Verenigde Staten
Regimeverandering in Iran?

Voor The National Interest schrijft Amitai Etzioni dat er geluiden opgaan in de Amerikaanse overheid voor het stimuleren van regimeverandering in Iran door middel van een militaire

 

interventie of het vertrouwen op groepen binnen Iran die de regering omver kunnen werpen. Hoe dan ook geen goed idee, volgens Etzioni. Een regimeverandering maakt onderhandelingen over gedragsverandering lastig als je de partij verwijdert waarmee je moet onderhandelen. Er is weinig reden om te geloven dat een nieuwe Iraanse regering het nucleaire project zal opgeven. Daarom zal de VS een combinatie van diplomatieke en militaire druk moeten uitoefenen om gedragsverandering te bereiken, in plaats van regimeverandering.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 02-07-2018

Aan het verleden voorbij?

Afgelopen week oordeelde het Amerikaanse Hooggerechtshof met 5-4 over Trumps voorgestelde inreisverbod. Het resulteerde in een overwinning voor de zogenoemde 

 

islamofobie-industrie, schrijft C.J. Werleman voor Middle East Eye. Hoewel de huidige presidentiële verordening milder is in toon en niet meer enkel gericht op moslimlanden, is het verbod in essentie een wettelijke institutionalisering van islamofobie. Het Amerika van Trump vertoont schokkende parallellen met de aanvallen op minderheden zoals in nazi-Duitsland, de Japanse concentratiekampen en etnische conflicten die zich afspelen in Myanmar, Syrië en Palestina, schrijft Werleman. “Preventing terrorism was never the aim of this ban”, stelt hij, maar een excuus om tegemoet te komen aan lobbyisten en racisten. Zijn politici en justitie het verleden dan nooit voorbij?

 

Foto: Flickr/Fibonacci Blue

 

Laatste update: 28-06-2018

Zero-tolerance voor zero-tolerance

De internationale gemeenschap heeft Trump afgelopen week op zijn vingers getikt omtrent zijn zero-tolerance immigratiebeleid en het detineren van kinderen, waarbij ze worden gescheiden

 

van hun ouders. Een ongemakkelijke echo van een controversieel verleden, betoogt Adam Serwer voor The Atlantic, waarin hij het huidige beleid vergelijkt met de periode waarin slavenfamilies van elkaar werden gescheiden. Even inhumaan, berustend in de opvatting dat de één meer rechten heeft dan de ander, met als doel intimidatie en tevens behoud van de veronderstelde Amerikaanse politieke en culturele superioriteit ten opzichte van de immigranten die, naar Trumps woorden, “infest” de VS. Waar de slavenhouder zich echter bevond in een gewoontecultuur, kiest Trumps regering bewust voor het controversiële systeem. Het raakt daarmee niet alleen een oud litteken, maar kerft tevens een nieuwe.

 

Foto: Flickr/Patrick Feller

 

Laatste update: 21-06-2018

Van Taft naar Trump

In zijn aanval op de westerse bondgenootschappen van de VS heropent Trump een historisch Republikeins partijconflict, namelijk dat tussen de isolationisten versus de internationalisten,

 

schrijft Ronald Brownstein in The Atlantic. Het conflict kwam in 1952 tot een hoogtepunt met de overwinning van Eisenhower op Taft. Laatstgenoemde was een voorloper van Trumps ‘America First’ nationalisme en isolationisme in het Amerikaanse buitenlandbeleid. ‘“For now, “Taft beats Ike”’, en lijkt er een halt te komen op de proactieve, internationale aanwezigheid van de VS. De vraag is echter voor hoelang. Trump lijkt immers volledig voorbij te gaan aan het deel van zijn Republikeinse achterban dat wel degelijk belang ziet in internationale betrokkenheid, waardoor de partij langzaam implodeert.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 18-06-2018

Nucleaire aanval door robots?

Amerika is gestart met de ontwikkeling van toegepaste artificial intelligence (AI) in het opsporen van nucleaire dreiging, schrijft Phil Stewart voor Reuters. Hoewel het onderzoek zelf achter

 

gesloten deuren blijft, is dezelfde technologische trend al eerder opgepikt in China en Rusland en is de militaire begroting inmiddels aangepast op het toekomstige onderzoeksprogramma. AI kent voor- en nadelen die de internationale veiligheid net zozeer kunnen bevorderen als bedreigen. Het programma kan tot op heden bijvoorbeeld moedwillig om de tuin worden geleid, schrijft Stewart, en dient daarop beter te worden afgesteld om verkeerd handelen te voorkomen. Maar waar ligt de grens tussen technologische snelheid en efficiëntie en de menselijke input en controle? Zal de nucleaire wapenwedloop ooit worden geregeerd door robots?

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 07-06-2018

#WelcomeToCanada?

Voor The Atlantic schrijft Samuel Sigal over migratiepatronen richting Canada. Er heerst het beeld dat Canada wordt overstroomd door vluchtelingen, een ware paradox ten

 

opzichte van vorig jaar toen minister-president Trudeau met de hashtag #WelcomeToCanada het statement gaf migranten met open armen te zullen ontvangen. Samuel analyseert het maatschappelijk debat en de frustratie die is ontstaan tegenover het open-deurbeleid van Trudeau, die tevens toegang lijkt te hebben verschaft aan de anti-immigrantenretoriek van president Trump.

 

Foto: Flickr/Taymaz Valley

 

Laatste update: 28-05-2018

Amerikaanse wapens naar het Midden-Oosten

Trump wil de wapenexport naar het Midden-Oosten uitbreiden, dat schrijft Shimon Arad voor The National Interest. Volgens Trump is de wapenexport goed voor de nationale veiligheid en

 

stimuleert het de economie waardoor het bijdraagt aan zijn ‘America First’ beleid. Echter, landen in het Midden-Oosten willen diverse wapenleveranciers om zo de afhankelijkheid van Amerikaanse wapens te verminderen. Volgens Arad zal Trump daarom druk uitoefenen op Arabische leiders door middel van een veiligheidsgarantie, in ruil voor een afzetmarkt voor wapens. Echter, er speelt ook nog een controversiële kwestie: is het wel geoorloofd om de leiders van landen in een conflictgebied van wapens te voorzien?

 

Foto: U.S. Air Force/Justin Connaher

 

Laatste update: 17-05-2018

Doorbraak of na´eve zet?

Voor The Strategist schetst Christopher R. Hill enkele verwachtingen met betrekking tot de diplomatieke top tussen Trump en Noord-Korea die binnenkort zal plaatsvinden. Volgens

 

de auteur onderschat Trump de kracht van zijn relatief nieuwe diplomatieke strategie en dient de uitvoer en snelheid achter de denuclearisatiebelofte van Kim Jong-un verder geconcretiseerd te worden, voordat Trump beloftes maakt aan Noord-Korea die de relatie met buurlanden kunnen ondermijnen. Of Trump zich zal realiseren dat een crisis van dit formaat niet met een enkele ontmoeting is opgelost is een kwestie van zelfreflectie, wat misschien wel de grootste uitdaging voor Trump kan zijn.

 

Foto: Flickr/Duncan C

 

Laatste update: 08-05-2018

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.