Azië & Oceanië
China als redder van de Iran-deal

Voor The International Institute for Strategic Studies schrijft Mahsa Rouhi dat de hoop op het redden van de Iran-deal onterecht gevestigd is op Europa. Europa wordt namelijk 

 

geteisterd door druk vanuit de VS om zich los te maken van Iran. China daarentegen, als grootste handelspartner van Iran, kan wel een rol spelen in het behouden van de deal. Voor Iran is het vooral van belang dat het economische aspect van de deal wordt gehandhaafd. China is minder vatbaar voor de druk van de VS vanwege het gebrek aan veiligheidsrelaties. Echter, de VS is wel de grootste handelspartner van China waardoor het onwaarschijnlijk is dat China zijn economische macht zal gebruiken om de deal te redden.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 12-07-2018

‘Changing China’

Voor The Nation schrijven Rian Thum en Jeffrey Wasserstrom dat de handelskwestie met China niet het meest essentiële probleem is voor Trump. Het zijn de onderdrukking en het

 

illiberalisme waar hij zich zorgen om moet maken. Niks nieuws zou je zeggen. Echter, Xi Jinping, die zijn heerschappij heeft vastgelegd voor onbepaalde tijd, is China aan het veranderen. Minderheden worden opgesloten in interneringskampen en burgers komen drie jaar vast te zitten voor ‘oneerbiedigheid’ tegenover het volkslied. Veel landen zouden niet wegkomen met deze acties. Echter, China is zo machtig geworden dat het de mondiale opinie en wettelijke verplichtingen kan negeren. De VS versterkt China’s verandering door te focussen op handelskwesties.

 

Foto: Flickr/Daniel Mennerich

 

Laatste update: 05-07-2018

Beste vrienden?

In juni bracht Kim Jong-un zijn derde bezoek aan China. Voor The National Interest schrijft Oriana Skylar Mastro dat de goede relatie tussen Noord-Korea en China vooral gunstig is voor

 

Chinese doeleinden. China wil namelijk aan de VS laten zien dat het een ‘verantwoorde grootmacht’ is die voor vooruitgang zorgt in Noord-Korea. Ook boden de ontmoetingen een mogelijkheid voor China om zichzelf te positioneren als een regionale grootmacht. De promotie van eigen doeleinden door China is niet noodzakelijkerwijs in het nadeel van de VS. Echter, de economische hulp van China zou mogelijk de stimulans voor denuclearisatie in Noord-Korea verminderen en dit kan wel gevaren opleveren. 

 

Foto: Flickr/Michel Temer

 

Laatste update: 28-06-2018

Communistische invloeden vanuit China?

Terwijl de inmenging van Rusland in buitenlandse verkiezingen de krantenkoppen domineert, blijven de interventies van de Chinese Communistische Partij onder leiding van Xi Jinping van

 

de radar. Voor Hudson Institute schrijft Jonas Parello-Plesner dat China, in tegenstelling tot Rusland, langdurige relaties opbouwt in het buitenland om zo overheden te beïnvloeden. China bespeelt onder andere politici, zakenmensen, studenten, en de media met behulp van geld. In plaats van het hervormen van China naar een liberale democratie, zullen democratieën wereldwijd nu moeten samenwerken om de democratie en vrijheid te beschermen tegen de autoritaire en communistische invloeden vanuit China.

 

Foto: Flickr/Nicolas Raymond

 

Laatste update: 21-06-2018

Indonesië in de VN-Veiligheidsraad

Indonesië heeft een niet-permanente zetel bemachtigd in de VN-Veiligheidsraad voor 2019-2020. Wat zal Indonesië hiermee kunnen bereiken? Voor The Interpreter schrijft Sian Troath dat

 

Indonesië geen grote veranderingen zal brengen maar zal streven naar consensus en dat het land een bemiddelingsrol op zich wil nemen. De plaats in de Veiligheidsraad biedt Indonesië de kans om zijn doelen van vrede en veiligheid te behalen en zijn reputatie te verbeteren. Daarnaast is het van belang om de aandacht te vestigen op regionale kwesties zoals de Rohingya-crisis om hiermee een samenwerking tussen regionale en mondiale organisaties op het gebied van vredesopbouw te stimuleren.

 

Foto: Flickr/Zack Lee

 

Laatste update: 21-06-2018

Technocratische vrede?

Voor The National Interest schrijft Parag Khanna dat een Derde Wereldoorlog op de loer ligt in Azië. De recente ontdekking van olie- en gasvoorraden onder de betwiste Senkaku-eilanden heeft

 

geleid tot stijgende militaire budgetten en een toevloed aan oorlogsschepen. Daarnaast vormen de spanningen op het Koreaanse schiereiland een van de grootste dreigingen in de wereld en is het conflict rondom de onbepaalde status van Kashmir nog niet opgelost. Volgens Khanna is de oplossing de ‘theorie van de technocratische vrede’, als alternatief voor de theorie van de democratisch vrede. Als we de stabiliteit in de multipolaire wereld willen behouden moeten we onafhankelijke technocraten toestaan om vredesonderhandelingen uit te voeren.   

 

  Foto: U.S. Army/Sgt. Alan Brutus

 

Laatste update: 18-06-2018

Succes bij de Shanghai top

Tegelijkertijd met de G7 top was er dit weekend de Shanghai top van de Shanghai Organisatie voor Samenwerking. Voor Euractiv schrijft Georgi Gotev dat bij deze bijeenkomst eenheid

 

en de Chinese media zet het regionaal blok dan ook neer als de harmonieuze, anti-protectionistische tegenhanger van de G7. Waarom was de Shanghai top vol ambitie en enthousiasme terwijl de G7 top eindigde in wanorde? Volgens Gotev is dit toe te schrijven aan de ‘Shanghai Spirit’ waarin vertrouwen, gelijkheid, gemeenschappelijke ontwikkeling en respect voor culturele diversiteit centraal staan. Hier kan een voorbeeld aan worden genomen om de multilaterale samenwerking weer een boost te geven in een wereld met toenemend unilateralisme.

 

Foto: President of Russia

 

Laatste update: 11-06-2018

Japan in het nadeel?

Voor The New York Times schrijft Yoichi Funabashi dat de ontmoeting tussen Trump en Kim Jong-un nadelige gevolgen kan hebben voor Japan. Japan is genoodzaakt zijn belangen via

 

derden op de onderhandeltafel te krijgen. Prioriteiten voor Japan zijn de terugkeer van alle Japanse burgers die Noord-Korea jaren geleden ontvoerde en de gehele denuclearisatie van Noord-Korea, inclusief een bevriezing van de ontwikkeling van raketten. Echter, ondanks het belang van de Japans-Amerikaanse relatie blijkt Trump zich niet te bekommeren om de strategische belangen van Japan. Hierdoor loopt Japan het risico onderworpen te worden aan grote dreigingen vanuit Noord-Korea.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-06-2018

China's Taiwanbeleid: tegenstrijdig effect?

Taiwan heeft een dieptepunt bereikt wat betreft officiële diplomatieke bondgenoten. Hierdoor lijkt de strategie van China om Taiwan te isoleren door middel van het uitoefenen van druk

 

op bedrijven te werken. Echter, voor The Interpreter schrijven Charlie Lyons Jones en Merriden Varrall dat de acties van China sympathie voor Taiwan op lijken te wekken. Tsai Ing-wen gebruikt de druk van Beijing om de onofficiële banden binnen de Indo-Pacific-regio te versterken. Ook de VS is het niet eens met de strategie van Xi Jinping en intensiveert de relatie met Taiwan. Waarom voert China dit beleid ten opzichte van Taiwan door als het een tegenstrijdig effect lijkt te hebben?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-06-2018

Winst voor China

Afgelopen week legde Trump een aantal schadelijke handelstarieven op aan onder meer Europa. Erik Brattberg beschrijft in The National Interest de consequenties van zijn 

 

strategie, namelijk een breuk in de trans-Atlantische relatie en een obstakel in het opstellen van een gemeenschappelijke agenda richting China’s dubieuze handelspraktijken, waarmee Beijing alle economische speelruimte behoudt en zelfs profiteert van de ontstane vijandelijkheid. Hetzelfde geldt deels voor Moskou. Trump speelt daarmee zijn handelspartners recht in handen van de Chinezen, wat de trans-Atlantische relatie ondermijnt en schaadt, omdat het mogelijk leidt tot intensivering van economische relaties tussen Europa en China. De vraag is wanneer Trump zich realiseert dat zijn ‘Make America Great Again’ bij dezen is getransformeerd tot ‘Make China Great Again’.

 

Foto: President of Russia

 

Laatste update: 04-06-2018

Australië in een nieuwe wereldorde

Voor The Strategist schrijft Rod Lyon over de tweestrijd in het Australische buitenlandse beleid: deze ofwel vormen naar de strategische en economische realiteit, één waarin China de 

 

scepter zwaait als belangrijkste handelspartner en tevens militaire grootmacht, of trouw blijven aan de belangrijkste bondgenoot: Amerika. De uiteindelijke vraag is hoe Australië zoveel mogelijk zijn onafhankelijkheid en welvaart behoudt, zonder dat dit ten koste gaat van handelsrelaties of regionale stabiliteit. Waar China streeft naar een krachtige kern omgeven door een economisch afhankelijke invloedssfeer, verschuift de VS richting isolationisme en raakt de liberale wereldorde langzaam in verval. Wellicht levert investeren in de eigen veerkracht Australië meer op dan het simpelweg volgen van twee dynamische wereldmachten.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 04-06-2018

Wantrouwen in de Zuid-Chinese Zee

Afgelopen zondag voeren twee Amerikaanse oorlogsschepen nabij de door China bezette Paraceleilanden in de Zuid-Chinese Zee. Voor The Interpreter schrijft Sam Bateman dat

 

Amerikaanse operaties in en rondom deze eilanden verwelkomd worden door Vietnam, echter China ziet ze als een inbreuk op zijn soevereiniteit. Daarnaast worden de toegenomen militaire activiteiten in de Zuid-Chinese Zee door andere landen in de regio gezien als een dreiging. Het geschil tussen de VS en China in de Zuid-Chinese Zee maakt deel uit van het algehele wantrouwen tussen de twee landen. De VS en China zullen door middel van een dialoog hun onenigheden moeten oplossen om zo het vertrouwen te herstellen.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 31-05-2018

Hybride oorlogvoering in Chinees perspectief

Luitenant-kolonel R. Saathof schrijft in de Militaire Spectator een long-read over hybride oorlogvoering, ofwel het grijze gebied tussen oorlog, politiek, conflict en vrede. Het begrip leek op zijn

 

retour, maar met de Russische inval op de Krim werd het onderwerp weer actueel. Saathof bestudeert de Chinese manier van oorlogvoering. Deze kent een lange traditie en wordt regelmatig met hybride oorlogvoering vergeleken. Op grond van meerdere aanbevelingen tot onderzoek naar het vermeende verband, poogt Saathof een antwoord te vinden op deze manier van oorlogvoering en in hoeverre deze ‘nieuw’ is. Plaatsen de verschillen en overeenkomsten hybride oorlogvoering vanuit Chinees perspectief buiten de moderne context, of wordt de vergelijking ondermijnd?

 

Foto: Army.mil

 

Laatste update: 28-05-2018

Chinees-Maleisische relatie

Vorige week heeft de oppositiepartij in Maleisië tegen de verwachtingen in de verkiezingen gewonnen. Voor The Diplomat schrijft Prashanth Parameswaran dat deze

 

overwinning kan leiden tot een nieuw buitenlandbeleid waarin de relatie tussen Maleisië en China gaat veranderen. Vooral de Chinese investeringen in Maleisië zullen worden getroffen volgens Parameswaran. Van belang is dat de Chinees-Maleisische relatie de komende tijd goed onderhouden wordt en tijden van crisis doorstaat. Hoewel de prioriteiten van de nieuwe regering liggen op binnenlandse zaken en betrekkingen met andere landen ook van belang zijn, is het belangrijk om de komende tijd de betrekkingen tussen China en Maleisië in de gaten te houden.

 

Foto: Flickr/Patrik M. Loeff

 

Laatste update: 17-05-2018

Maritieme machtsbalans vereist nieuwe strategie

Ryan D. Martinson en Andrew Erickson schrijven voor War on the Rocks een artikel over de maritieme expansiedrang van China in het westelijk deel van de Stille Oceaan

 
 

en de tot dusver mislukte pogingen van de Amerikaanse marine deze tot een halt te roepen. Ter ondersteuning en bescherming van de belangen van Amerikaanse bondgenoten in Oost-Azië en handhaving van het alliantiesysteem, dienen de VS hun maritieme aanwezigheid te versterken en hun voorheen passieve karakter om te zetten in militaire daadkracht als kernwaarde van een succesvolle maritieme strategie. Zal de dreiging van een actievere Amerikaanse aanwezigheid genoeg zijn om de Chinese expansiekracht te temmen of de nieuwe strategie de internationale wateren verder indammen?

 

Foto: Flickr/U.S. Pacific Fleet

 

Laatste update: 14-05-2018

Machtsbalans in de Indo-Pacific?

Voor The Interpreter schrijven Samir Saran en Abhijit Singh dat India graag meer invloed binnen het westelijke gedeelte van de

 

‘Indo-Pacific’-regio zou hebben. Maar ook China ziet deze regio als belangrijk voor de toekomst. India probeert zijn invloed te versterken door middel van het versterken van samenwerkingsverbanden op diplomatiek en militair gebied binnen de regio. Echter, India zal ook partners als de EU, de VS en Japan moeten overtuigen van het belang van investeren in deze regio. Zij  zouden hun hun economische afhankelijkheid van Beijing dan moeten verkleinen. Zal India zorgen voor een nieuwe machtsbalans of krijgt China de overhand?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 08-05-2018

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.