Europa
Italiaans ultimatum voor Europa

Italië weigert een humanitair schip met daarop meer dan 600 migranten toe te laten tot zijn havens. De nieuwe minister van Binnenlandse Zaken, Matteo Salvini, gooit het roer om, schrijft

 

Judith Sunderland voor OpenDemocracy. Italië draagt een van de zwaarste lasten in het Europese opvangbeleid van migranten en wordt internationaal gezien als leider in maritieme reddingsoperaties. Als het aan Salvini ligt, komt daar nu een eind aan. De populistische regering vindt dat Italië door andere lidstaten in de steek is gelaten en dat het land lange tijd alleen stond in een humanitaire crisis, waar ze nu letterlijk haar poorten voor sluit. Het ultimatum voor méér Europese solidariteit is gesteld. Helaas zijn de consequenties niet zonder risico’s voor de rechten voor de mens.

 

Foto: Flickr/IFRC

 

Laatste update: 11-06-2018

Russische inmenging in verkiezingen

Voor de Atlantic Council schrijft Ashish Kumar Sen dat Rusland de tussentijdse verkiezingen in de Verenigde Staten (in november) probeert te beïnvloeden. Door middel van 

 

cyberaanvallen en het verspreiden van desinformatie probeert Poetin westerse en democratische waarden aan te tasten. De VS is niet het enige land dat kampt met Russische inmenging in verkiezingen. Met deze infiltratie tracht Rusland verdeeldheid te zaaien tussen de landen van het trans-Atlantische bondgenootschap, en dat lijkt te lukken. Echter, de Russische dreiging benadrukt opnieuw het belang van het behouden van een goede relatie tussen Europa en de VS en daarbij het versterken van de NAVO.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-06-2018

Populistisch versus pro-Europa

Europa heeft er een nieuwe uitdaging bij: Italië. Nu zich daar een populistische regering met kritische blik op Europa heeft gevormd, zal Europa worden geteisterd door een conservatieve

 

koers, schrijft Mark Leonard voor Project Syndicate. Het is voor het eerst dat zowel linkse als rechtse populisten en EU-sceptici zich in zulke mate hebben verenigd en het is voor Europa een dagtaak om het Europese project bijeen te houden. De status quo zal dit niet kunnen garanderen, daar zijn ook pro-Europeanen zich van bewust. Zij zullen hoe dan ook scepticisme in moeten dammen, willen zij datgene wat Europa vorm geeft behouden. De tijd zal uitwijzen welke beweging meer grip verovert op de toekomstige koers van Europa.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 07-06-2018

Escalatie in Oekraïne?

Door velen wordt de situatie in Oekraïne gezien als een slapend conflict. Echter, voor The National Interest schrijft Lyle Goldenstein dat het conflict in Oekraïne kan worden gezien als 

 

een van de grootste gevaren voor de Amerikaanse nationale veiligheid. Goldenstein stelt een scenario waarin Rusland zich bedreigd voelt door een grote toename in militaire steun van de VS aan Oekraïne. Als reactie zal Rusland zijn ‘escaleren om te de-escaleren’-strategie inroepen, waarbij een nucleaire aanval geoorloofd is. Hiermee wil Goldenstein laten zien dat we ons niet moeten laten misleiden door woorden als ‘frozen conflict’, want ook in Oekraïne ligt escalatie op de loer.

 

Foto: Flickr/Ivan Bandura

 

Laatste update: 04-06-2018

Fortress Europe?

Naarmate het vormen van een nieuw EU-budget dichterbij komt intensiveert het debat over het toewijzen van middelen aan grensbeveiliging, migratie en integratie. Voor Euractiv

 

schrijven Andrei Schwartz en Bogdan Neagu dat het tijd is om een migratiecrisis in te calculeren in de begroting, zeker na de grote mate van kritiek op de afhandeling van de humanitaire crisis in 2015. Het is nu zaak een evenwicht te vinden tussen het traditionele beleid en nieuwe prioriteiten zoals grensbewaking. De samenstelling van het nieuwe budget zal invloed hebben op het beleid van de EU; wordt migratie tegengehouden of worden integratie en migratie gestimuleerd?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 28-05-2018

EII: Positief of negatief?

In november 2017 kwam president Macron met het idee voor een European Intervention Initiative. Het voorstel is om een gezamenlijk budget en een collectieve strategie te vormen voor

 

interventies. Voor European Council on Foreign Relations schrijft Nick Witney dat er echter nog veel twijfels zijn onder de lidstaten. Het EII wordt gezien als puur Frans eigenbelang. Daarnaast zou het initiatief de NAVO ondermijnen. Naast deze twijfels worden er ook positieve aspecten benoemt van het EII, zoals het vormen van een zelfstandig Europa. Voor nu is het zaak de lidstaten te overtuigen van deze positieve aspecten om het initiatief tot een succes te brengen.

 

Foto: Flickr/European Union Naval Force

 

Laatste update: 24-05-2018

Een speciale samenwerking?

Voor Open Europe schrijft Aarti Shankar over de voortuitzichten voor een defensie- en veiligheidssamenwerking tussen het Verenigd Koningrijk en de EU. Ondanks het

 

ambitieuze voorstel van de Britten voor een sterke en diepgaande samenwerking op het gebied van onder andere interne, externe en cyberveiligheid is er nog geen praktisch kader. Volgens Shankar moet eerst de onenigheid rond Galileo, de het satellietnavigatiesystem van de EU, worden opgelost voordat een diepgaande veiligheidssamenwerking zich kan vormen. Daarnaast worden er een aantal andere obstakels besproken die de samenwerking in gevaar brengen. Kunnen het VK en de EU hun onenigheden oplossen en een speciale samenwerking aangaan of valt het ambitieuze plan in het water?

 

Foto: Public Domain Pictures

 

Laatste update: 17-05-2018

Europese ‘Power Play’ in de Westelijke Balkan?

Simon Nixon schrijft voor The Washington Journal over de Westelijke Balkan, een van Europa’s dringendste uitdagingen op het gebied van internationale veiligheid en stabiliteit. Vandaag

 

vindt na 15 jaar opnieuw een EU top plaats in Sofia. Nixon beschrijft aan de hand van drie punten waarom enkel gesproken gaat worden over partnerschap en nog niet over lidmaatschap, aangezien de landen nog lang niet voldoen aan het Europese acquis communautaire. Maar in een internationale orde die momenteel wordt blootgesteld aan externe dreiging en machtsverschuivingen, is er wellicht behoefte aan een ander soort strategie met meer daadkracht. Hieruit ontstaat automatisch de vraag in welke mate de geopolitieke noodzaak van het machtsvacuüm in de Westelijke Balkan de invulling van het partnerschap zal beïnvloeden.

 

Foto: Flickr/Oleg Popov

 

Laatste update: 17-05-2018

Europese invloed in het Midden-Oosten

Op 8 mei besloot president Trump uit de Iran-deal te stappen. Voor European Council on Foreign Relations schrijft Ellie Geranmayeh dat deze beslissing de spanningen in het

 

Midden-Oosten verhoogt. Een confrontatie met Iran lijkt onvermijdelijk. Europa zal door middel van diplomatie haar veiligheidsbelangen in het Midden-Oosten moeten behartigen. Geranmayeh oppert zes stappen die Europese leiders moeten nemen om te laten zien dat Europa de politieke wil heeft om de instabiliteit in de regio aan te pakken. Zal Europa uiteindelijk de leiding nemen in veiligheidskwesties in het Midden-Oosten of zal de Europese relevantie op het gebied van internationale veiligheid aanzienlijk verminderen?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-05-2018

Grondwet aanpassen of ophouden?

Afgelopen maandag is Vladimir Poetin opnieuw geïnaugureerd als president van Rusland. Voor Die Welle schrijft Roman Goncharenko wat de verwachtingen zijn van zijn nieuwe

 

presidentstermijn. Er wordt gespeculeerd dat Poetin de herverkiezing zal zien als steun voor zijn huidige politieke beleid en daarom zijn autoritaire binnenlandpolitiek niet zal aanpassen. Daarnaast zal hij waarschijnlijk de relaties met het Westen beperken tot het minimum. Als laatste wacht hem een belangrijke beslissing: in de Russische grondwet staat dat een president maar twee achtereenvolgende termijnen mag dienen. Treed hij af na deze presidentstermijn of verandert hij de grondwet?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 08-05-2018

Cohesiefonds en de staat van rechtsstaat

De Europese belastingbetaler steunt onliberale, populistische overheden in Polen en Hongarije, schrijft Guy Verhofstadt voor Project Syndicate. Deze extreemrechtse overheden hebben

 

geen respect voor de rechtsstaat en tasten het democratische beeld van de EU aan. Bij de volgende opstelling van het cohesiefonds zal de EU sterk in haar schoenen moeten staan en laten zien dat ze de ondemocratische ideeën van de leiders in Polen en Hongarije niet accepteert. De acties van de overheden zullen moeten worden gemonitord en het uitbetalen van het cohesiefonds moet gebaseerd zijn op het tonen van respect voor Europese normen en waarden.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 03-05-2018

De macht der allianties

In Politico beschrijft Paul Taylor de nasleep van Brexit. Het feit dat Engeland de Europese Unie verlaat, heeft niet alleen consequenties voor het land van Theresa May: andere

 

lidstaten hebben met het vertrek van Engeland moeite om nieuwe allianties te vormen.  De Noordelijke en Oostelijke staten hadden in het verleden Engeland immers als ‘bewakende bondgenoot’ tegen de Franse en Duitse ideeën van diepere Europese integratie. Hoe worden de nieuwe allianties gevormd? En waarom zijn deze zo belangrijk?

 

Foto: Flickr/Rock Cohen

 

Laatste update: 16-04-2018

De strijd om de Westelijke Balkan

De Westelijke Balkan staat in de schijnwerpers. Michael Carpenter en Mieczysław Boduszyński schrijven voor War on the Rocks dat de Westelijke Balkan een nieuw front vormt

 

voor de strijd om macht. Rusland wil de regio ontregelen en poogt de westerse democratieën aan het wankelen te brengen. Het Kremlin wil zijn invloed versterken door anti-NAVO en anti-Europese sentimenten te verspreiden. Maar niet alleen Rusland, ook Turkije en China oefenen hun invloed uit op de regio. De EU en de VS moeten actie ondernemen, maar hadden de Westelijke Balkan al een tijd niet op de radar staan. Kunnen ze de andere machten nog bijbenen?

 

Foto: Flickr/ Larry Koester

 

Laatste update: 16-04-2018

Een populistische Hongaarse toekomst?

The Economist schrijft over de derde overwinning van de Hongaarse minister-president Victor Orban. Zijn partij, Fidesz, won op 8 april een tweederdemeerderheid in het Hongaarse

 

parlement: genoeg om de grondwet te veranderen. “Hongarije kent een grote overwinning” stelde Orban, en de hoge opkomst (69%) zette alle twijfels aan de kant. Orbans campagne focuste zich vooral op de veronderstelde ‘dreiging’ van migranten, waarvan Hongarije er zelf erg weinig van heeft opgevangen. Wat zeggen deze verkiezingsresultaten over de toekomst van Hongarije?

 

Foto: Flickr/European People’s Party

 

Laatste update: 12-04-2018

Macron 2.0?

In Politico schrijft Matteo Garavoglia over de opkomst van populistische partijen in veel Europese lidstaten. Zo ook Italië, waar de populistische vijfsterrenbeweging op 4 maart de

 

onbetwiste winnaar bleek. Dit lijkt slecht nieuws, maar dat is het niet, stelt Garavoglia. Waarom? Het laat een opening voor liberale partijen, zoals Macron zo goed liet zien in Frankrijk. Daar waar de populisten focussen op identiteitspolitiek om een beroep te doen op de basisinstincten van kiezers, kunnen de liberalen nu een beroep doen op hun even sterke geloof in progressieve waarden. In andere woorden: Macron had in Frankrijk niet kunnen floreren zonder Le Pen. De vraag blijft echter: wie wordt de Italiaanse Macron?

 

Foto: Flickr/DonkeyHotey

 

Laatste update: 09-04-2018

Brexit-beloftes

Aman Navani schrijft voor Global Risk Insights over de huidige transitieovereenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie. In hoeverre is Theresa May in staat bij haar

 

beloftes te blijven? Een aantal voorwaarden van de transitieovereenkomst schendt immers de ‘rode lijnen’ die May zo standvastig aangaf. Loopt haar rol als leider nu gevaar? Of is er eigenlijk geen ruimte voor opstand onder de conservatieve eurosceptici? Zo niet, welke obstakels zal May in de toekomst dan wel tegenkomen?

 

Foto: Flickr/Ben Terrett

 

Laatste update: 05-04-2018

Rekenfoutje?

Is Poetin dan eindelijk een keer te ver gegaan?, vraagt Mark Galeotti zich af in The Atlantic. Al jaren baseerde Poetin zijn berekeningen op de volgende gedachte: het Westen is sterk,

 

maar kent een gebrek aan eensgezindheid en wilskracht. Hierdoor stemt het in met Ruslands wangedrag betreffende de regels van de internationale orde. Toen maandag 20 landen, van Albanië tot Oekraïne, een gecoördineerde expulsiecampagne van Russische (veronderstelde) inlichtingenofficieren startten, bleek dat Poetin met de (veronderstelde) zenuwgasaanslag op Sergei Skripal misschien eindelijk een rekenfoutje had gemaakt. Wat heeft dit voor gevolgen?

 

Foto: Flickr/AJC1

 

Laatste update: 29-03-2018

Merkel IV

Anja Maier schrijft voor de Groene Amsterdammer over de rol die de vierde regering-Merkel zal gaan spelen in Europa. De nieuwe regering heeft lang op zich laten wachten en het is nog

 

niet duidelijk in hoeverre Europa een rol zal innemen in de Duitse politiek. De binnenlandse situatie in Duitsland is niet geheel stabiel en euroscepsis onder de Duitse bevolking neemt toe. Ondertussen wil de Franse president Emmanuel Macron Merkel strikken de Frans-Duitse as aan te halen. Welke weg zal Merkel inslaan?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-03-2018

Veiligheid op het spel?

In een paper van een reflectiegroep van de European Council on Foreign Relations wordt advies gegeven over de veiligheid van Europa na Brexit. De vormgeving van nieuwe veiligheids

 

– en defensiesamenwerking tussen de EU en het VK is cruciaal, maar niet zonder obstakels. De exit-procedure vergemakkelijkt dit zeker niet. Wel biedt dit een kans voor de EU haar dreigingen kritisch te herzien en de EU-VK-samenwerking hierbij strategisch in te zetten. Hoe zal deze samenwerking er uit gaan zien? Het paper zet de basisprincipes uiteen waarop een eventuele samenwerking gebaseerd moet zijn.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-03-2018

Poetins eeuwige leven

Voor Brookings Institution schrijft Sergey Aleksashenko over Poetins zoveelste overwinning. Inmiddels was de winst van de al achttien jaar regerende Russische president geen verrassing

 

meer. Wat staat de wereld de komende zes jaar te wachten? Poetins verleden als president van Rusland kent immers een annexatie, een vernieling van het Russische rechtssysteem en een onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting. En dan heeft men het nog niet over het dopingschandaal, de cyberaanvallen en de Russische deelname aan het conflict in Syrië. Moet de rest van de wereld zich zorgen maken?

 

Foto: Flickr/firdaus omar

 

Laatste update: 22-03-2018

Een roerig Europa

De populistische overwinning van ‘Lega Nord’ en Matteo Salvini tijdens de Italiaanse verkiezingen duidt op veranderingen die zich onder het oppervlak van Europa afspelen. Matthew

 

Goodwin schrijft voor Chatham House dat er een nieuwe periode is aangebroken. Nog niet eerder waren er zoveel rechts-georiënteerde politieke partijen aan de macht op het Europese continent. Volgens Goodwin zal de stabiele ‘mainstream’-politiek voorlopig ook niet terug keren. Één ding is zeker: Europa’s partijensysteem gaat roerige tijden tegemoet. 

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-03-2018

“No deal, sweetheart”

In Politico bespreken Sam Lowe en John Springford de kansen van Theresa Mays zogenaamde sweetheart deal na Brexit. De sweetheart deal? Eenzelfde Europese markttoegang als de

 

huidige, maar met minder verplichtingen. De kans dat deze realiteit wordt? Nul, aldus Lowe en Springford. Waarom? Omdat de potentiële schade van Brexit verbleekt in vergelijking tot de risico’s van potentiële desintegratie van het Europese project en zijn interne markt.

 

Foto: Flickr/Duncan Hull

 

Laatste update: 20-03-2018

De chemische wapentest 2018

De aanval op de Russische inlichtingenagent Sergei Skripal en zijn dochter in Salisbury staat in het teken van iets groters. Michael Shoebridge schrijft voor The Strategist dat de aanval,

 

waarbij de twee slachtoffers werden vergiftigd met het chemische Novitsjok, meer dan alleen een Brits-Russische kwestie is. Volgens Shoebridge test de aanval de acceptatie van chemische wapens in onze wereldorde. Kunnen chemische wapens zomaar worden ingezet zonder enige consequenties? Het is aan het Verenigd Koninkrijk adequaat te reageren op de situatie en hier zijn partners in te betrekken. Maar zal dit ook lukken of wordt het gebruik van chemische wapens een normale gang van zaken?   

 

Foto: Flickr/ Nikos Perialis

 

Laatste update: 15-03-2018

‘Goede’ vrijdag

Theresa May zit klem tussen het Brexit-beleid en Ierland. Amy Davidson Sorkin schrijft in The New Yorker over het probleem: de grens tussen Noord-Ierland en de Republiek Ierland. Nu het

 

Verenigd Koninkrijk de EU verlaat, wil de regering weer enige vorm van grenscontrole instellen. Noord-Ierland maakt ook deel uit van het VK, maar de Ierse republiek blijft lid van de EU. Volgens de ‘Good Friday Agreement’ van 1998 moeten de grenzen open blijven. Door deze tegenstrijdige beloftes zit May in een lastig parket. Hoe kun je zowel een harde als zachte grens hanteren op één en dezelfde plek?

 

Foto: Flickr/Tiocfaidh ár lá 1916

 

Laatste update: 12-03-2018

And the five stars go to…

In The Atlantic bespreekt Rachel Donadio de uitslag van de Italiaanse verkiezingen. De Italiaanse burger heeft gesproken, maar wat bedoelde hij precies? Waarom stemden zovelen op de Vijfsterrenbeweging?

 

Volgens Donadio kan de uitslag op twee manieren worden uitgelegd: de Italianen zijn eurosceptisch geworden of ze straffen de Italiaanse regerende elite voor de neergang van hun eigen staat. Wat betekent deze uitslag voor de toekomst van Italië, of breder gedacht, Europa?

 

Foto: Flickr/C.

 

Laatste update: 08-03-2018

Een onaangename verrassing

De uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen kwam rauw op het dak van Europa. Sylvie Kauffmann schrijft in The New York Times over de spanning die daaruit voortkwam in Europa.

 

Wat moest men verwachten van Donald Trump? De Europese leiders waren zich ervan bewust dat Trump invloed zou uitoefenen op de wereldpolitiek. Toch beseften zij niet dat hij de internationale relaties zodanig door elkaar zou schudden. De president tweet maar raak en veroorzaakt diplomatieke chaos. Dit gaat niet aan Europa voorbij, maar hoe beïnvloedt dit precies de Europese relatie met de VS?

 

Foto: Flickr/ Matt Johnson
 

Laatste update: 08-03-2018

De ‘Poetin-generatie’

Ivan Krastev en Gleb Pavlovsky schrijven voor de European Council on Foreign Relations over de Russische verkiezingen op 18 maart 2018. Volgens Krastev en Pavlovsky is de tijd

 

aangebroken voor de post-Poetin-era, maar wat moeten we ons hierbij voorstellen? Poetin wil de macht overhevelen naar de ‘Poetin-generatie’: politici die gevormd zijn gedurende zijn regeringsperiode. Buiten Rusland heerst vooral de gedachte dat Rusland een grote transformatie te wachten staat als Poetin eenmaal het presidentschap overdraagt. Een Rusland zonder Poetin is een raar idee, maar als we Poetin moeten geloven, zal er niet zo gek veel veranderen.

 

Foto: Flickr/Jedimentat44

 

Laatste update: 05-03-2018

Tik Tak Tik Tak

In Politico schrijft Oksana Antonenko over de huidige situatie in Rusland nu de presidentiële verkiezingen er weer aankomen. Poetin zal opnieuw winnen, dat is zeker, maar de tijd tikt

 

voor de Russische president: de toenemende oppositie en desillusie onder de Russische bevolking zouden weleens voor flinke opschudding kunnen zorgen. Antonenko stelt dat de dynamiek van de presidentiële campagne een verandering van de Russische politiek aantoont. Deze verkiezingen moeten dan ook niet worden afgedankt als irrelevant: ze vertellen de rest van wereld veel over de toekomst van Rusland.

 

Foto: Flickr/ vastfield

 

Laatste update: 01-03-2018

Een verziekt systeem?

Bemoeienis met de Amerikaanse verkiezingen, waarom? In de Financial Times schrijft Gideon Rachman over de rationale achter de Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen.

 

Voor de westerse wereld lijkt dit een risicovolle en zelfs bizarre beslissing, maar volgens Rachman is dit vanuit een Russisch oogpunt zo gek nog niet. Het aanvallen of zelfs ruineren van een vijandig politiek systeem is voor hen niks bijzonders, de Sovjet-Unie is tenslotte zelf zo tot stand gekomen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog stuurde Duitsland Lenin terug naar Rusland met het doel het tsaar-regime te destabiliseren en Rusland buitenspel te zetten, met succes. Maar wat was het motief van Poetin dit keer?

 

Foto: Flickr/ DonkeyHotey

 

Laatste update: 01-03-2018

‘De Theresa May Komedieshow’

In The Guardian beargumenteert Rafael Behr dat de muren van Brexit inmiddels van twee kanten op premier Theresa May afkomen. Ze maakte de verkeerde keuzes, op het verkeerde

 

moment: een beetje zoals een slechte cabaretier dat zou doen. Maar haar meest kostbare handelswaar wás nou net die tijd. May spreekt niet langer “namens het volk”, zoals ze beweerde kort na haar aanstelling als premier. Wat betekent dit voor de toekomst van Brexit?

 

Foto: Flickr/Ant Smith

 

Laatste update: 26-02-2018

Gevreesde verkiezingen

In ASPI The Strategist onderstreept Mike Scrafton het belang van de Italiaanse verkiezingen. De verkiezingen vormen een bedreiging voor de Europese Unie: welke uitkomst er op 4

 

maart ook naar voren komt, de eurozone zal verzwakken, de Europese eenheid zal worden getest, de Russische invloed op Europa zal toenemen en de geopolitieke positie van Amerika in Europa zal eronder lijden. Maar waarom? Hoe hebben de Italiaanse verkiezingen invloed op deze internationale kwesties?

 

Foto: Flickr/Kai Lehmann

 

Laatste update: 26-02-2018

Een Duitse paradox

In The Atlantic beschrijft Thomas Wright de paradox van de veiligheidsconferentie in München afgelopen weekend. Waarom zag niemand rode lichten knipperen? Waarom was er geen

 

gevoel van urgentie of overkoepelende dreiging en discours dat deelnemers kon boeien? Er was geen discussie over artificial intelligence en de manier waarop het de geopolitiek transformeert en ook de Europese en Amerikaanse relatie met China werd niet besproken. Wel werd de conferentie gekenmerkt door  Trumps wel-of-niet bestaande ‘bloody nose strategy’, een woordenwisseling tussen Netanyahu en de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken en een opvallende wanorde binnen het Westen. Wat zegt dit over het komende jaar?

 

Foto: Flickr/Mariano Mantel

 

Laatste update: 22-02-2018

Een gevaarlijke toekomst

In Foreign Policy wijzen Colin P. Clarke en Ahmet S. Yayla op het echte gevaar voor Turkije: niet de Koerden, maar terugkerende IS-strijders. Nu het kalifaat zo goed als uiteen gevallen is,

 

zoeken veel IS-strijders onderdak in omringende landen als Turkije. Er ontstaan terroristische cellen die louter door hun aanwezigheid het land zullen destabiliseren, mede omdat Turkije gebruikt kan worden als logistieke ‘hub’ voor het voorbereiden van aanslagen. Maar in hoeverre spelen de huidige spanningen binnen het Turkse regime en de toenemende steun voor salafistische jihadistische groepen rond de grenzen met Irak en Syrië hierin een rol?

Foto: Wikpedia

 

Laatste update: 19-02-2018

Macron en May in China

Hoe zien Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hun relatie met China? In The Diplomat gaat Georgiana Boboc in op deze vraag aan de hand van reisjes naar China door Macron en May.

 

Begin januari bezocht de Franse president Emmanuel Macron het land, daarna was het de beurt aan de Britse premier Theresa May. Daar waar Macron kwam om zijn positie als leider van de Europese Unie te versterken, lag de focus voor May meer op de commerciële en zakelijke mogelijkheden die China het Verenigd Koninkrijk te bieden heeft na Brexit. Echter, nu het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie is gestapt, verloor het in de ogen van China een belangrijk voordeel.

 

Foto: Flickr/Number 10

 

Laatste update: 08-02-2018

Praatjes vullen geen gaatjes

Voor Middle East Eye schrijft Kamel Hawwash over de passieve houding die de EU tot nu toe heeft aangenomen in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Federica Mogherini verzekerde de

 

Palestijnen de twee-statenoplossing te steunen, hoewel hier nog weinig van terecht komt. Hawwash noemt het Europese beleid ook wel ‘action light’. De VS is daarentegen onderdeel van het kamp ‘action heavy’ en treedt daadkrachtig op . Ook de EU moet rigoureuze beslissingen nemen, volgens Hawwash, anders verliest zij haar prestigieuze reputatie als serieuze bemiddelaar. In principe beschikt de EU over de middelen om in actie komen, maar ze is tot dusver terughoudend. Zal de EU in staat zijn haar woorden te realiseren?

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 08-02-2018

Een duivels dilemma?

Yasmeen Serhan beschrijft in The Atlantic een nieuw Brits dilemma nu sommige Britten een oproep doen voor een tweede Brexit-referendum. Echter, dit keer is de vraag niet óf, maar hoé

 

het Verenigd Koninkrijk (VK) de Europese Unie moet verlaten. Moet het VK bijvoorbeeld in de Europese gemeenschappelijke markt of douane-unie blijven? Of in allebei? Wat zijn de gevolgen voor de Britse economie? En is het VK eigenlijk wel verenigd om de uitdaging van Brexit aan te gaan, zoals de Britse premier constateerde?

 

Foto: Flickr/ Ungry Young Man

 

Laatste update: 01-02-2018

Een sceptisch Polen

Marcin Zaborowski schrijft voor de European Council on Foreign Relations over de positie van Polen in het Europese defensiebeleid en het nieuwe initiatief PESCO.

 

Dit Frans-Duitse initiatief bevordert defensiesamenwerking en ‘cross-border’ industriële samenwerking. Polen werd niet betrokken bij PESCO en heeft dat volledig aan zichzelf te wijten, stelt Zaborowski. Polen keerde de rug naar vele EU-lidstaten en schaadde hiermee de relaties. Bovendien is het Poolse defensieapparaat nauwelijks geïntegreerd in de Europese defensie-industrie en Poolse leiders staan sceptisch tegenover dergelijke integratie. Wat zijn de gevolgen van deze houding voor de Poolse defensie? De dreigingen zowel binnen als buiten Europa nemen toe en Polen zet zijn veiligheid op het spel.

 

Foto: Flickr/ Lukas Plewnia (www.polen-heute.de)

 

Laatste update: 29-01-2018

Duitse dilemma’s

In The Atlantic beschrijft Sumi Somaskanda de dilemma’s van de SPD na de start van nieuwe onderhandelingen over een coalitieregering met Merkels conservatieve blok (CDU en CSU).

 

Hoe ver kunnen de Duitse sociaaldemocraten nog buigen voordat ze breken? Na de verkiezingen in september staat de partij er niet al te goed voor, in tegenstelling tot de opvallende groei van de rechts-populistische AfD. Als de SPD uiteindelijk een coalitie afwijst, zal de politieke onzekerheid zich voortzetten. Maar, als de partij wel een coalitie vormt met Merkel, riskeert zij een verlies van kiezers en serveert de SPD de AfD het argument van ‘geen enkele verandering in Berlijn’ op een gouden dienblad.

 

Foto: Flickr/Markus Spiske

 

Laatste update: 25-01-2018

Het verhaal achter de dreiging

De torenhoge defensie-uitgaven van het Verenigd Koninkrijk zijn vooral het product van uit de hand gelopen lobby-praktijken schrijft Simon Jenkins voor The Guardian.

 

Het VK heeft het grootste defensiebudget in de EU en het tweede grootste van de NAVO. Dit heeft overigens niets te maken met het dreigingsniveau, stelt Jenkins. De krijgsmachtonderdelen lobbyen vurig voor het hoge budget en wijzen vernieuwende en besparende voorstellen af. Als de uitgaven niet in verband staan met het dreigingsniveau, met wat dan wel? Volgens Jenkins is dit te wijten aan slechts één ding: de geschiedenis, die keer op keer al de ijdelheid van de Britten liet blijken.

 

Foto: Royal Air force Lakenheath

 

Laatste update: 25-01-2018

Een federaal Spanje?

Voor Project Syndicate schrijft Miguel Otero-Iglesias over de huidige situatie in Catalonië, die volgens hem vaak verkeerd word begrepen. De onafhankelijkheidsbeweging is lang niet zo

 

democratisch en vredig als men denkt, stelt Otero-Iglesias. Deze beweging is namelijk in strijd met de Spaanse grondwet. De Catalaanse separatisten schenden zelfs het autonome statuut van Catalonië. Van simpelweg een referendum houden of meer fiscale autonomie is geen sprake, het is gecompliceerder dan dat. Daarnaast maakt de separatistische beweging zich schuldig aan institutioneel geweld om de Spaanse staat onder druk te zetten. Catalanen hebben al eigen belastingautoriteiten en andere soortgelijke staatsorganen voor een toekomstige ‘Catalaanse Republiek’. Otero-Iglesias stelt dat een federaal Spanje wellicht de oplossing kan zijn voor de Catalaanse onafhankelijkheidscrisis.

 

Foto: Flickr/Adolfo Lujan

 

Laatste update: 22-01-2018

Wat een lijst kan doen

In DeutscheWelle beschrijft de voormalige Amerikaanse diplomaat Daniel Fried de groeiende angst voor het zogenaamde ‘Kremlin Rapport’ onder de Russische elite.

 

Eind januari zal de Amerikaanse overheid een gedetailleerd rapport aan het Congres overhandigen waarin het de namen van oligarchen met nauwe banden met president Vladimir Poetin publiceert. Dit alles heeft te maken met de verwachte Russische inmenging gedurende de presidentsverkiezingen van 2016: Russische oligarchen zijn dan ook bang om op een Amerikaanse ‘sanctielijst’ te komen. Maar in het verleden zijn er vaker sancties opgelegd, waarom is de Russische elite dan nu zo bang? En wat zijn de verdere consequenties van het Kremlin Rapport?

 

Foto: Flickr/Larry Koester

 

Laatste update: 22-01-2018

Einde aan Atlanticisme?

Duitsland moet het post-Amerikaanse machtsvacuüm opvullen, maar kan dat helemaal niet, stelt Anna Sauerbrey in The New York Times.

 

Duitsland worstelt sinds het aantreden van Trump met de vraag hoe het eerst vanzelfsprekende Amerikaanse leiderschap zich ontwikkelt. Maar in plaats van inzicht verkrijgen in de VS, richt het debat zich op de Duitse interne problemen. Ondanks blijvend sterke economische, militaire en culturele banden is er een sterke anti-Amerikaanse stroming in Duitsland in opkomst, waarvan de wortels al liggen in het G.W. Bush-tijdperk. Hoe kan deze stroming geduid worden, en wat betekent zij voor Duits en Europees Atlanticisme?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 18-01-2018

Theepot-diplomatie Duitsland en Turkije

In Politico bespreken Matthew Karnitschnig en Zia Weise de recente ontmoeting tussen de Duitse en Turkse ministers van Buitenlandse Zaken, een goed voorbeeld van ‘theepot-diplomatie’.

 

Een interessante aangelegenheid met het oog op de ernstig verslechterde Duits-Turkse relatie het afgelopen jaar. De reden, aldus Karnitschnig en Weise: de kosten die deze verslechtering van de relatie met zich meebracht voor zowel Duitsland als Turkije. Het feit dat noch Duitsland noch Turkije dit jaar verkiezingen zal houden, verklaart volgens Karnitschnig en Weise de timing van de ontmoeting. De vraag blijft: kunnen Turkije en Duitsland hun verschillen overbruggen?

 

Foto: Flickr/Charles Haynes

 

Laatste update: 16-01-2018

Een nieuw Oostenrijk-Hongarije?

Oostenrijk heeft een nieuwe, rechtse coalitie onder leiding van de jeugdige Sebastian Kurz. Moet Europa zich hier zorgen om maken, vraagt Matthew Karnitschnig zich af?

 

De nieuwe regering, met daarin de centrumrechtse ÖVP en de extreemrechtse FPÖ, stelde direct dat Oostenrijk hard wil werken om Europa verder vorm te geven. Dat is precies waar pro-Europese leiders zich druk om maken. De FPÖ heeft een aantal verregaande, nationalistische standpunten, voornamelijk op het punt van migratie. In Brussel zijn ze bang dat Oostenrijk dezelfde kant op gaat als sommige andere landen in Centraal-Europa. Een anti-Europese alliantie tussen Hongarije en Oostenrijk zou veel problemen kunnen opleveren voor de Europese Unie.

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 21-12-2017

Deadline gehaald, maar vraag niet hoe

Vol trots presenteerde Theresa May samen met Jean Claude Juncker de eerste Brexit-overeenkomst, maar volgens Conor Quinn was het voor May meer geven dan nemen.

 

Toen het pro-Brexit-kamp vorig jaar zijn zin kreeg en Groot-Brittannië uit de EU zou stappen, was de gedachte dat géén deal zelfs beter zou zijn dan enige concessies van Groot-Brittannië aan de EU. In het eerste officiële verlatingsverdrag heeft Theresa May echter op alle fronten moeten inbinden. Hoewel zij en vooral Boris Johnson en Ian Duncan Smith hard blaffen, hebben ze niet doorgebeten. Met verdere, zware onderhandelingen in het vooruitzicht, is het de vraag of May in staat zal zijn om zichzelf te blijven voorhouden dat een ‘hard-Brexit’ er nog steeds in zit.

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 14-12-2017

Marshallplan voor Afrika is symptoombestrijding

Op de Afrika-Top in Abidjan draait het om het stoppen van migratie uit Afrika. Volgens Irene van der Linde van de Groene Amsterdammer is Europa meer gebaat bij een eigen legaal migratiesysteem.

 

In Abidjan sprak Merkel over haar Marshallplan voor Afrika: ‘Het is heel belangrijk dat we Afrikanen helpen en zo illegale migratie tegenhouden’. Volgens Van der Linde is het probleem dat Europese leiders gefixeerd zijn op het stoppen van elke vorm van migratie, met als gevolg een toename van investeringen in Europese grensbewaking en een toename van het aantal doden onder migranten. Met andere woorden: dit Marshallplan voor Afrika is volgens Van der Linde vooral symptoombestrijding en er moet naar alternatieven worden gezocht. Als voorbeeld noemt ze de manier waarop Spanje het migratieprobleem in 2006 geleidelijk aan wist in te dammen, en Canada waar de afgelopen twee jaar twee keer zoveel migranten arriveerden als in Italië. Door een slim systeem van registratie en verlening van werkvergunningen kwam het niet tot een migratiecrisis.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-12-2017

Polen: anti-westers en russofoob, of toch niet?

De Poolse regering keert zich steeds verder af van de EU, maar beaamt eveneens geen pro-Russische koers te varen. Dit laatste gegeven is onwaar, stelt Ekke Overbeek van Raam op

 

Rusland. “Als Europa ons straks de rug toekeert en knopploegen hier over straat gaan, zal Rusland van ons eisen dat we de rechten van minderheden respecteren en een vredesmacht sturen. Het ergste is dat ze zullen komen op onze uitnodiging, want wij zullen vastlopen in onze eigen onmacht en chaos.“ Deze woorden van de onlangs overleden Poolse oud-verzetsman en gerenommeerd regisseur, Andrzej Wadjda, zijn tekenend voor de situatie in Polen en de koers van de regeringspartij Recht en Rechtvaardigheid (PiS). Overbeek beschrijft de verzuurde relatie van Polen met de EU en de NAVO en hoe de angst tegenover Rusland ertoe heeft geleid dat regeringsfunctionarissen banden onderhouden met Russen en diens belangrijke partners en een antiwesterse campagne naar Russische signatuur bedrijven. Overbeek betoogt dat de geschiedenis leert dat Polen nimmer een eiland is geweest tussen het Westen en het Oosten en dat het land zich steeds vaker laat gebruiken door Moskou.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 07-12-2017

De ‘tribale’ verschillen tussen EU-burgers

Chatham House en Kantar Public deden onlangs onderzoek naar diverse meningen over de EU. Uit de onderzoeksresultaten valt een zestal verschillende groepen te destilleren, aangeduid als

 

‘tribes’. Het onderzoek is uitgevoerd naar aanleiding van de aankomende Brexit, de aanstelling van Macron als president van Frankrijk en de opmars van het rechts-populisme in Europa. Diverse omstandigheden hebben recentelijk echter gezorgd voor een verschuiving in de politieke stemming van Europa. Zo doet Macron het slecht in de peilingen, terwijl het algehele optimisme over de EU licht is gestegen. De ‘tribes’ bestaan uit: onzekere Europeanen, tevreden Europeanen, EU-verwerpers, gefrustreerde pro-Europeanen, tegenstanders van bezuinigingspolitiek en federalisten. Ieder heeft andere specifieke meningen en/of ideeën over de koers van de EU en het is tevens mogelijk om te kijken tot welke 'tribe' je zelf hoort aan de hand van deze quiz.

 

Foto: Flickr/Théo Paul

 

Laatste update: 07-12-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.