Midden-Oosten & Noord-Afrika
Kan IS zich hergroeperen?

Kan Islamitische Staat zich hergroeperen? In NATO Review schetst Vera Mironova een beeld van de verschillende typen buitenlandse strijders die zich aansloten bij IS. Op basis van

 

interviews in Irak, Syrië en Turkije geeft Mironova inzicht in de verschillende strijders, wat er met hen gebeurd is tijdens de strijd, en wat ze op korte termijn nog kunnen uitrichten.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 09-08-2018

Irak lijdt nog steeds

 

Een jaar na de herovering van Mosul op IS gaat lijdt Irak nog steeds onder onveiligheid en wantrouwen tussen de verschillende etnische en religieuze groepen. Alice Su schrijft

 

voor The Atlantic over de schrijnende situatie in de vernietigde stad. Grote toegezegde sommen hulp komen niet op de goede plek terecht dankzij corruptie en slecht functionerend bestuur.  Wraakgevoelens jegens IS zorgen voor een gespannen houding onder Koerden, Sjiieten en andere groepen ten opzichte van de hele Soenitische bevolking. De overheid wakkert deze sentimenten aan door geen onderscheid te maken tussen verdachten en hen te veroordelen op basis van dun bewijs. Is er hoop op een betere toekomst voor Irak?

 

Foto: By Tasnim News Agency, Wikimedia Commons

 

Laatste update: 02-08-2018

Pakistaanse politieke en militaire uitdaging

Mehreen Zahra-Malik schrijft voor Foreign Policy over de verkiezingsuitslag in Pakistan. Hoewel de winst nog niet officieel bevestigd is, lijkt het erop dat koploper Imran Kahn de

 

verkiezingen zal domineren. Een risico voor de Pakistaanse buitenlandse betrekkingen, aldus Zahra-Malik, die in Khans campagne maar weinig prioriteit kregen; de focus lag vooral op het bestrijden van corruptie. Om Pakistan positief te hervormen, heeft Khan dollars nodig. De band met de Verenigde Staten is echter sterk verslechterd. In het streven naar verzoening dient Khans regering te steunen op advies van het leger, hoofdleverancier van veiligheid en richtingaanwijzer voor buitenlandse betrekkingen. Deze relatie is echter fragiel en regelmatig verzwakt door corruptie. Zal Khan beide relaties weten te herstellen?

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 26-07-2018

Verkiezingen in Zimbabwe

Stuart Doran schrijft voor The Strategist kritisch over de aanstaande verkiezingen in Zimbabwe, ditmaal voor het eerst in bijna veertig jaar zonder Robert Mugabe op het stembiljet.

 

Op papier vormt dit een eerste kans tot een vrije en democratische verkiezing na een decennialang heersend autocratisch regime. Maar of een nieuw begin in de realiteit daadwerkelijk verschil gaat maken, is nog maar de vraag. Een van de nieuwe politieke leiders, Mnagagwa, staat als voormalig vertrouwensadviseur van Mugabe gevaarlijk dicht bij de voormalige dictatuur, schrijft Doran. Ook het leger is nog sterk verweven in de politiek en de natiestaat is gefragmenteerd, wat het democratisch proces en de politieke legitimiteit ondermijnt. Het verloop van de verkiezingen zal uitwijzen of Zimbabwe zijn nieuwe begin serieus neemt.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 12-07-2018

Amerikaans-Russische deal over SyriŽ

Trump overweegt een deal te sluiten met Poetin tijdens de top op 16 juli waarbij Damascus geen regimeverandering ondergaat en de permanente militaire aanwezigheid van de VS in Syrië

 

verdwijnt. Voor RAND schrijven Samuel Charap en Jeffrey Martini dat het voor Trump vooral van belang is de winsten die zijn gemaakt tegen IS te behouden en de Iraanse invloed in Syrië terug te dringen. Hoewel deze deal de kans biedt het eerste doel te behalen en een grote overwinning zou zijn voor Trump, zal zowel Rusland als de VS niet in staat zijn om te zorgen voor een volledige terugtrekking van Iran uit Syrië.

 

Foto: President of Russia

 

Laatste update: 12-07-2018

Einde aan burgeroorlog Zuid-Soedan?

Op 27 juni tekenden de Zuid-Soedanese president Salva Kirr en zijn voornaamste tegenstander voormalig vicepresident Riek Machar een overeenkomst in Khartoum. Deze verklaring streeft

 

onder andere naar een permanent staakt-het-vuren vanaf 30 juni, het vormen van een nieuwe overgangsregering en het herzien van de veiligheidsregelingen van de vorige overeenkomst. Voor International Crisis Group wordt geschreven dat de verklaring en de lopende onderhandelingen in Khartoum de enige, maar erg minieme, hoop bieden op een einde aan de burgeroorlog. Echter, de internationale gemeenschap, met name de Afrikaanse Unie en ontwikkelingsorganisatie IGAD, zullen het proces in Khartoum moeten ondersteunen om de overeenkomst te laten slagen en daarmee de vooruitzichten voor vrede in Zuid-Soedan te verbeteren.

 

Foto: Flickr/Steve Evans

 

Laatste update: 02-07-2018

Het einde van IS?

In oktober 2014 bezat IS een enorme hoeveelheid grondgebied in het Midden-Oosten en regeerde de terreurgroep over meer dan 10 miljoen mensen. Deze situatie is nu volledig veranderd.

 

IS is bijna al zijn grondgebied verloren en lokale soldaten zijn vermoord of opgesloten. Betekent dit het einde van IS? Voor Fanack wordt geschreven dat ondanks de afgenomen aanwezigheid in het Midden-Oosten IS nog steeds invloed heeft in Afghanistan, Egypte en West-Afrika. Ook neemt de rijkdom van IS nog steeds toe. Het is onwaarschijnlijk dat IS de invloed terugkrijgt die het had in 2014. Echter, door continue politieke instabiliteit en zwakke staatsinstellingen zal IS een grote dreiging blijven.

 

Foto: Flickr/Thierry Ehrmann

 

Laatste update: 28-06-2018

Turkse identiteit: Trans-Atlantisch?

Voor German Marshall Fund schrijft Özgehan Şenyuva over de heersende polarisatie in Turkije in aanloop naar de presidentiële en parlementaire verkiezingen op 24 juni aanstaande. De

 

verdeeldheid is met name te wijten aan antigevoelens en angst ten opzichte van Europa en Amerika, een houding die in meerdere landen wordt ervaren, zoals Hongarije, Polen en het VK, noemt Şenyuva. Het Westen, geregeerd door een zogenaamde ‘samenzwerende corrupte elite’, vormt volgens veel Turken een bedreiging voor het sociaaleconomische en politieke welzijn. Dit perspectief stimuleert nativisme, autoritarisme en populisme onder veel Turken en creëert een gespannen politiek klimaat. 24 juni zal uitwijzen in hoeverre het heersende wantrouwen in de publieke opinie de ratio heeft overwonnen, en of Turkije de trans-Atlantische identiteit heeft weten te behouden.

 

Foto: Flickr/Dietmar

 

Laatste update: 18-06-2018

Vrede in Afghanistan?

De aankondiging van de taliban voor een staakt-het-vuren in Afghanistan is wellicht een van de belangrijkste ontwikkelingen in de langdurige vredesinspanningen. Voor The Diplomat schrijft

 

Ahmad Shuja Jamal dat het belang van dit staakt-het-vuren niet zit in het behouden van de wapenstilstand, maar in de politieke betekenis. Het laat een voorzichtige neiging zien naar samenwerking met de Afghaanse overheid. Hoewel er veel fout kan gaan is Jamal positief. Zowel de Afghaanse regering als de taliban hebben geen voorwaarden gesteld aan de wapenstilstand. Met ondersteuning vanuit de internationale gemeenschap zou die zelfs uit kunnen monden in een volwaardig vredesproces.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-06-2018

Britten medeplichtig in Jemen

Gisteren lanceerde de door Saoedi-Arabië geleide internationale coalitie een grote aanval op de haven van Hodeidah in Jemen. Een reactie van de Britten op deze aanval bleef uit.

 

Voor The Guardian schrijft Andrew Mitchell dat dit te wijten is aan de medeplichtigheid van het Verenigd Koningrijk aan deze aanval. Het maakt namelijk deel uit van de coalitie die de Saoedische oorlog in Jemen steunt. Daarnaast draagt het VK als belangrijke wapenleverancier een grote verantwoordelijkheid. Het land moet nu duidelijk maken dat het de oorlog in Jemen niet langer goedkeurt en de VN gaan ondersteunen in het bereiken van een wapenstilstand en het starten van politieke onderhandelingen.

 

Foto: Flickr/Felton Davis

 

Laatste update: 14-06-2018

Onrust in JordaniŽ

Afgelopen weekend gingen duizenden demonstranten de straat op in Jordanië om te protesteren tegen de bezuinigingsmaatregelen van de overheid die zijn ingevoerd als

 

onderdeel van het herstructureringsplan van het IMF. Voor Geopolitical Futures schrijf Allison Fedirka dat de sociale onrust in Jordanië grote gevolgen kan hebben voor het hele Midden-Oosten. Wanneer IS opleeft in Syrië en Irak zal een instabiel Jordanië het eerste land zijn dat ten prooi valt aan de IS-uitbreiding. Voorlopig heeft de sociale onrust in Jordanië nog geen bedreiging gevormd voor de veiligheidsrelaties met landen zoals de VS, maar er is geen garantie dat deze relaties onaangetast zullen blijven.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-06-2018

Te vroeg gejuicht?

‘Een historische stap richting hereniging en stabilisatie’. Dat zei Macron over de door de VN geleide overeenkomst die gisteren in Parijs werd bereikt tussen de verschillende Libische politieke

 

en militaire facties die sinds 2014 het versplinterde land regeren. Aidan Lewis plaatst namens Reuters kritische kanttekeningen bij de praktische uitvoer ervan. Hoewel er is besloten toe te werken naar verkiezingen in december, is er niks formeel ondertekend en is het onduidelijk hoe de constitutionele basis vorm krijgt. Bovendien heerst er nog weinig eenheid en kan de legaliteit niet volledig worden gegarandeerd door geweld en wederzijds wantrouwen. Betekent de samenwerking van gisteren een stap in de goede richting, of is participatie slechts schijn?

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 31-05-2018

ĎFree but failedí: 27 jaar onafhankelijkheid

27 jaar geleden werd Eritrea na een 30 jaar durende oorlog met Ethiopië onafhankelijk. Abraham T. Zere blikt in dit artikel voor Al Jazeera terug op de speech die Isaias Afewerki,

 

de eerste en enige president van het land, zo’n 20 jaar geleden gaf. Hij analyseert in vergelijkend perspectief de hoop, beloftes en dromen van toen met de staat van nu, thema’s zoals individuele vrijheden, rechten, gelijkheid en menselijke waardigheid. Zere concludeert dat Eritrea, 20 jaar na de optimistische speech van Afewerki, heeft gefaald op ieder aspect en eerder de situatie van vóór de onafhankelijkheid weerspiegelt, dan een van 20 jaar vooruitgang.

 

Foto: Flickr/Clay Gilliland

 

Laatste update: 24-05-2018

Het spanningsveld in Gaza

Shira Efron levert namens The Hill een genuanceerd perspectief op het veronderstelde verband tussen de controversiële opening van de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem en de

 

gevechten in de Gazastrook. Beiden vonden afgelopen maandag plaats en werden daarom al snel met elkaar in verband gebracht. Te snel, oordeelt Efron. Zo schrijft hij dat het geweld voornamelijk wordt gemotiveerd door langetermijnfactoren, waaronder een gebrek aan politieke vooruitzichten en een algehele humanitaire crisis met gebrek aan werkgelegenheid, onderwijs en gezondheidszorg. Efron schetst in een kort overzicht de houding die nodig is bij zowel landen als organisaties om een geweldsconflict als deze te voorkomen en te beginnen aan de wederopbouw en het aanpakken van de humanitaire crisis en het overheidsvacuüm dat in de Gazastrook is ontstaan.

 

Foto: Flickr/Jordi Bernabeau Farrús

 

Laatste update: 17-05-2018

Een gedeeld streven maar verdeeld belang?

Voor War on the Rocks gaven Christopher K. Lamont en Mieczyslaw P. Boduszynski de verkiezingen van afgelopen weekend in Irak, de vierde sinds de Amerikaanse 

 

invasie in 2003, tegen het licht van de etnisch-sektarische identiteit van Irak. De auteurs zien mogelijk het begin van een nieuw politiek tijdperk waarin de sektarisch verdeelde post-Saddam-staat geleidelijk afbrokkelt, maar realiseren zich daarnaast dat de hervormingsretoriek evengoed kan berusten in politieke strategie die schuilgaat achter sterk gewortelde ethno-sektarische belangen en zelfverrijking. Disfunctioneren, geweld, corruptie en zelfs terrorisme hebben er echter toe geleid dat de Irakese bevolking zich in grote mate wilt uitspreken tegen veel gedeelde zorgen in de huidige politieke gang van zaken en zal stemmen voor hervorming. Zal het electoraat de politieke partijen daarmee uit het etnisch-sektarisch kader werken en de Iraakse nationale identiteit eindelijk zegevieren?

 

Foto: Flickr/Omar Chatriwala

 

Laatste update: 14-05-2018

Amerikaanse ambassade in Jeruzalem

Vandaag verplaatsen de Verenigde Staten als eerste land  hun ambassade in Israël naar Jeruzalem. Alle andere buitenlandse ambassades bevinden zich in Tel Aviv. Voor Atlantic Council

 

schrijft Ashish Kumar Sen over de potentiële gevolgen van deze verplaatsing en de al eerder controversiële uitspraak over Jeruzalem als hoofdstad van Israël. Trump laat zien geen oog te hebben voor de Palestijnse claim op Oost-Jeruzalem als hoofdstad van een toekomstige Palestijnse staat. Amerikaanse bondgenoten in het Midden-Oosten stellen dat dit gevaarlijke gevolgen kan hebben voor de regio, waaronder het belemmeren van vredesonderhandelingen tussen Israël en Palestijnen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-05-2018

De adelaar en de leeuw

Voor Atlantisch Perspectief schrijft Peyman Jafari dat het presidentschap van Trump niet veel goeds heeft opgeleverd voor de Amerikaans-Iraanse betrekkingen. Iran wordt vaak

 

gezien als een autoritair land dat een bedreiging vormt voor de stabiliteit in het Midden-Oosten. Daarnaast zou Iran terrorisme en bewapening steunen en streven naar regionale overheersing. Deze kwesties worden vaak aangeschreven als redenen voor de slechte relatie tussen de VS en Iran. Er schuilt echter meer achter deze confrontatie. Wat is de rol van de geschiedenis van de Amerikaans-Iraanse relatie? En wat voor invloed hebben de politieke verschuivingen binnen het Midden-Oosten op de verhoudingen tussen de VS en Iran?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 08-05-2018

Een schijndemocratie?

Afgelopen zondag werd er in Libanon voor het eerst in negen jaar weer gestemd. Voor The Atlantic  analyseert David Kenner

 

in een interview de electorale dominantie van Hezbollah, de partij die zichzelf profileert als beschermende militaire kracht bij regionale dreigingen en conflicten in het Midden Oosten, maar door het Westen wordt aangemerkt als terroristische organisatie. Zijn informatiebron stelt dat de uitslag van maandag, ondanks hervormingen, geen goede afspiegeling vormt van de vrije wil, noch de diversiteit van het volk en de regeerwijze in Libanon nog altijd valt te typeren als “plutocratische olichargie”, een contrast op het beeld dat de verkiezingen creëren.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 08-05-2018

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.