Europa
De macht der allianties

In Politico beschrijft Paul Taylor de nasleep van Brexit. Het feit dat Engeland de Europese Unie verlaat, heeft niet alleen consequenties voor het land van Theresa May: andere

 

lidstaten hebben met het vertrek van Engeland moeite om nieuwe allianties te vormen.  De Noordelijke en Oostelijke staten hadden in het verleden Engeland immers als ‘bewakende bondgenoot’ tegen de Franse en Duitse ideeën van diepere Europese integratie. Hoe worden de nieuwe allianties gevormd? En waarom zijn deze zo belangrijk?

 

Foto: Flickr/Rock Cohen

 

Laatste update: 16-04-2018

De strijd om de Westelijke Balkan

De Westelijke Balkan staat in de schijnwerpers. Michael Carpenter en Mieczysław Boduszyński schrijven voor War on the Rocks dat de Westelijke Balkan een nieuw front vormt

 

voor de strijd om macht. Rusland wil de regio ontregelen en poogt de westerse democratieën aan het wankelen te brengen. Het Kremlin wil zijn invloed versterken door anti-NAVO en anti-Europese sentimenten te verspreiden. Maar niet alleen Rusland, ook Turkije en China oefenen hun invloed uit op de regio. De EU en de VS moeten actie ondernemen, maar hadden de Westelijke Balkan al een tijd niet op de radar staan. Kunnen ze de andere machten nog bijbenen?

 

Foto: Flickr/ Larry Koester

 

Laatste update: 16-04-2018

Een populistische Hongaarse toekomst?

The Economist schrijft over de derde overwinning van de Hongaarse minister-president Victor Orban. Zijn partij, Fidesz, won op 8 april een tweederdemeerderheid in het Hongaarse

 

parlement: genoeg om de grondwet te veranderen. “Hongarije kent een grote overwinning” stelde Orban, en de hoge opkomst (69%) zette alle twijfels aan de kant. Orbans campagne focuste zich vooral op de veronderstelde ‘dreiging’ van migranten, waarvan Hongarije er zelf erg weinig van heeft opgevangen. Wat zeggen deze verkiezingsresultaten over de toekomst van Hongarije?

 

Foto: Flickr/European People’s Party

 

Laatste update: 12-04-2018

Macron 2.0?

In Politico schrijft Matteo Garavoglia over de opkomst van populistische partijen in veel Europese lidstaten. Zo ook Italië, waar de populistische vijfsterrenbeweging op 4 maart de

 

onbetwiste winnaar bleek. Dit lijkt slecht nieuws, maar dat is het niet, stelt Garavoglia. Waarom? Het laat een opening voor liberale partijen, zoals Macron zo goed liet zien in Frankrijk. Daar waar de populisten focussen op identiteitspolitiek om een beroep te doen op de basisinstincten van kiezers, kunnen de liberalen nu een beroep doen op hun even sterke geloof in progressieve waarden. In andere woorden: Macron had in Frankrijk niet kunnen floreren zonder Le Pen. De vraag blijft echter: wie wordt de Italiaanse Macron?

 

Foto: Flickr/DonkeyHotey

 

Laatste update: 09-04-2018

Brexit-beloftes

Aman Navani schrijft voor Global Risk Insights over de huidige transitieovereenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie. In hoeverre is Theresa May in staat bij haar

 

beloftes te blijven? Een aantal voorwaarden van de transitieovereenkomst schendt immers de ‘rode lijnen’ die May zo standvastig aangaf. Loopt haar rol als leider nu gevaar? Of is er eigenlijk geen ruimte voor opstand onder de conservatieve eurosceptici? Zo niet, welke obstakels zal May in de toekomst dan wel tegenkomen?

 

Foto: Flickr/Ben Terrett

 

Laatste update: 05-04-2018

Rekenfoutje?

Is Poetin dan eindelijk een keer te ver gegaan?, vraagt Mark Galeotti zich af in The Atlantic. Al jaren baseerde Poetin zijn berekeningen op de volgende gedachte: het Westen is sterk,

 

maar kent een gebrek aan eensgezindheid en wilskracht. Hierdoor stemt het in met Ruslands wangedrag betreffende de regels van de internationale orde. Toen maandag 20 landen, van Albanië tot Oekraïne, een gecoördineerde expulsiecampagne van Russische (veronderstelde) inlichtingenofficieren startten, bleek dat Poetin met de (veronderstelde) zenuwgasaanslag op Sergei Skripal misschien eindelijk een rekenfoutje had gemaakt. Wat heeft dit voor gevolgen?

 

Foto: Flickr/AJC1

 

Laatste update: 29-03-2018

Merkel IV

Anja Maier schrijft voor de Groene Amsterdammer over de rol die de vierde regering-Merkel zal gaan spelen in Europa. De nieuwe regering heeft lang op zich laten wachten en het is nog

 

niet duidelijk in hoeverre Europa een rol zal innemen in de Duitse politiek. De binnenlandse situatie in Duitsland is niet geheel stabiel en euroscepsis onder de Duitse bevolking neemt toe. Ondertussen wil de Franse president Emmanuel Macron Merkel strikken de Frans-Duitse as aan te halen. Welke weg zal Merkel inslaan?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-03-2018

Veiligheid op het spel?

In een paper van een reflectiegroep van de European Council on Foreign Relations wordt advies gegeven over de veiligheid van Europa na Brexit. De vormgeving van nieuwe veiligheids

 

– en defensiesamenwerking tussen de EU en het VK is cruciaal, maar niet zonder obstakels. De exit-procedure vergemakkelijkt dit zeker niet. Wel biedt dit een kans voor de EU haar dreigingen kritisch te herzien en de EU-VK-samenwerking hierbij strategisch in te zetten. Hoe zal deze samenwerking er uit gaan zien? Het paper zet de basisprincipes uiteen waarop een eventuele samenwerking gebaseerd moet zijn.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-03-2018

Poetins eeuwige leven

Voor Brookings Institution schrijft Sergey Aleksashenko over Poetins zoveelste overwinning. Inmiddels was de winst van de al achttien jaar regerende Russische president geen verrassing

 

meer. Wat staat de wereld de komende zes jaar te wachten? Poetins verleden als president van Rusland kent immers een annexatie, een vernieling van het Russische rechtssysteem en een onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting. En dan heeft men het nog niet over het dopingschandaal, de cyberaanvallen en de Russische deelname aan het conflict in Syrië. Moet de rest van de wereld zich zorgen maken?

 

Foto: Flickr/firdaus omar

 

Laatste update: 22-03-2018

Een roerig Europa

De populistische overwinning van ‘Lega Nord’ en Matteo Salvini tijdens de Italiaanse verkiezingen duidt op veranderingen die zich onder het oppervlak van Europa afspelen. Matthew

 

Goodwin schrijft voor Chatham House dat er een nieuwe periode is aangebroken. Nog niet eerder waren er zoveel rechts-georiënteerde politieke partijen aan de macht op het Europese continent. Volgens Goodwin zal de stabiele ‘mainstream’-politiek voorlopig ook niet terug keren. Één ding is zeker: Europa’s partijensysteem gaat roerige tijden tegemoet. 

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-03-2018

“No deal, sweetheart”

In Politico bespreken Sam Lowe en John Springford de kansen van Theresa Mays zogenaamde sweetheart deal na Brexit. De sweetheart deal? Eenzelfde Europese markttoegang als de

 

huidige, maar met minder verplichtingen. De kans dat deze realiteit wordt? Nul, aldus Lowe en Springford. Waarom? Omdat de potentiële schade van Brexit verbleekt in vergelijking tot de risico’s van potentiële desintegratie van het Europese project en zijn interne markt.

 

Foto: Flickr/Duncan Hull

 

Laatste update: 20-03-2018

De chemische wapentest 2018

De aanval op de Russische inlichtingenagent Sergei Skripal en zijn dochter in Salisbury staat in het teken van iets groters. Michael Shoebridge schrijft voor The Strategist dat de aanval,

 

waarbij de twee slachtoffers werden vergiftigd met het chemische Novitsjok, meer dan alleen een Brits-Russische kwestie is. Volgens Shoebridge test de aanval de acceptatie van chemische wapens in onze wereldorde. Kunnen chemische wapens zomaar worden ingezet zonder enige consequenties? Het is aan het Verenigd Koninkrijk adequaat te reageren op de situatie en hier zijn partners in te betrekken. Maar zal dit ook lukken of wordt het gebruik van chemische wapens een normale gang van zaken?   

 

Foto: Flickr/ Nikos Perialis

 

Laatste update: 15-03-2018

‘Goede’ vrijdag

Theresa May zit klem tussen het Brexit-beleid en Ierland. Amy Davidson Sorkin schrijft in The New Yorker over het probleem: de grens tussen Noord-Ierland en de Republiek Ierland. Nu het

 

Verenigd Koninkrijk de EU verlaat, wil de regering weer enige vorm van grenscontrole instellen. Noord-Ierland maakt ook deel uit van het VK, maar de Ierse republiek blijft lid van de EU. Volgens de ‘Good Friday Agreement’ van 1998 moeten de grenzen open blijven. Door deze tegenstrijdige beloftes zit May in een lastig parket. Hoe kun je zowel een harde als zachte grens hanteren op één en dezelfde plek?

 

Foto: Flickr/Tiocfaidh ár lá 1916

 

Laatste update: 12-03-2018

And the five stars go to…

In The Atlantic bespreekt Rachel Donadio de uitslag van de Italiaanse verkiezingen. De Italiaanse burger heeft gesproken, maar wat bedoelde hij precies? Waarom stemden zovelen op de Vijfsterrenbeweging?

 

Volgens Donadio kan de uitslag op twee manieren worden uitgelegd: de Italianen zijn eurosceptisch geworden of ze straffen de Italiaanse regerende elite voor de neergang van hun eigen staat. Wat betekent deze uitslag voor de toekomst van Italië, of breder gedacht, Europa?

 

Foto: Flickr/C.

 

Laatste update: 08-03-2018

Een onaangename verrassing

De uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen kwam rauw op het dak van Europa. Sylvie Kauffmann schrijft in The New York Times over de spanning die daaruit voortkwam in Europa.

 

Wat moest men verwachten van Donald Trump? De Europese leiders waren zich ervan bewust dat Trump invloed zou uitoefenen op de wereldpolitiek. Toch beseften zij niet dat hij de internationale relaties zodanig door elkaar zou schudden. De president tweet maar raak en veroorzaakt diplomatieke chaos. Dit gaat niet aan Europa voorbij, maar hoe beïnvloedt dit precies de Europese relatie met de VS?

 

Foto: Flickr/ Matt Johnson
 

Laatste update: 08-03-2018

De ‘Poetin-generatie’

Ivan Krastev en Gleb Pavlovsky schrijven voor de European Council on Foreign Relations over de Russische verkiezingen op 18 maart 2018. Volgens Krastev en Pavlovsky is de tijd

 

aangebroken voor de post-Poetin-era, maar wat moeten we ons hierbij voorstellen? Poetin wil de macht overhevelen naar de ‘Poetin-generatie’: politici die gevormd zijn gedurende zijn regeringsperiode. Buiten Rusland heerst vooral de gedachte dat Rusland een grote transformatie te wachten staat als Poetin eenmaal het presidentschap overdraagt. Een Rusland zonder Poetin is een raar idee, maar als we Poetin moeten geloven, zal er niet zo gek veel veranderen.

 

Foto: Flickr/Jedimentat44

 

Laatste update: 05-03-2018

Tik Tak Tik Tak

In Politico schrijft Oksana Antonenko over de huidige situatie in Rusland nu de presidentiële verkiezingen er weer aankomen. Poetin zal opnieuw winnen, dat is zeker, maar de tijd tikt

 

voor de Russische president: de toenemende oppositie en desillusie onder de Russische bevolking zouden weleens voor flinke opschudding kunnen zorgen. Antonenko stelt dat de dynamiek van de presidentiële campagne een verandering van de Russische politiek aantoont. Deze verkiezingen moeten dan ook niet worden afgedankt als irrelevant: ze vertellen de rest van wereld veel over de toekomst van Rusland.

 

Foto: Flickr/ vastfield

 

Laatste update: 01-03-2018

Een verziekt systeem?

Bemoeienis met de Amerikaanse verkiezingen, waarom? In de Financial Times schrijft Gideon Rachman over de rationale achter de Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen.

 

Voor de westerse wereld lijkt dit een risicovolle en zelfs bizarre beslissing, maar volgens Rachman is dit vanuit een Russisch oogpunt zo gek nog niet. Het aanvallen of zelfs ruineren van een vijandig politiek systeem is voor hen niks bijzonders, de Sovjet-Unie is tenslotte zelf zo tot stand gekomen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog stuurde Duitsland Lenin terug naar Rusland met het doel het tsaar-regime te destabiliseren en Rusland buitenspel te zetten, met succes. Maar wat was het motief van Poetin dit keer?

 

Foto: Flickr/ DonkeyHotey

 

Laatste update: 01-03-2018

‘De Theresa May Komedieshow’

In The Guardian beargumenteert Rafael Behr dat de muren van Brexit inmiddels van twee kanten op premier Theresa May afkomen. Ze maakte de verkeerde keuzes, op het verkeerde

 

moment: een beetje zoals een slechte cabaretier dat zou doen. Maar haar meest kostbare handelswaar wás nou net die tijd. May spreekt niet langer “namens het volk”, zoals ze beweerde kort na haar aanstelling als premier. Wat betekent dit voor de toekomst van Brexit?

 

Foto: Flickr/Ant Smith

 

Laatste update: 26-02-2018

Gevreesde verkiezingen

In ASPI The Strategist onderstreept Mike Scrafton het belang van de Italiaanse verkiezingen. De verkiezingen vormen een bedreiging voor de Europese Unie: welke uitkomst er op 4

 

maart ook naar voren komt, de eurozone zal verzwakken, de Europese eenheid zal worden getest, de Russische invloed op Europa zal toenemen en de geopolitieke positie van Amerika in Europa zal eronder lijden. Maar waarom? Hoe hebben de Italiaanse verkiezingen invloed op deze internationale kwesties?

 

Foto: Flickr/Kai Lehmann

 

Laatste update: 26-02-2018

Een Duitse paradox

In The Atlantic beschrijft Thomas Wright de paradox van de veiligheidsconferentie in München afgelopen weekend. Waarom zag niemand rode lichten knipperen? Waarom was er geen

 

gevoel van urgentie of overkoepelende dreiging en discours dat deelnemers kon boeien? Er was geen discussie over artificial intelligence en de manier waarop het de geopolitiek transformeert en ook de Europese en Amerikaanse relatie met China werd niet besproken. Wel werd de conferentie gekenmerkt door  Trumps wel-of-niet bestaande ‘bloody nose strategy’, een woordenwisseling tussen Netanyahu en de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken en een opvallende wanorde binnen het Westen. Wat zegt dit over het komende jaar?

 

Foto: Flickr/Mariano Mantel

 

Laatste update: 22-02-2018

Een gevaarlijke toekomst

In Foreign Policy wijzen Colin P. Clarke en Ahmet S. Yayla op het echte gevaar voor Turkije: niet de Koerden, maar terugkerende IS-strijders. Nu het kalifaat zo goed als uiteen gevallen is,

 

zoeken veel IS-strijders onderdak in omringende landen als Turkije. Er ontstaan terroristische cellen die louter door hun aanwezigheid het land zullen destabiliseren, mede omdat Turkije gebruikt kan worden als logistieke ‘hub’ voor het voorbereiden van aanslagen. Maar in hoeverre spelen de huidige spanningen binnen het Turkse regime en de toenemende steun voor salafistische jihadistische groepen rond de grenzen met Irak en Syrië hierin een rol?

Foto: Wikpedia

 

Laatste update: 19-02-2018

Macron en May in China

Hoe zien Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hun relatie met China? In The Diplomat gaat Georgiana Boboc in op deze vraag aan de hand van reisjes naar China door Macron en May.

 

Begin januari bezocht de Franse president Emmanuel Macron het land, daarna was het de beurt aan de Britse premier Theresa May. Daar waar Macron kwam om zijn positie als leider van de Europese Unie te versterken, lag de focus voor May meer op de commerciële en zakelijke mogelijkheden die China het Verenigd Koninkrijk te bieden heeft na Brexit. Echter, nu het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie is gestapt, verloor het in de ogen van China een belangrijk voordeel.

 

Foto: Flickr/Number 10

 

Laatste update: 08-02-2018

Praatjes vullen geen gaatjes

Voor Middle East Eye schrijft Kamel Hawwash over de passieve houding die de EU tot nu toe heeft aangenomen in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Federica Mogherini verzekerde de

 

Palestijnen de twee-statenoplossing te steunen, hoewel hier nog weinig van terecht komt. Hawwash noemt het Europese beleid ook wel ‘action light’. De VS is daarentegen onderdeel van het kamp ‘action heavy’ en treedt daadkrachtig op . Ook de EU moet rigoureuze beslissingen nemen, volgens Hawwash, anders verliest zij haar prestigieuze reputatie als serieuze bemiddelaar. In principe beschikt de EU over de middelen om in actie komen, maar ze is tot dusver terughoudend. Zal de EU in staat zijn haar woorden te realiseren?

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 08-02-2018

Een duivels dilemma?

Yasmeen Serhan beschrijft in The Atlantic een nieuw Brits dilemma nu sommige Britten een oproep doen voor een tweede Brexit-referendum. Echter, dit keer is de vraag niet óf, maar hoé

 

het Verenigd Koninkrijk (VK) de Europese Unie moet verlaten. Moet het VK bijvoorbeeld in de Europese gemeenschappelijke markt of douane-unie blijven? Of in allebei? Wat zijn de gevolgen voor de Britse economie? En is het VK eigenlijk wel verenigd om de uitdaging van Brexit aan te gaan, zoals de Britse premier constateerde?

 

Foto: Flickr/ Ungry Young Man

 

Laatste update: 01-02-2018

Een sceptisch Polen

Marcin Zaborowski schrijft voor de European Council on Foreign Relations over de positie van Polen in het Europese defensiebeleid en het nieuwe initiatief PESCO.

 

Dit Frans-Duitse initiatief bevordert defensiesamenwerking en ‘cross-border’ industriële samenwerking. Polen werd niet betrokken bij PESCO en heeft dat volledig aan zichzelf te wijten, stelt Zaborowski. Polen keerde de rug naar vele EU-lidstaten en schaadde hiermee de relaties. Bovendien is het Poolse defensieapparaat nauwelijks geïntegreerd in de Europese defensie-industrie en Poolse leiders staan sceptisch tegenover dergelijke integratie. Wat zijn de gevolgen van deze houding voor de Poolse defensie? De dreigingen zowel binnen als buiten Europa nemen toe en Polen zet zijn veiligheid op het spel.

 

Foto: Flickr/ Lukas Plewnia (www.polen-heute.de)

 

Laatste update: 29-01-2018

Duitse dilemma’s

In The Atlantic beschrijft Sumi Somaskanda de dilemma’s van de SPD na de start van nieuwe onderhandelingen over een coalitieregering met Merkels conservatieve blok (CDU en CSU).

 

Hoe ver kunnen de Duitse sociaaldemocraten nog buigen voordat ze breken? Na de verkiezingen in september staat de partij er niet al te goed voor, in tegenstelling tot de opvallende groei van de rechts-populistische AfD. Als de SPD uiteindelijk een coalitie afwijst, zal de politieke onzekerheid zich voortzetten. Maar, als de partij wel een coalitie vormt met Merkel, riskeert zij een verlies van kiezers en serveert de SPD de AfD het argument van ‘geen enkele verandering in Berlijn’ op een gouden dienblad.

 

Foto: Flickr/Markus Spiske

 

Laatste update: 25-01-2018

Het verhaal achter de dreiging

De torenhoge defensie-uitgaven van het Verenigd Koninkrijk zijn vooral het product van uit de hand gelopen lobby-praktijken schrijft Simon Jenkins voor The Guardian.

 

Het VK heeft het grootste defensiebudget in de EU en het tweede grootste van de NAVO. Dit heeft overigens niets te maken met het dreigingsniveau, stelt Jenkins. De krijgsmachtonderdelen lobbyen vurig voor het hoge budget en wijzen vernieuwende en besparende voorstellen af. Als de uitgaven niet in verband staan met het dreigingsniveau, met wat dan wel? Volgens Jenkins is dit te wijten aan slechts één ding: de geschiedenis, die keer op keer al de ijdelheid van de Britten liet blijken.

 

Foto: Royal Air force Lakenheath

 

Laatste update: 25-01-2018

Een federaal Spanje?

Voor Project Syndicate schrijft Miguel Otero-Iglesias over de huidige situatie in Catalonië, die volgens hem vaak verkeerd word begrepen. De onafhankelijkheidsbeweging is lang niet zo

 

democratisch en vredig als men denkt, stelt Otero-Iglesias. Deze beweging is namelijk in strijd met de Spaanse grondwet. De Catalaanse separatisten schenden zelfs het autonome statuut van Catalonië. Van simpelweg een referendum houden of meer fiscale autonomie is geen sprake, het is gecompliceerder dan dat. Daarnaast maakt de separatistische beweging zich schuldig aan institutioneel geweld om de Spaanse staat onder druk te zetten. Catalanen hebben al eigen belastingautoriteiten en andere soortgelijke staatsorganen voor een toekomstige ‘Catalaanse Republiek’. Otero-Iglesias stelt dat een federaal Spanje wellicht de oplossing kan zijn voor de Catalaanse onafhankelijkheidscrisis.

 

Foto: Flickr/Adolfo Lujan

 

Laatste update: 22-01-2018

Wat een lijst kan doen

In DeutscheWelle beschrijft de voormalige Amerikaanse diplomaat Daniel Fried de groeiende angst voor het zogenaamde ‘Kremlin Rapport’ onder de Russische elite.

 

Eind januari zal de Amerikaanse overheid een gedetailleerd rapport aan het Congres overhandigen waarin het de namen van oligarchen met nauwe banden met president Vladimir Poetin publiceert. Dit alles heeft te maken met de verwachte Russische inmenging gedurende de presidentsverkiezingen van 2016: Russische oligarchen zijn dan ook bang om op een Amerikaanse ‘sanctielijst’ te komen. Maar in het verleden zijn er vaker sancties opgelegd, waarom is de Russische elite dan nu zo bang? En wat zijn de verdere consequenties van het Kremlin Rapport?

 

Foto: Flickr/Larry Koester

 

Laatste update: 22-01-2018

Einde aan Atlanticisme?

Duitsland moet het post-Amerikaanse machtsvacuüm opvullen, maar kan dat helemaal niet, stelt Anna Sauerbrey in The New York Times.

 

Duitsland worstelt sinds het aantreden van Trump met de vraag hoe het eerst vanzelfsprekende Amerikaanse leiderschap zich ontwikkelt. Maar in plaats van inzicht verkrijgen in de VS, richt het debat zich op de Duitse interne problemen. Ondanks blijvend sterke economische, militaire en culturele banden is er een sterke anti-Amerikaanse stroming in Duitsland in opkomst, waarvan de wortels al liggen in het G.W. Bush-tijdperk. Hoe kan deze stroming geduid worden, en wat betekent zij voor Duits en Europees Atlanticisme?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 18-01-2018

Theepot-diplomatie Duitsland en Turkije

In Politico bespreken Matthew Karnitschnig en Zia Weise de recente ontmoeting tussen de Duitse en Turkse ministers van Buitenlandse Zaken, een goed voorbeeld van ‘theepot-diplomatie’.

 

Een interessante aangelegenheid met het oog op de ernstig verslechterde Duits-Turkse relatie het afgelopen jaar. De reden, aldus Karnitschnig en Weise: de kosten die deze verslechtering van de relatie met zich meebracht voor zowel Duitsland als Turkije. Het feit dat noch Duitsland noch Turkije dit jaar verkiezingen zal houden, verklaart volgens Karnitschnig en Weise de timing van de ontmoeting. De vraag blijft: kunnen Turkije en Duitsland hun verschillen overbruggen?

 

Foto: Flickr/Charles Haynes

 

Laatste update: 16-01-2018

Een nieuw Oostenrijk-Hongarije?

Oostenrijk heeft een nieuwe, rechtse coalitie onder leiding van de jeugdige Sebastian Kurz. Moet Europa zich hier zorgen om maken, vraagt Matthew Karnitschnig zich af?

 

De nieuwe regering, met daarin de centrumrechtse ÖVP en de extreemrechtse FPÖ, stelde direct dat Oostenrijk hard wil werken om Europa verder vorm te geven. Dat is precies waar pro-Europese leiders zich druk om maken. De FPÖ heeft een aantal verregaande, nationalistische standpunten, voornamelijk op het punt van migratie. In Brussel zijn ze bang dat Oostenrijk dezelfde kant op gaat als sommige andere landen in Centraal-Europa. Een anti-Europese alliantie tussen Hongarije en Oostenrijk zou veel problemen kunnen opleveren voor de Europese Unie.

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 21-12-2017

Deadline gehaald, maar vraag niet hoe

Vol trots presenteerde Theresa May samen met Jean Claude Juncker de eerste Brexit-overeenkomst, maar volgens Conor Quinn was het voor May meer geven dan nemen.

 

Toen het pro-Brexit-kamp vorig jaar zijn zin kreeg en Groot-Brittannië uit de EU zou stappen, was de gedachte dat géén deal zelfs beter zou zijn dan enige concessies van Groot-Brittannië aan de EU. In het eerste officiële verlatingsverdrag heeft Theresa May echter op alle fronten moeten inbinden. Hoewel zij en vooral Boris Johnson en Ian Duncan Smith hard blaffen, hebben ze niet doorgebeten. Met verdere, zware onderhandelingen in het vooruitzicht, is het de vraag of May in staat zal zijn om zichzelf te blijven voorhouden dat een ‘hard-Brexit’ er nog steeds in zit.

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 14-12-2017

Marshallplan voor Afrika is symptoombestrijding

Op de Afrika-Top in Abidjan draait het om het stoppen van migratie uit Afrika. Volgens Irene van der Linde van de Groene Amsterdammer is Europa meer gebaat bij een eigen legaal migratiesysteem.

 

In Abidjan sprak Merkel over haar Marshallplan voor Afrika: ‘Het is heel belangrijk dat we Afrikanen helpen en zo illegale migratie tegenhouden’. Volgens Van der Linde is het probleem dat Europese leiders gefixeerd zijn op het stoppen van elke vorm van migratie, met als gevolg een toename van investeringen in Europese grensbewaking en een toename van het aantal doden onder migranten. Met andere woorden: dit Marshallplan voor Afrika is volgens Van der Linde vooral symptoombestrijding en er moet naar alternatieven worden gezocht. Als voorbeeld noemt ze de manier waarop Spanje het migratieprobleem in 2006 geleidelijk aan wist in te dammen, en Canada waar de afgelopen twee jaar twee keer zoveel migranten arriveerden als in Italië. Door een slim systeem van registratie en verlening van werkvergunningen kwam het niet tot een migratiecrisis.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-12-2017

Polen: anti-westers en russofoob, of toch niet?

De Poolse regering keert zich steeds verder af van de EU, maar beaamt eveneens geen pro-Russische koers te varen. Dit laatste gegeven is onwaar, stelt Ekke Overbeek van Raam op

 

Rusland. “Als Europa ons straks de rug toekeert en knopploegen hier over straat gaan, zal Rusland van ons eisen dat we de rechten van minderheden respecteren en een vredesmacht sturen. Het ergste is dat ze zullen komen op onze uitnodiging, want wij zullen vastlopen in onze eigen onmacht en chaos.“ Deze woorden van de onlangs overleden Poolse oud-verzetsman en gerenommeerd regisseur, Andrzej Wadjda, zijn tekenend voor de situatie in Polen en de koers van de regeringspartij Recht en Rechtvaardigheid (PiS). Overbeek beschrijft de verzuurde relatie van Polen met de EU en de NAVO en hoe de angst tegenover Rusland ertoe heeft geleid dat regeringsfunctionarissen banden onderhouden met Russen en diens belangrijke partners en een antiwesterse campagne naar Russische signatuur bedrijven. Overbeek betoogt dat de geschiedenis leert dat Polen nimmer een eiland is geweest tussen het Westen en het Oosten en dat het land zich steeds vaker laat gebruiken door Moskou.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 07-12-2017

De ‘tribale’ verschillen tussen EU-burgers

Chatham House en Kantar Public deden onlangs onderzoek naar diverse meningen over de EU. Uit de onderzoeksresultaten valt een zestal verschillende groepen te destilleren, aangeduid als

 

‘tribes’. Het onderzoek is uitgevoerd naar aanleiding van de aankomende Brexit, de aanstelling van Macron als president van Frankrijk en de opmars van het rechts-populisme in Europa. Diverse omstandigheden hebben recentelijk echter gezorgd voor een verschuiving in de politieke stemming van Europa. Zo doet Macron het slecht in de peilingen, terwijl het algehele optimisme over de EU licht is gestegen. De ‘tribes’ bestaan uit: onzekere Europeanen, tevreden Europeanen, EU-verwerpers, gefrustreerde pro-Europeanen, tegenstanders van bezuinigingspolitiek en federalisten. Ieder heeft andere specifieke meningen en/of ideeën over de koers van de EU en het is tevens mogelijk om te kijken tot welke 'tribe' je zelf hoort aan de hand van deze quiz.

 

Foto: Flickr/Théo Paul

 

Laatste update: 07-12-2017

Glühwein drinken op een betonblok

Door heel Europa worden de kerstmarkten opgebouwd en verspreidt de gezelligheid zich. Volgens Riccardo Dugulin zorgt dit echter ook voor extra dreiging van IS.

 

Na de aanslag op een kerstmarkt in Berlijn vorig jaar hebben bijna alle steden voorzorgsmaatregelen genomen: overal liggen betonblokken en zandzakken en er loopt meer politie rond. De impact van een aanslag op een kerstmarkt is namelijk groot: er zijn veel mensen en de westerse samenleving wordt in haar kern, de christelijke traditie, geraakt. Hierdoor is het voor een enkele terrorist makkelijk om zoveel mogelijk schade aan te richten. Europese inlichtingendiensten zijn extra op hun hoede deze winter, als Europa in het centrum van de mondiale strategie van IS blijft.

 

Foto Flickr/шурег

 

Laatste update: 04-12-2017

Machtsstrijd in Donbass frustreert Rusland

Revolutie is makkelijk: je pakt de wapens op en trekt ten strijde. Het zelfbestuur daarna is een stuk moeilijker, zo schrijft Valentin Torba over de coup in de Donbass-regio.

 

Het rommelt in het door separatisten geleide deel van Oekraïne. Gewapende mannen trokken Loegansk binnen en bezetten daar overheidsgebouwen. Igor Plotnitsky, president van de Volksrepubliek Loegansk, is naar Moskou gevlucht na wat lijkt op een simpele machtsstrijd: Igor Kornet, de tweede man in de regering, heeft het leiderschap overgenomen. Deze machtsstrijd reflecteert echter de strijd tussen verschillende onderdelen van de Russische staat. Beide mannen zijn marionetten van Rusland. In het Kremlin zitten ze met deze ontwikkelingen in hun maag en lijken ze niks anders te kunnen doen dan afwachten.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 28-11-2017

Hoe Brexit Engeland opblaast

Groot-Brittannië kan pronken met goede economische cijfers: het BNP stijgt en de werkloosheid is laag. Volgens John Cassidy in The New Yorker is dit ondanks, niet dankzij, Brexit.

 

Alle rapporten en onderzoeksbureaus wijzen er op dat het nu slechter gaat met de Britse economie dan wanneer Groot-Brittannië binnen de EU was gebleven. En de hardste klappen moeten nog komen. De regering van Theresa May heeft geen grootse visie voor een post-Brexiteconomie gepresenteerd. Daarnaast weet zij, in tegenstelling tot haar hard-line collega’s, dat een nieuwe deal met Europa betekent dat Groot-Brittannië veel meer zal moeten geven dan dat het krijgt. Waar Boris Johnson en consorten voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten, verwijst de EU ze naar de wachtkamer.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 23-11-2017

Is een post-Duits Europa denkbaar?

Niet alleen Duitsland maar ook de EU lijdt onder de gefaalde onderhandelingen van de beoogde Duitse coalitiepartners, schrijft Ana Palacio voor Project Syndicate.

 

Fundamentele vragen om de EU te hervormen staan door de Duitse verkiezingen al geruime tijd in de ijskast. Ze blijven daar voorlopig, nu Merkel genoodzaakt is om verder te onderhandelen over het Duitse binnenlandse beleid. Haar urgente rol als Europees leider laat op zich wachten, terwijl de Frans-Duitse as van zich moet laten horen. Of Duitsland nu besluit om het Europese leiderschap op zich te nemen of niet, tegen de tijd dat Duitsland een regering heeft vragen de eerstvolgende Europese parlementsverkiezingen alweer de aandacht. Voor die tijd moet er al meer zekerheid zijn over het bestaan van de EU. ‘Anders houdt ze haar hart vast bij elke eerstvolgende verkiezing’, aldus Palacio.

 

Foto: Flickr/EU2017EE Estonian Presidency

 

Laatste update: 20-11-2017

Een EU naar Zweeds model?

De EU moet socialer: het is het streven bij de EU-top in Gotenburg, Zweden. De sociale agenda die er wordt verdedigd lijkt op die van de Zweedse democraten, schrijft Stephen Brown voor Politico.

 

In Zweden worden in september volgend jaar nieuwe verkiezingen uitgeschreven, maar Stefan Löfven, premier van Zweden en partijleider van de Zweedse sociaaldemocraten, gaat nu al het land door met het credo thrygghet, wat veiligheid of zekerheid betekent. ‘Mensen moeten zekerheid hebben van een baan en zich veilig voelen in een mondiale economie’, aldus Löfven. De premier is tevens co-host van de EU-top en zijn sociale agenda vertoont duidelijke overeenkomsten met het idee van Europees Commissaris Jean-Claude Juncker van een Europese ‘sociale pijler’. De top wordt gezien als een manier om traditionele linkse ideeën, zoals duidelijke werkcondities, gelijkheid en welvaart, weer op de kaart te zetten en rechtse populisten en Eurosceptici de wind uit de zeilen te nemen.

 

Foto: Flickr/Socialdemokraterna

 

Laatste update: 16-11-2017

Duitse verkiezingen geen ‘gamechanger’

Welke invloed hebben de Duitse verkiezingen op het internationale toneel? Hanco Jürgens geeft in het nieuwste nummer van Atlantisch Perspectief een beschouwing op Merkels verkiezingsoverwinning.

 

Wat betekent die voor de Duitse positie in de EU en in de wereld? En welke gevoeligheden spelen een rol bij het vormen van een nieuwe coalitie, waarschijnlijk met de liberale FDP?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

 

Laatste update: 13-11-2017

Vrijheid en veiligheid, is het mogelijk?

Maatregelen die onze veiligheid verbeteren perken onze vrijheden in, is de algemeen heersende gedachte. Benedetta Di Matteo bekijkt of het opgeven van de vrijheid het wel waard is.

 

In Frankijk is er een nieuwe antiterrorismewet aangenomen door een grote meerderheid van het parlement, maar hoe effectief is die? De wet maakt het mogelijk voor de politie om zonder rechterlijke goedkeuring operaties uit te voeren, maar ook andere verregaande maatregelen kunnen genomen worden. Vanuit mensenrechtenorganisaties is er kritiek geuit op de mogelijke willekeur van de wet, die de islam in zijn geheel als doelwit lijkt te maken. Er heerst angst voor een ongewenst effect: moslims die zich juist tegen een maatschappij keren die hen al bij voorbaat heeft veroordeeld.

 

Foto: Flickr/Tobias F. Wolf

 

Laatste update: 06-11-2017

Catalonië onafhankelijk, waarom niet?

Volgens Colm Toíbín is niet louter nationalisme of regionalisme de drijfveer voor het Catalaanse referendum, maar is het vooral een gevolg van verzuurde relaties met Madrid en corruptie.

 

Jarenlang zweeg Jordi Pujol over de miljoenen die hij had verduisterd gedurende zijn 23-jarige regeerperiode als president van Catalonië. In 2014 werd hij beticht van corruptie, hetgeen een klap betekende voor de politieke geloofwaardigheid van zijn opvolger Arthur Mass, die altijd werd gezien als een van zijn trouwste bondgenoten. In datzelfde jaar besloot de regering in Madrid om de autonomie van Catalonië in te perken. Zo mocht niet langer worden gerefereerd naar Catalonië als een land en werd het regionale taalbeleid opgeschort. Tevens werd de in Catalonië zwak gewortelde Spaanse regeringspartij van Mariano Rajoy eveneens beticht van corruptie. En juist nu staat er een regionale president op die pro-Catalaans, pro-Europees, en niet corrupt is. De vraag voor een onafhankelijk Catalonië blijkt dus een terechte vraag, aldus Toíbín.

 

Foto: Flickr/Convergència Democràtica de Catalunya

 

Laatste update: 06-11-2017

Een economisch dilemma

Bij een eerstvolgende economische crisis zal verlaging van de rente en aankoop van obligaties door de Europese Centrale Bank (ECB) geen soelaas bieden, stelt Martin Feldstein voor Project Syndicate.

 

De genoemde maatregelen zijn de gebruikelijke reactie van de ECB bij een verslechtering van de Europese economie. Inmiddels is de rentestand in de eurozone echter nul of in sommige gevallen zelfs negatief. Obligaties aankopen met als doel renteverlaging of renteverlaging an sich, kan een nieuwe economische crisis dan niet meer bedingen. Volgens Feldstein is het hoog tijd dat dit probleem binnen de EU aan de kaak wordt gesteld. Als mogelijke oplossing voor dit dilemma noemt hij: een gecoördineerd fiscaal beleid van landen binnen de Eurozone.

 

Foto: Flickr/Alf Melin

 

Laatste update: 02-11-2017

Ksenia Sobchak: opponent of afleiding?

Terwijl Navalny oppositie voerde vanuit een cel, gaat Ksenia Sobchak vrijuit. Volgens Mark Galeotti van Raam op Rusland is ze een product van de tekortkomingen van Poetins presidentiële systeem.

 

Door Sobchak een politieke campagne te laten voeren, geeft het Kremlin aan dat het geen duidelijk politiek antwoord heeft op de heersende onvrede in Rusland, stelt Galeotti. Navalny werd voor zijn daden weliswaar in de cel gegooid, maar zijn campagne tegen corruptie vond weerklank bij het Kremlin. Om politiek geloofwaardig te blijven, zag Poetin enkele van zijn van corruptie betichte collega’s opstappen. Verder slaagt het Kremlin er niet in om een sterke politieke jongerenbeweging op te zetten of een duidelijk perspectief te schetsen voor de toekomst van Rusland. Sobchak biedt de Russen dan een keuze: stem niet of stem voor de ‘none of the above’-kandidaat. Haar kansen in de verkiezingen zijn echter vrijwel nihil en het is de vraag in hoeverre ze een speelbal is van het Kremlin.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 30-10-2017

De paradox van de soevereine staat

Landen als het Verenigd Koninkrijk isoleren zichzelf met als reden: zelfbehoud van de soevereiniteit. Dit is anachronistisch en zelfondermijnend, schrijft Javier Solana voor Project

 

Syndicate. ‘In de huidige wereld kunnen mondiale economische integratie, de natiestaat en democratie niet naast elkaar bestaan’, zijn de woorden van befaamd econoom Dani Rodrik. Het is hoogstens mogelijk om twee van deze concepten met elkaar te verenigen, maar niet alle drie. Solana gebruikt Rodriks argumentatie om aan te tonen dat mondiale democratie, een combinatie van mondiale economische integratie en democratie, uiteindelijk het streven moet zijn van de EU. Zij moet dit ook voorleggen aan landen die zich isoleren. “Let’s take back control” was de slogan van de Brexit en een verwijzing naar het belang van eigen soevereiniteit, maar is die soevereiniteit ook effectief in een moderne wereld waarin de natiestaat aan belang inboet?

 

Foto: Pixabay  

                                                        

Laatste update: 26-10-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.