - banden tussen Iraanse vrouwen en buitenlandse tegenstanders. Sinds vorig jaar treden ze extra hard op tegen vrouwen. Lees meer over de strijd van deze activisten en hoe Amerikaanse steun zich juist tegen hen keert.

 Foto: Flickr, Kamyar Adl

 

Laatste update: 09-03-2020

Stuurloos door de straten

Een straatbeeld van Bagdad onthult veelal een veelvoud van kleine rondcrossende voertuigen. Harith Hasan ziet er echter meer in:

 

Bagdads motorverkeer is een symbool voor de uitzichtloze situatie van de jeugd in Irak. Tijdens de laatste protesten in de Iraakse hoofdstad waren de kleine voertuigen de levenslijn van de protesteerders. Achter het stuur zaten duizenden werkloze jongeren met weinig tot niets te verliezen. Wat brengt hen ertoe om zich tegen de status quo te verzetten? In dit stuk van Carnegie Middle East Center worden de vele problemen onder de loep genomen.

Foto: Flickr, Aaron Keene - Downtown Baghdad Rush Hour

Laatste update: 05-03-2020

Is het einde dan écht in zicht?

In Doha is afgelopen zaterdag eindelijk een vredesovereenkomst getekend tussen de Amerikanen en de Taliban. Daarmee komt hopelijk een einde aan de langste oorlog in de Amerikaanse geschiedenis.

 

Die duurt inmiddels negentien jaar. Op voorwaarde dat de partijen zich in de komende veertien maanden aan de deal houden, vertrekken de Amerikaanse troepen uit Afghanistan. De EU heeft aangekondigd het vredesproces te ondersteunen. De Amerikaanse terugtrekking is slechts een eerste stap op een hobbelige weg naar vrede. De verdere stappen richting vrede zijn waarschijnlijk lastiger.

Foto: Flickr, The U.S. Army - Afghanistan

Laatste update: 02-03-2020

Regime Iran verliest door te winnen

Afgelopen weekend waren de parlementsverkiezingen in Iran. Alleen conservatieve kandidaten mochten meedoen. Een klinkende overwinning volgde, maar er werd nauwelijks gestemd.

 

De legitimiteit van het Iraanse regime is niet versterkt door de verkiezingsoverwinning. Integendeel, de opkomst was historisch laag. Dat komt door het gebrek aan vertrouwen onder de bevolking in de regering. De halfslachtige pogingen van het regime om de bevolking achter zich te krijgen heeft dan ook geen effect meer. Hoe slaan de Iraniërs zich door de volgende uitdaging heen: het coronavirus?

 

Flickr, Blondinrikard Fröberg - Iranian Flag

Laatste update: 27-02-2020

Speelveld Midden-Oosten

Het Midden-Oosten is op veel manieren dé arena van grootmachten en regionale machten. Defensiesamenwerking met landen in het Midden-Oosten aanknopen is de voornaamste manier waarop men 'speelt'.

 

Ieder land heeft hierin zijn eigen aanpak. Carnegie Middle East Center analyseert hoe deze verschillende strategieën voor de VS, Rusland en Iran zowel tot succes, als tot falen hebben geleid.

Photo Credits: Flickr, US Forces Iraq - Kikush Military Training Base

 

Laatste update: 24-02-2020

Syrië en de problemen van Erdogan

Het einde van de burgeroorlog in Syrië is in zicht. Wanneer Idlib valt, verdwijnt het laatste bastion van verzet tegen president al-Assad. Salim Çevik schetst twee belangrijke problemen voor Turkije.

 

Een eerste probleem is dat een verdere escalatie van de situatie rond Idlib tot een openlijke oorlog met de Syrische overheid kan leiden. Een tweede probleem is dat de Turkse president Erdogan flink heeft geïnvesteerd in zijn relatie met de Russische president Poetin. Dit ten koste van de relatie tussen Turkije en het Westen. In Syrië staan Turkije en Rusland tegenover elkaar. Gaan de Turks-Russische betrekkingen imploderen nu het einde van de burgeroorlog nabij lijkt? Lees het hier.

Foto: Flickr, txmx 2

Laatste update: 20-02-2020

Kenia wil Afrikaans-Westers partnerschap

Deze maand omschreef de Keniaanse president bij de Atlantic Council Afrika van immens strategisch belang voor de veiligheid en welvaart van het trans-Atlantisch bondgenootschap.

 

‘’Afrika is meer dan een continent met veiligheidsvraagstukken en ongereguleerde migratie’’, aldus president Kenyatta van Kenia. Afrikaanse landen kunnen een belangrijke partner van het Trans-Atlantisch bondgenootschap worden, bijvoorbeeld in het aanpakken van internationaal terrorisme. Een nieuwe handelsovereenkomst met het continent is noodzakelijk om problemen aan te pakken die terrorisme in de hand spelen. Wat er precies gebeuren moet lees je hier.

 

Foto: Flickr, Nicolas Raymond

Laatste update: 13-02-2020

Turkije anno 2020

Turkije kenmerkt zich dit jaar door groeiend nationalisme en een assertieve houding in de regio, aldus Marc Pierini voor Carnegie Europe. Dit brengt uitdagingen voor de NAVO en EU met zich mee.

 

De relatie met Ankara staat onder andere onder druk door de verdieping van de militaire samenwerking met Moskou en de Turkse inmenging in Libië. Hoe moeten de NAVO en EU zich verhouden tot Turkije, zonder het land verder van zich te vervreemden?

Photo credits: Flickr, haberlernet NET

Laatste update: 03-02-2020

Onvrede over Trumps vredesplan

President Trumps vredesplan voor Israël en Palestina kan op weinig steun rekenen in het Midden-Oosten. Toch zou het een belangrijke stap kunnen zijn in het doorbreken van de eindeloze impasse

 

in het vredesproces. Het Witte Huis verklaarde zelf ‘’Door enkel tegen deze visie te zijn, steun je de hopeloze status quo die het resultaat is van decennialang verouderd denken.’’ Zal dit slecht ontvangen vredesplan de impasse alsnog weten te doorbreken?

 

Foto: Flickr, Prime Minister of Israel

Laatste update: 30-01-2020

Moet de NAVO het Midden Oosten uit?

Carnegie Europe laat een groep experts antwoord geven op deze vraag, maar vooral op de vraag wat het belang van de Europese NAVO-lidstaten in het gebied zou moeten zijn.

 

Aanwezigheid van bijvoorbeeld Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk zou volgens Eric Brattberg zelfs kunnen bijdragen aan strategische autonomie voor Europa. Aan de andere kant is de aanwezigheid van het bondgenootschap in het Midden-Oosten erg omstreden en is een vertrek volgens Claudia Major misschien wel beter. Dus: versterken of vertrekken?

 

Foto: Flickr

Laatste update: 23-01-2020

Midden-Oosten: Poetins Speelterrein?

‘’De Arabische lente werd gevierd als een nieuwe bron van democratie, Poetin zag het als een uitnodiging voor chaos en destabilisatie.'' Zo begint Alec Luhn zijn artikel op Politico.

 

Na 25 jaar afwezigheid speelt Rusland nu een prominente rol in het Midden-Oosten. Het land wil zich weer als Global Player in de kijker spelen door in te grijpen in de regio. Invloed in het Midden-Oosten is echter niet het belangrijkste voor Poetin. Wat hij écht wil breiken met die invloed is het verkrijgen van meer macht om druk uit te oefenen op buurregio’s van Rusland.

 

Foto: Wikimedia Commons

Laatste update: 20-01-2020

Creëert Europa in Niger een migratiehel?

Europese leiders slaan door in het aanpakken van illegale handel in Niger, zo stellen Dakar et. al.

 

Het ontwrichten van de illegale migratiestromen door Europa heeft als neveneffect dat de schaduweconomie van het land schade oploopt. Het land gaat gebukt onder toenemende onrust en geweld, veroorzaakt door illegale goudwinning en mensensmokkelaars binnen deze schaduweconomie. De ironie is dat de Europese aanpak het probleem van illegale migratie naar Europa verergert. Moeten Europeanen beter samenwerken met lokale instanties? Is het onderliggende probleem het negeren van lokale inspanningen door het Westen? In het uitgebreide paper leggen de auteurs het vraagstuk uit.

Foto: Flickr

Laatste update: 16-01-2020

Een bitterzoete overwinning voor Riyad

Als regionale aartsvijand van Iran zou Saoedi-Arabië verheugd moeten zijn over Soleimani’s dood. De realiteit  is echter gecompliceerder, schrijft Yasmine Farouk.

 

Zonder een duidelijke Saoedische strategie ten aanzien van Iran, leunt het land sterk op de VS om zijn regionale belangen te behartigen. Het is maar de vraag of deze strategie toekomstbestendig is...

Photo Credits: Flickr, US Secretary of Defense

Laatste update: 13-01-2020

Duidelijke Iran-strategie ‘bittere noodzaak’

Wordt het oorlog met Iran? Die vraag blijft openstaan. Het is hoe dan ook belangrijk om de krachten en zwaktes van het land te herkennen.

 

Het Center For Strategic & International heeft een uitgebreide ‘handleiding’ voor de omgang met het bewind in Teheran. Moraal van het verhaal? De VS heeft geen duidelijke strategie, maar heeft die wel nodig

Photo Credits: Flickr, S1ingshot

Laatste update: 08-01-2020

De VS – Iran -crisis, de experts aan het woord

Dat de gemoederen hoog oplopen tussen de VS en Iran mag duidelijk zijn. Hoe zien regio-experts deze crisis aflopen??

 

In dit overzicht biedt de Atlantic Commission uiteenlopende reacties uit verschillende invalshoeken. Op welke terreinen moeten 'wij'ons zorgen gaan maken, wat zijn mogelijke scenario’s en wat is nu een raadzame manier van handelen?

Foto: Wikimedia Commons

Laatste update: 06-01-2020

Valt het Saoedische imago te redden?

Vijf Saoediërs zijn veroordeeld tot de doodstraf voor het uitvoeren van de moord op journalist Jamal Khashoggi. Volgens de CIA was het eigenlijk brein achter de liquidatie in Istanbul de

 

onschendbare  kroonprins Mohammed bin Salman Al-Saoed.  De troonopvolger zat in zijn maag met de nasleep van de moord en is inmiddels druk bezig met het oppoetsen van zijn imago en die van zijn land.  Zo nodigden de Saoedi’s  dit weekend grote aantallen modellen en influencers uit op een festival in Riyadh. Zal de internationale gemeenschap hiervoor vallen?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 23-12-2019

Wat is de nucleaire strategie van Iran?

Is Iran de Verenigde Staten alleen maar aan het provoceren of is het land écht van plan om zijn  nucleaire plannen uit te voeren?  Iran lijkt op ramkoers met de Amerikanen, nadat de Verenigde

 

Staten in 2018 uit het Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA) zijn gestapt. Dit verdrag was opgesteld om de nucleaire activiteiten van Iran in te perken. Sindsdien zijn ook zijn de spanningen in de straat van Hormuz toegenomen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 17-12-2019

Japan en Iran: gebonden handen

Iran bedreigt Japanse olietankers in de Straat van Hormuz. Laat het Japanse leger die tankers beschermen, zou je zeggen. Echter, de sterk pacifistische Japanse grondwet verhindert dat.

 

Wat kunnen de Japanners wél doen?

 

Foto: Flickr

 

Laatste update: 09-12-2019

De Commando-Economie

In 2013 nam het leger, onder leiding van Generaal Al-Sisi, de macht over in Egypte. Sindsdien zijn er steeds meer bevoegdheden overgedragen aan de krijgsmacht; niet alleen

 

politiek, maar ook economisch. Zo heeft het leger intussen een groot deel van de verantwoordelijkheid gekregen over de landelijke infrastructuur. Dat is politiek gezien gunstig, maar Yezid Sayigh van het Carnegie Middle East Center betwijfelt ten zeerste of het ook economisch voordelig is. Een goede generaal is immers niet per se een goede econoom en in hoeverre past de commando-structuur van het leger bij een dynamische en moderne economie?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 28-11-2019

Verliest Rusland het Midden-Oosten?

Als resultaat van Amerikaanse zwakte en besluiteloosheid, heeft Poetin de politieke situatie in het Midden-Oosten naar zijn hand kunnen zetten. Althans, dat is het narratief. Is dat wel echt zo?

 

Rajan Menon van Foreign Policy betwijfelt het ten zeerste. Het Russische aandeel in de recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten moet men volgens hem niet overschatten. Iran en Hezbollah zijn partners, geen marionetten, van Rusland in het Syrische conflict, en in andere brandhaarden (zoals Libië) is de Russische invloed al helemaal beperkt. Ook het belang van de verbeterde banden van de Russen met landen als Egypte, Israël en Saoedi-Arabië is betrekkelijk.  Voor al die landen blijven de Verenigde Staten de belangrijkste partner.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 25-11-2019

Hoe ver reikt de Perzische invloed?

Terwijl Iran nauw samenwerkt met proxy milities in andere landen in de regio onder het mom van een gezamenlijke strijd tegen Westerse invloed, is de Perzische staat hard op weg zijn

 

eigen culturele en economische invloedssfeer uit te breiden. In Irak en Libanon zijn recent grote protesten uitgebroken. Irakezen protesteren onder andere tegen de grote economische en politieke afhankelijkheid van het Perzische buurland, en in Libanon is de Hezbollah, die ook nauw verbonden is met Iran, als meest invloedrijke partij in de Libanese politiek voor een groot deel verantwoordelijk voor de binnenlandse onrust. De Iraanse invloed reikt ver, en ook bij het neerslaan van de Iraakse protesten raakt Iran nu betrokken.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 19-11-2019

Arabische Twitterspionnen

Twee medewerkers van de Amerikaanse overheid zijn aangeklaagd voor de inbraak in de persoonlijke data van meer dan zesduizend Twitter-gebruikers. Deze medewerkers zouden

 

in dienst van Saoedi-Arabië staan. Mocht deze aanklacht gegrond zijn, dan past het binnen een bredere online strategie van het regime van kroonprins Mohammed bin Salman. Twitter is zeer populair in de woestijnmonarchie en geldt als een populair platform voor jonge activisten om de overheid te bekritiseren. Het is tot op heden nog niet verboden, maar “MBS” probeert het discours te controleren, door het aanpakken van dissidenten, het belonen van medestanders en grootschalige propaganda-operaties.

                                                                                                                                  

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-11-2019

Libanon opnieuw in onzekerheid

Naar aanleiding van verschillende incidenten en overheidsmaatregelen gaat de Libanese bevolking al twee weken massaal de straat op om te protesteren tegen de

 

regering. Op 27 oktober werd een menselijke ketting gevormd van meer dan 100 kilometer als symbool voor de nationale eenheid. Deze eensgezindheid onder de actievoerders is onverwachts omdat Libanon zich kenmerkt door grote sektarische verschillen. Als gevolg van de protesten kondigde premier Saad Hariri deze week zijn vertrek aan. De demonstraten nemen daar echter geen genoegen mee; zij vinden dat ook de rest van de regering en het parlement moet aftreden. De leider van Hezbollah heeft opgeroepen tot een einde aan de protesten en waarschuwde de bevolking voor de mogelijke gewelddadige gevolgen van hun wegblokkades en protesten. Zullen de demonstraties fundamentele politieke verandering teweegbrengen in Libanon, of zal het land juist verder verdeeld raken?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 31-10-2019

Al-Baghdadi: krijgt Trump gelijk?

Volgens Uri Friedman van The Atlantic pleit de dood van IS-leider Al-Baghdadi  voor het succes van Trump’s Midden-Oostenstrategie. Ook in verminderde aanwezigheid voert de VS

 

effectief militaire operaties uit.. Trump’s losse, ‘voor-wat-hoort-wat’-houding ten aanzien van allianties lijkt hier te hebben gewerkt. De operatie om het terroristische kopstuk uit te schakelen werd namelijk uitgevoerd in samenwerking met zowel de Koerden, Turkije, Rusland en het Assad-regime. Tegelijkertijd moet de VS zich niet al te rijk rekenen, want zou zo’n missie nog mogelijk zijn als alle Amerikaanse soldaten de regio straks hebben verlaten?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 28-10-2019

Sektarisch Conflict – voorbij de clichés

Sinds het einde van de Koude Oorlog kenmerkt de veiligheidssituatie in het Midden Oosten zich door sektarisch conflict – met name tussen soennieten en sjiieten. Wat is de

 

oorzaak van dit conflict? Volgens Nader Hashemi denken we te vaak in simplistische generalisaties als we die vraag willen beantwoorden. In het Westen ziet men het conflict vaak als iets dat diepgeworteld is in de Islamitische wereld, dan wel als een direct gevolg van de kunstmatige landgrenzen die de koloniale overheersers in de regio hebben achtergelaten. Hierbij ziet men de rol van de huidige politieke elites in de regio over het hoofd. Volgens Hashemi stimuleren deze het sektarisch conflict actief om hun eigen machtspositie te beschermen. Omdat het een politiek probleem is, noemt de Canadese politicoloog enkele concrete politieke voorstellen die bij zouden kunnen dragen aan een oplossing.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 24-10-2019

Dubbele standaarden bij de EU?

Naar aanleiding van de Turkse invasie van Noordoost-Syrië ontving Erdogan hevige kritiek van Europa. Ook hebben veel Europese landen, waaronder Nederland, Turkije een

 

wapenembargo opgelegd. Tegelijkertijd exporteren de meeste Europese landen nog wel wapens naar  Saoedi-Arabië, dat al een lange tijd betrokken is bij de burgeroorlog in Jemen en verdacht wordt van het plegen van oorlogsmisdrijven. Alleen Duitsland heeft het land een embargo opgelegd. Volgens Ali Bakeer hanteert de EU met deze maatregelen een dubbele standaard. Meet de EU inderdaad met twee maten?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 21-10-2019

Gaan de Syriërs ooit terug?

Met de Turkse inval is een nieuw hoofdstuk aangebroken in de Syrische burgeroorlog, die daarmee nog lang niet ten einde lijkt. Echter, ooit zal de oorlog klaar zijn, en wat gebeurt er dan met

 

de miljoenen Syriërs die hun land ontvlucht zijn? Als we deze vraag beschouwen in historisch perspectief, lijkt het antwoord simpel: het overgrote deel van de vluchtelingen wereldwijd is nooit teruggekeerd naar hun geboorteland. Dit blijkt uit onderzoek van Camarena en Hägerdal, zo schrijven zij voor War on the Rocks. Voor de Syriërs die wel terugkeren moeten snel voorzieningen worden getroffen. Het valt te verwachten dat hun terugkeer bijdraagt aan versnelde urbanisering. Zonder controle/plan kan dit leiden tot grote ellende: vervuiling, gettovorming en gebrek aan toegang tot overheidsdiensten.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 17-10-2019

Hoe de VS haar missies ten einde brengt

President Trumps besluit om de Amerikaanse troepen terug te trekken uit Noordoost-Syrië wordt bekritiseerd als een impulsieve actie zonder duidelijke strategie.  Ook bij missies in

 

Irak en Afghanistan lijkt het Amerikaanse leger moeite te hebben met het uitvoeren van een goed geplande terugtrekking. In dit artikel wordt beargumenteerd dat het probleem in verschillende gevallen vooral ligt bij de interventie zelf, waarin geen concrete doelen worden gesteld. Omdat het eindpunt van interventies daardoor onduidelijk blijft, wordt een goed getimede exit-strategie lastig.  Dit we hebben gezien in het geval van Noord-Syrië.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-10-2019

Trump in Syrië – Wat, hoe, waarom?

Het is hét nieuws van de week: de aangekondigde terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Noord-Syrië. Een intelligente zet of een verraderlijke actie? Hierover zijn de meningen zeer verdeeld.

 

Maar wat is er nu precies aan de hand, en wie heeft welke belangen in Noord-Syrië? In dit overzicht beschrijft de Financial Times de situatie in Noord-Syrië en wordt nader ingegaan op de Turkse en Amerikaanse posities.  Een goede explainer voor iedereen die het overzicht een beetje kwijt is in het tragische, voortslepende Syrische conflict.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 10-10-2019

Grote protesten in Irak

Afgelopen week vonden er in Irak grote protesten plaats tegen de regering van minister-president Mahdi. De aanleidingen achter deze protesten zijn het plotselinge ontslag van een

 

legerkopstuk, Iraanse bemoeienis in het land, en de slechte leefomstandigheden van veel Iraakse burgers. Een aantal jaar geleden leidden protesten er toe dat ISIS de ruimte en steun kreeg om te groeien. Daarom is het belangrijk dat de Iraakse regering, met hulp van de Verenigde Staten, een aantal hervormingen door zal voeren. Echter moet de VS wel oppassen zich er niet te veel mee te bemoeien aangezien buitenlandse inmenging juist heeft geleidt tot ongenoegen onder de Iraakse burgers.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-10-2019

Trumps prudente Iran-strategie

De voorzichtige houding van president Trump ten opzichte van Iran geeft blijk van verstand, meent Victor Davis Hanson van Hoover Institute. De theocratische dictatuur heeft recentelijk

 

Amerika en haar bondgenoten meermaals geprovoceerd, maar militaire reactie blijft uit. Slim, stelt Hanson, want militair ingrijpen kan nadelige effecten hebben voor de regionale machtspositie van de Verenigde Staten. Dit terwijl de Amerikaanse sancties Iran flink pijn doen en de economie van het land langzaam krimpt. De status quo behouden werkt dus voordelig voor het Westen. Waarom het bord omgooien als je aan de winnende hand bent?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 03-10-2019

‘Verlicht despotisme’– meer fictie dan feit?

Sinds de Arabische lente en de opkomst van Islamisme en jihadistisch terrorisme in Europa, lijkt het Westen er steeds minder moeite mee te hebben zaken te doen met autoritaire

 

strongmen. Liever een seculiere, ‘liberale’ dictator dan een Islamistisch regime, zo lijkt het. Shadi Hamid zet vraagtekens bij deze strategie. Een daadwerkelijk seculiere politiek lijkt onmogelijk in het Midden-Oosten – ook niet-Islamistische regimes sturen het religieuze leven in hun land, met name om haar politiek-revolutionaire potentie te onderdrukken. Ware religieuze vrijheid lijkt pas mogelijk als er ook politieke vrijheid is, iets dat dictators juist uit alle macht willen onderdrukken.

 

Foto: Wikimedia Commons

Laatste update: 30-09-2019

Keert de Arabische Lente terug in Egypte?

Egyptenaar Mohamed Ali woont tegenwoordig in Spanje en vanuit daar plaats hij bijna iedere dag video’s waarin hij hevige kritiek uit op Egyptische president Sisi. Hij is als aannemer

 

betrokken geweest bij de bouw van vele dure huizen en paleizen voor de president en zijn familie, en dat terwijl het armoedecijfer in Egypte erg hoog ligt. Hoewel Ali nog maar drie weken geleden is begonnen met het delen van zulke informatie heeft het nu al geleid tot protesten. Hoe groot zullen de gevolgen zijn voor Sisi?

 

Foto: Wikimedia Commons

Laatste update: 26-09-2019

Blijft Israël liberaal?

Vorige week schreef Robert Kagan een spraakmakend essay over het ‘illiberalisme’ van Israël. Hillel Fradkin van het Hudson Institute is het duidelijk niet met Kagan eens: zijn analyse zou

 

vol zitten met onjuiste aannames en gevolgtrekkingen. Volgens Fradkin is er helemaal geen sprake van dat Israël zich afzet tegen de internationale liberale orde, in tegendeel, die orde heeft zich door de jaren heen juist steeds minder betrouwbaar (en soms zelfs ronduit vijandig opgesteld) tegenover de kleine Mediterraanse staat. Een interessant debat!

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 23-09-2019

Verkiezingen in Israël, hoe nu verder?

Op 17 september werden in Israël parlementsverkiezingen gehouden aangezien Benjamin Netanyahu er niet in was geslaagd een regering te vormen na verkiezingen in April.

 

Er wordt geschat dat Netanyahu’s Likud partij en de oppositiepartij Blauw en Wit allebei ongeveer op 32 zetels zullen uitkomen, wat het voor hun allebei moeilijk zal maken een meerderheidscoalitie van 61 zetels te halen. Dit uitgebreide artikel op Al Jazeera bespreekt wat de gevolgen zijn van deze verkiezingsuitslag en wat nu de opties zijn voor het land.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 19-09-2019

Einde Arab League en GCC?

Terwijl president Obama probeerde traditionele coalities in het Midden-Oosten zo veel mogelijk te behouden, is Amerikaanse steun voor multilaterale organisaties onder president Trump

 

sterk afgenomen. Volgens een artikel voor Project Sydnicate lijkt Trumps beleid in het Midden-Oosten ook multilaterale samenwerking bij de Arabische Liga en de Samenwerkingsraad van de Arabische Golfstaten (GCC) te bemoeilijken. Zo zijn de lidstaten van de Arabische Liga bijvoorbeeld verdeeld over een mogelijke hertoetreding van Syrië, en traditionele allianties lijken verscheurd te raken. Zal Trumps beleid er uiteindelijk toe leiden dat de Arabische staten de GCC en de Arabische Liga links laten liggen?

 

Wikimedia/Commons

 

Laatste update: 16-09-2019

Prins én minister

Al-Falih, de befaamde Saoedische minister van energie, is vervangen door prins Abdulaziz, een lid van het koninklijk huis. Dit kan gezien worden als de volgende stap richting een

 

mogelijke beursgang van Aramco, het oliebedrijf van het Arabische land. Kroonprins Mohammed Bin Salman wil graag minder afhankelijk worden van olie-inkomsten en zou graag de inkomsten gegenereerd door een privatisering van Aramco aanwenden voor investeringen in techbedrijven. Hoewel Abdulaziz op het eerste gezicht competent lijkt en lange ervaring heeft in de fossiele sector, waarschuwen experts voor de nadelige gevolgen van het benoemen van een royalty tot energieminister: een verlies aan onafhankelijkheid en een verdere politisering van de sector.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 12-09-2019

partners
(c) 2006 - 2020, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.