NAVO
Operatie 'damage control'

Voor Atlantic Council schrijven Mark Fischer and Mark Simakovsky over de twist tussen Merkel en Trump en diens belangen. Trump streeft naar een meer egalitaire financiële

 

bijdrage van alle NAVO-bondgenoten. Hij wil niet langer dat de Amerikaanse begroting de grootste verantwoordelijkheid draagt voor de Europese veiligheidsgarantie. Een terecht punt, volgens het artikel, waar Merkel op zou moeten toegeven. Immers, Duitsland heeft van alle bondgenoten het meeste geprofiteerd van NAVO-bescherming, maar komt qua financiële bijdrage lang niet aan de vastgestelde 2%-norm. Ter bescherming van het multilateralisme, de ‘rules-based international order’ en de eigen veiligheidsgarantie, is ‘damage control’ de beste optie voor Europa, wil de Alliantie succesvol blijven. En dat betekent voor nu conformeren aan de 2% en indirect aan Trump’s America First, hoe pijnlijk dit ook is.

 

Foto: Flickr/NATO North Alliance Treaty Organization

 

Laatste update: 12-07-2018

“NATO is in good shape”

Onlangs verzorgde de Nederlandse ambassadeur bij de NAVO Marjanne de Kwaasteniet de key note speech op een publieksbijeenkomst van de Atlantische Commissie over de

 

aanstaande NAVO-top. Dit artikel in Atlantisch Perspectief is een transcript van die toespraak. Hoe staat de NAVO ervoor? “NATO is in good shape”, aldus De Kwaasteniet, en zij geeft daar vier hoofdredenen voor. Zo is de NAVO in staat veiligheid te verzorgen voor de bevolking van haar bondgenoten, brengt zij stabiliteit in de omringende regio’s, past het bondgenootschap zich goed aan aan nieuwe dreigingen, en wordt de samenwerking met de EU steeds beter en effectiever.

 

Foto: Flickr/NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 05-07-2018

Militaire mobiliteit

Na de Koude Oorlog kreeg militaire mobiliteit minder aandacht binnen de NAVO. Echter, na een jarenlange focus op ‘non-state actors’ en afgelegen conflicten concentreert de NAVO zich nu

 

grotendeels op conventionele dreigingen afkomstig uit landen zoals Rusland en Iran. Het belang van militaire mobiliteit is dan ook teruggekeerd op de internationale agenda’s van zowel de NAVO als de EU. Voor DefenseNews geeft Marta Kepe een aantal suggesties voor het verbeteren van de militaire mobiliteit, waaronder een EU-NAVO-samenwerking. Militaire mobiliteit en logistiek zijn cruciaal in een tijd waarin het verdedigen van Europa tegen conventionele dreigingen van groot belang is.

 

Foto: Flickr/North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 28-06-2018

Doemscenario voor de NAVO

Op 11 en 12 juli vindt de NAVO-top plaats in Brussel. Voor Atlantic Council schrijft Frederick Kempe dat de NAVO zich moet voorbereiden op een trans-Atlantisch drama gecreëerd door

 

Trump. Ondanks enkele positieve ontwikkelingen zoals een verbeterde mobiliteit en de verhoogde defensiebudgetten ligt er een groot gevaar op de loer dat de effectiviteit van het bondgenootschap bedreigt: trans-Atlantische verdeeldheid. Deze verdeeldheid is zo groot dat zij de politieke eenheid in de NAVO ondermijnt. De positieve ontwikkelingen kunnen zorgen voor een goed einde aan dit verhaal, maar door de verdeeldheid kan de top eveneens resulteren in een ramp.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 18-06-2018

Macedonië van de wachtlijst

Hoewel Macedonië al sinds 1999 op de wachtlijst staat als potentiële lidstaat van de NAVO, is het enthousiasme voor dat lidmaatschap nog niet afgenomen. Voor German Marshall Fund

 

schrijft Stevo Pendarovski dat Macedonië de laatste jaren hard heeft gewerkt aan het gelijkstellen van zijn kernwaarden met die van de NAVO. Ook is het land al langdurig betrokken bij de NAVO-missie in Afghanistan en streeft het naar samenwerking met alle vijf de buurlanden als bijdrage aan de stabiliteit van de regio. Voor beide partijen zitten er grote voordelen aan het lidmaatschap, zoals het bundelen van middelen en delen van informatie. Kortom: ‘tijd om Macedonië het 30ste lid van de NAVO te maken’.

 

Foto: Flickr/Jaime Pérez

 

Laatste update: 14-06-2018

Polen aan zet

Voor Politico schrijft David M. Herszenhorn over de militaire toenadering tussen Polen en de Verenigde Staten. Polen wil een permanente Amerikaanse militaire basis op zijn grondgebied.

 

Oost-Europa en de Baltische Staten voelen, in tegenstelling tot West-Europa, de Russische dreiging het meest en zoeken naar middelen om de uitbreiding van de Russische invloedssfeer in te dammen. Het feit dat Polen onafhankelijk handelt in een voorheen gezamenlijk Europees Ruslandbeleid en bilaterale boven multilaterale samenwerking stelt, roept weerstand op bij Europa. De vraag is waar het toe leidt: Polen afgeschermd van Rusland, maar tevens afzijdig van multilateraal Europees beleid, of een sterke grens met daarachter een verenigd Westelijk front, inclusief Polen?

 

Foto: Flickr/U.S. Army Europe

 

Laatste update: 31-05-2018

Georgië bij de NAVO?

Op de NAVO-top in juli zal de uitbreiding van het bondgenootschap, voornamelijk het eventuele lidmaatschap van Georgië, een belangrijk agendapunt zijn. Voor Defense One

 

schrijft Luke Coffey hoe dit gerealiseerd kan worden zonder een oorlog met Rusland te veroorzaken. Coffey stelt voor om artikel 6 van het NAVO-verdrag aan te passen om zo de Georgische regio’s die zijn bezet door Rusland tijdelijk uit te sluiten van de veiligheidsgarantie van artikel 5. De grote vraag is echter of de leiders binnen de NAVO over de vereiste creativiteit en politieke wil beschikken om dit te laten slagen.

 

Foto: NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 31-05-2018

Macht over het Europese continent

Experts stellen dat het domineren van de Zwarte Zee-regio grote macht geeft over het Europese continent. Voor NATO Review Magazine schrijft Pavel Anastasov dat veel dreigingen

 

voor de veiligheid van Europa plaatsvinden in deze regio, zoals de groei van het Russische wapenarsenaal en de ‘frozen conflicts’. De NAVO moet deze uitdagingen aanpakken. Ze kiest nu voor een tweezijdige aanpak waarbij aan de ene kant de relaties met Rusland worden behouden en aan de andere kant de aanwezigheid in de regio wordt versterkt. Echter, de NAVO zal om haar positie in de Zwarte Zee-regio te versterken meer moeten ondernemen, zoals het versterken van de samenwerking met de EU.

 

Foto: U.S. Navy/Ricardo R. Guzman

 

Laatste update: 28-05-2018

Energiezekerheid als redmiddel

Voor The Strategist schrijft Amelia Meurant-Tompkinson dat de relatie tussen de NAVO en Turkije een dieptepunt heeft bereikt. De Turkse inval in Syrië en de Turks-Russische samenwerking

 

op het gebied van energiezekerheid zetten de betrekkingen tussen de NAVO en Turkije onder spanning. De NAVO heeft Turkije gewaarschuwd voor de mogelijke consequenties die deze Turks-Russische samenwerking teweegbrengt. Echter, de nog onbekende maatregelen zullen volgens Meurant-Tompkinson niet genoeg zijn om Turkije en Rusland uit elkaar te drijven. De NAVO moet een andere strategie bedenken waarin ze bijdraagt aan energiezekerheid. Dit kan de betrekkingen tussen Turkije en de NAVO verbeteren en de Turks-Russische relatie wellicht verzwakken.

 

Foto: Flickr/NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 24-05-2018

Marines herontdekt?

In NATO Review Magazine schrijft Peter Roberts dat de manier waarop de rivaliteit tussen grootmachten te zien is, zich aan het verplaatsen is naar zee. Landen investeren met toenemende

 

mate in nieuwe technologieën op marinegebied. Ook Rusland stort zich op het versterken van zijn marine en dit vormt een bedreiging voor alle lidstaten van de NAVO. Echter, de NAVO blijft achter op het gebied van zeemacht doordat veel lidstaten de verbeterde marine van Rusland niet zien als veiligheidsbedreiging. Zal de NAVO meer initiatief gaan nemen op het gebied van nieuwe technologieën binnen de marine of blijft zij achter door gebrek aan consensus?

 

Foto: Flick/U.S. Pacific Fleet

 

Laatste update: 03-05-2018

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.