Azië & Oceanië
Een handleiding voor Noord-Korea

In The National Interest geeft Doug Bando de Verenigde Staten een handleiding voor Noord-Korea. President Trump schijnt Noord-Korea als zo gevaarlijk te beschouwen, dat hij

 

in staat is een tweede Korea-oorlog te beginnen. Hij verwacht dat het Noord-Koreaanse regime na een militaire aanval vredig en knielend zal aankloppen bij Washington. Wat kan er fout gaan met deze strategie? Als antwoord wijst Bando de lezer op het lot van Kaddafi, Trumps onvoorspelbare politiek en het reisverbod naar Noord-Korea. Maar wat is dan wel de juiste strategie om de totalitaire basis van het Koreaanse regime langzaam af te zwakken? Bando biedt een nieuwe invalshoek: toerisme.

 

Foto: Flickr/(stephan)

 

Laatste update: 19-02-2018

Crisis in het paradijs

De Malediven zijn een hemels paradijs en trekken jaarlijks ruim anderhalf miljoen toeristen. Toch zit hier een addertje onder het gras. Andreas Johansson schrijft voor The Conversation over

 

de religieuze en politieke conflicten die de eilandengroep land teisteren. De noodtoestand is uitgeroepen vanwege vermoedelijke staatsgrepen en tegelijkertijd staan de relaties met India, China en grootinvesteerder Saoedi-Arabië op scherp. Naast het schijnbare machtsspel dat word gespeeld, zorgt de ‘hardline’ religieuze politiek, voornamelijk gesteund door Saoedi-Arabië, voor zowel een breuk als islamitische radicalisering van de bevolking. Dit zou zomaar het begin kunnen zijn van een beweging die zal woeden door de gehele regio, aldus Johansson.  

 

Foto: Flickr/dronepicr

 

Laatste update: 14-02-2018

Diplomatie: een ware topsport

Voor The Council on Foreign Relations heeft Eleanor Albert een interview afgenomen met Jonathan Grix over ‘sport’-diplomatie. Vele ogen zijn gericht op het Koreaanse schiereiland waar de

 

Olympische Spelen diplomatieke vooruitgang kunnen boeken tussen Noord- en Zuid-Korea. Bieden de Spelen dan echt een positieve uitkomst? Volgens Grix waarschijnlijk niet, de impact van de Spelen zal niet ver reiken. Hoewel dergelijke sportevenementen voor diplomatieke successen hebben gezorgd, waren die vaak van korte duur. Sterker nog, de Spelen dienen vaak als arena om te wedijveren en conflicten te beslechten, aldus Grix.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 08-02-2018

De open wond genaamd Vietnam

Een nederlaag voor de Amerikanen en het dieptepunt van de Vietnamoorlog: het Tet-offensief. Rutger van der Hoeven schrijft over dit communistische Nieuwjaarsoffensief in

 

de Groene Amsterdammer. Het Vietnamees Nieuwjaar, normaal gesproken een dag van wapenstilstand, brak uit tot een ware hel. Onverwachts werden het Amerikaanse en Zuid-Vietnamese leger overweldigd door de communisten met het doel onrust en paniek te zaaien. Er werd duidelijk dat de Amerikanen de situatie niet meer onder controle hadden en dat eigenlijk nooit volledig hebben gehad, Vietnam was een tikkende tijdbom. Van der Hoeven schrijft over de impact die het offensief had in de Amerikaanse samenleving en die nog steeds voelbaar is. De Vietnamoorlog is nog altijd een ‘open wond’, aldus Van der Hoeven.

 

Foto: Flickr/ Tommy Truong79

 

Laatste update: 05-02-2018

De tweestrijd

Australië is verwikkeld in een tweestrijd van economische en strategische veiligheidsbelangen waar het gaat om de eventuele Chinese dreiging. Allison Frederika schrijft in Geopolitical Futures

 

dat Australië onsamenhangende signalen afgeeft en duidelijk in de knel zit. De onderlinge rivaliteit tussen de VS en China, respectievelijk de belangrijkste veiligheids- en economische partner van Australië, speelt hierbij ook een rol. Premier Malcom Turnbull en de minister van Buitenlandse Zaken vinden dat China geen militaire dreiging vormt, terwijl de Australian Security Intelligence Organization het tegenovergestelde beweert. Australië is gedwongen zijn pijlen te richten ofwel op China of de VS. De uitkomst van het dreigingsniveau is hierbij cruciaal. Australië heeft beide grootmachten nodig voor uiteenlopende doeleinden. Welke strategie moet Australië toepassen?

 

Foto: Flickr/ + +

 

Laatste update: 05-02-2018

Een tijdelijke Olympische geest

In Project Syndicate prijst Christopher Hill de manier waarop de Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in de Noord-Koreaanse dreiging op de Olympische Winterspelen heeft geneutraliseerd

 

en ondertussen de Amerikaanse president aan zijn kant wist te houden. Maar hoe staat de toekomst ervoor? Kim Jong-un lijkt vooral uit te zijn op een breuk in de VS-Zuid-Korea alliantie en hoopt dat de Olympische geest ruimte biedt voor meer erkenning en normalisering van de Noord-Koreaanse nucleaire status. Maar Moon is duidelijk: de Zuid-Koreaanse regering zal niet worden verleid, zo sterk is de kracht van de Olympische Spelen nu ook weer niet.

 

Foto: Flickr/ Diamond Geezer

 

Laatste update: 01-02-2018

Een toekomst met Turkije?

Voor het German Marshall Fund schrijft Mehmet Yegin over de relatie tussen de VS en Turkije, die velen als ‘moeizaam’ beschouwen. Yegin ontkent dit niet, maar benadrukt wel

 

dat de voordelen van de relatie de problemen vaak het hoofd hebben geboden. De relatie bleek waardevol te zijn gedurende de Koude Oorlog en in militaire operaties van de VS. Maar hoe ziet de toekomstige relatie er precies uit? Er wordt geclaimd dat Turkije wegdrijft van het Westen. Yegin is echter hoopvol: Turkije heeft westerse normen en waarden nog altijd niet aan de kant geschoven en berichten hierover vindt hij dan ook zwaar overdreven. Bovendien wil Turkije nog altijd lid worden van de Europese Unie, dus ondanks de frustratie over het Westen heeft Turkije deze nog niet afgeschreven.

 

Foto: Flickr/ Pedro Szekely

 

Laatste update: 01-02-2018

Een alliantie tussen Australië en Japan?

Voor the Interpreter schrijft David Envall over het recent gesloten veiligheidsakkoord tussen Australië en Japan, die niet ‘newsworthy’ bleek te zijn. Volgens Envall is dit te danken

 

aan het feit dat deze deal niet is bedoeld als tegenwicht van China’s macht in de regio. De recent getekende ‘Reciprocal Access Agreement’ (RAA) dient meer als een intensivering van het eerdere ‘Special Strategic Partnership’ en richt zich op capaciteiten. De RAA zal dan ook niet leiden tot een ware alliantie tussen de twee doordat de veiligheidsdreigingen verschillen. Dit zit hem vooral in het urgentieniveau: waar Japan een acute dreiging ervaart door de territoriale conflicten die het heeft met China, richt Australië zich voornamelijk op algemene regionale stabiliteit.    

 

Foto: Flickr/ U.S. Pacific Command

 

Laatste update: 22-01-2018

Koreaoorlog 2.0?

In Geopolitical Futures stelt Jacob L. Shapiro dat zowel het aanvallen van Noord-Korea als het toestaan van Noord-Koreaanse nucleaire wapenverwerving consequenties zal

 

hebben voor de relatie tussen de VS en China. China beloofde te helpen met de kwestie Noord-Korea zodat de VS niet tussen twee kwaden hoefde te kiezen, maar faalde. Krijgt China dus de schuld? Al sinds zijn presidentiële campagne beloofde Trump strenger te zijn tegenover China, maar Shapiro vraagt zich af wat hier uiteindelijk van terecht is gekomen. En wat waren de ware intenties van de Chinese toezegging te helpen? De Koreaoorlog van 1950 begon tussen de VS en Noord-Korea maar werd al snel een conflict tussen de VS en China. Gebeurt hetzelfde in 2018?

 

Foto: Flickr/ Morning Calm Weekly Newspaper Installation Management Command

 

Laatste update: 18-01-2018

Amerikaanse invloed in Pakistan?

The Economist legt uit waarom het Amerikaanse besluit om de veiligheidshulp aan Pakistan te bevriezen, niet zal werken. Ten eerste aarzelen Pakistaanse generaals om hard op te treden

 

tegen vijandige strijders, bang voor herhaling van eerdere zogeheten ‘blowbacks’. Daarnaast kunnen deze vijandige strijders ooit nog wel eens van pas komen in toekomstige proxy-oorlogen, zeker nu de opkomende relatie tussen India en Afghanistan een grote bedreiging vormt voor Pakistan. De druk vanuit Amerika heeft dan ook weinig invloed, zeker nu de wegen van Pakistan de enige manier zijn om Amerikaanse troepen te bevoorraden. En dan is er ook nog de groeiende band tussen China en Pakistan. Daarmee vergeleken is de Amerikaanse invloed op Pakistan eigenlijk niet zo groot.

 

Foto: Flickr/The U.S. Army

 

Laatste update: 16-01-2018

Geen Twitter maar echte dialoog

In Foreign Affairs onderstreept John Delury het belang van meer Amerikaanse steun voor dialoog op het Koreaanse schiereiland. De aankomende Olympische Spelen waren reden

 

voor gesprekken tussen Noord- en Zuid-Korea, mede als gevolg van het grote belang van sport binnen het Noord-Koreaanse regime. Delury beargumenteert dat Washington zich moet realiseren dat het in staat is de Koreaanse toekomst te schrijven. Seoul is niet naïef, maar voorziet Washington juist van onder andere de mogelijkheid inzicht te krijgen in het doen en laten van de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-Un door directe betrokkenheid met Noord-Koreaanse tegenhangers: iets wat niet mogelijk is met alleen een spionagesatelliet, laat staan Twitter.

 

Foto: Flickr

 

Laatste update: 11-01-2018

Chinese invloed in achtertuin VS?

Terwijl de VS zich terugtrekt uit Latijns-Amerika, vult China het gat met gemak, stelt Antonio C. Hsiang voor The Diplomat. China’s ‘Belt and Road Initiative’ zou zich gemakkelijk kunnen

 

uitbreiden tot Latijns-Amerika, bij gebrek aan weerstand en interesse van de VS. Dat gebrek aan interesse begon al in 1997, maar de Trump-regering versterkt de trend. China kan profiteren omdat Latijns-Amerika een afzetmarkt vormt voor zijn producten en zijn model van door de staat geleide expansie. Daarnaast gebruikt China infrastructuurprojecten in de regio als diplomatiek middel, en bindt het Latijns-Amerikaanse landen aan zich met hun deelname aan de Aziatische Investeringsbank. Wanneer de VS zijn invloed kwijtraakt, is het zeer moeilijk die weer terug te winnen, aldus Hsiang.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 04-01-2018

Het Chinese militaire apparaat Amerikaniseert

Sinds kort traint het Chinese leger volgens de Amerikaanse doctrine van de ‘brigade combat unit’. Een van meer breuken met de geldende Sovjet-doctrine, schrijft Don Tse voor The

 

Diplomat. Op Mongools grondgebied wordt hard geoefend tussen twee identiek uitgeruste Chinese brigades. Het verschil: de één kan luchtaanvallen en spionagesatellieten inzetten en is georganiseerd als ‘brigade combat unit’ – dit team stelt de VS voor – de ander bestaat uit meer volgens Sovjet-lijnen georganiseerde troepen – dat team vertegenwoordigt het huidige Chinese leger. Vrijwel elk gevecht wordt gewonnen door de ‘Amerikanen’, hetgeen Xi-Jinping niet gerust stemt, maar wel leerstof biedt. Het Chinese leger moet klaar zijn voor de op het partijcongres aangekondigde doelstellingen: een China met een modern leger, dat weerstand kan bieden tegen het leger van de VS en het over enkele decennia voorbij kan streven. Om deze doelstellingen te behalen trekt de Chinese legertop de volgende conclusie: het leger moet meer op Amerikaanse leest worden geschoeid. 

 

Foto: US Department of Defense

 

Laatste update: 18-12-2017

Heeft Australië baat bij kernwapens?

Voor The Strategist draagt Hugh White bij aan de discussie over de opbouw van nucleaire afschrikking door Australië, als antwoord op de mogelijke dreiging van Noord-Korea en China.

 

White vindt dat de keuze om een nucleair arsenaal op te bouwen afhangt van het risico dat Australië nu loopt om aangevallen te worden, maar daarbij plaatst hij drie kanttekeningen. Volgens White is het niet duidelijk hoe nucleaire wapens de regio zullen veranderen. Bovendien is het mogelijk dat dezelfde strategische doeleinden bereikt kunnen worden door het uitbreiden van de conventionele mogelijkheden.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 18-12-2017

Een groene draak als leider

Zhang Zhao beargumenteert in The Diplomat dat China baat heeft bij een leiderschapsrol op het gebied van klimaat. Er is immers een vacature vrij, wegens terugtrekking van de VS uit

 

het Parijs-Akkoord. Op het 19de nationale partijcongres gaf Xi-Jinping aan dat China het gat van de VS (nog) niet wil vullen, maar volgens Zhao zullen factoren China daartoe dwingen. Redenen: China stoot de meeste broeikasgassen uit van de wereld – meer dan de VS en de EU-landen bij elkaar. In 10 jaar tijd is het daarentegen ook wereldleider geworden in schone energie, met name wind- en zonne-energie. Ten slotte wordt China gezien als een van de belangrijkste contacten met de BRIC- en ontwikkelingslanden – eveneens grote vervuilers. Aanpak van het klimaatprobleem leidt China dus niet alleen tot winst op gebied van gezondheid en klimaat, het heeft ook diplomatieke voordelen. 

 

Foto: Flickr/UNclimatechange

 

Laatste update: 14-12-2017

Hoe China Taiwans bondgenoten opkoopt

President Tsai Ing-wen van Taiwan sloot eind vorige week haar bezoek aan de Pacifische regio af, maar Kwei-Bo Huang vraagt zich af of ze genoeg indruk heeft gemaakt.

 

Taiwan wordt nog steeds niet door de VN erkend, dus trekt het langs kleine eilandengroepen in de Pacifische Oceaan, zoals Tuvalu en de Solomoneilanden, voor goodwill. In ruil voor diplomatieke steun geeft Taiwan deze eilanden geld om te kunnen investeren in de economie en infrastructuur. China dreigt deze banden echter te doorbreken. Palau heeft zich recent naar Beijing gekeerd, omdat Taiwan weigerde meer geld te geven. Met deze kennis is het wellicht niet gek dat president Tsai aankondigde meer te willen investeren in de defensie van Taiwan.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-12-2017

De militaire potentie van ‘little rocket man’

“We moeten leren leven met een Noord-Korea dat de VS kan raken”, zei expert uit de VS Jeffrey Lewis. Eleanor Albert beschrijft voor Defense One de militaire mogelijkheden van Noord-Korea.

 

Die zijn vooral gebaseerd op schattingen. Zo neemt men aan dat Noord-Korea tussen de 15-60 nucleaire wapens heeft en beschikt over zowel chemische als biochemische wapens. Bovendien gaat een kwart van het BNP naar het militaire apparaat. De vraag is echter of dit apparaat ook effectief is. Zo zouden de raketten gebruik maken van inaccurate systemen ontwikkeld ten tijde van de Koude Oorlog en geloven experts dat de cultus om de nucleaire macht van Noord-Korea belangrijker is dan het daadwerkelijke gevaar dat ervan uit gaat. Kim’s nucleaire successen leiden af van zijn tot dusver gefaalde project: het hervormen van de arme Noord-Koreaanse economie.

 

Flickr/(stephan)

 

Laatste update: 04-12-2017

Naast siervuurwerk nu ook nucleair vuurwerk?

China’s nucleaire beleid gericht op ‘deterrence’, afschrikking, wordt mogelijk meer offensief. Volgens James Johnson, van The Diplomat, kan dit grote gevolgen hebben voor de militaire balans in Azië.

 

Tot voor kort stond China’s nucleaire beleid bekend om het minimalistische karakter: kernkoppen en ontstekingsmechanismen worden apart bewaard, het handhaaft een ‘no first use pledge’, en er was sprake van minimale afschrikking. Kortom: het nucleaire beleid van China was beperkt en terughoudend. Bovendien werd het nucleaire beleid als apart beschouwd van de Chinese conventionele capaciteiten. Die zijn gericht op asymmetrische en preventieve, offensieve oorlogsvoering. Recent onderzoek toont echter aan dat China mogelijk beide beleidsvormen gaat integreren als onderdeel van een offensieve militaire strategie. Johnson beschrijft de dreiging die uitgaat van deze mogelijke ontwikkeling voor China’s buurlanden en voor de VS in het bijzonder.

 

Foto: Flickr/counterclockwise

 

Laatste update: 30-11-2017

Finlandisering van Australië?

Paul Dibb bespreekt voor ASPI/The Strategist het 2017 Foreign Policy White Paper dat Australië onlangs heeft gepubliceerd. Wat zijn de strategische implicaties?

 

Dibb is over het algemeen positief over het document, omdat het goed inspeelt op het tanende leiderschap van de VS in de regio. Daarnaast erkent het document de groeiende macht van China en de betekenis daarvan voor de Australische veiligheidsbelangen. Dibb neemt critici alvast de wind uit de zeilen door te stellen dat ‘appeasement’ van China niet werkt. Want waar houdt dat op? Bij Taiwan? De Zuid-Chinese Zee? Wordt Australië ‘gefinlandiseerd’ wanneer China een uitgebreide invloedssfeer krijgt toegekend?

 

Foto: Commonwealth of Australia

 

Laatste update: 30-11-2017

Een gewiekste draak

Het bekende Nederlandse gezegde luidt: ‘als twee honden vechten om een been loopt de derde ermee heen’. Volgens Leon Hadar van The National Interest is China de gelukkige

 

derde hond. Terwijl Amerika geobsedeerd lijkt door Rusland, nadat bekend werd dat de Russen mogelijk de verkiezingen hebben beïnvloed, krijgt groeiende wereldmacht China alle tijd om zich verder te ontwikkelen. De obsessie met Rusland weerhoudt de VS ervan een gepaste strategie uit te werken tegen China, aldus Hadar. Hij stelt dat, hoewel het gevaar van Rusland niet moet worden onderschat, een contrastrategie tegen Rusland secundair is aan een strategie tegen China.

 

Foto: Flickr/appaloosa

 

Laatste update: 23-11-2017

Wordt Xinjiang het ‘Syrië’ van Azië?

Ze vormen steeds vaker een onderdeel van jihadistische groeperingen: Oeigoeren afkomstig uit Xinjiang, China. Het International Centre for Counter-Terrorism schetst een profiel van hen.

 

De Oeigoeren zijn een Turks volk dat leeft in de Chinese autonome regio Xinjiang. Hun islamitische levenswijze wordt sterk door de Chinese staat onderdrukt, en als reactie daarop pleegden Oeigoeren meerdere aanslagen op de Chinese bevolking. Een deel van de Oeigoeren zoekt zijn heil echter in het Midden-Oosten en sluit zich aan bij IS of Al-Qaida met het doel zich daar te vestigen of met aanslagen in het Midden-Oosten aandacht te vragen voor hun onafhankelijkheidsstrijd in China. Het ICCT-rapport verkent de schaal en reikwijdte van deze Oeigoerse ‘foreign fighters’ en hun invloed op ontwikkelingen in mondiale jihadistische groeperingen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-11-2017

Na Amerikanisering, nu Chinaficatie?

De relatie lijkt goed te zijn tussen de VS en China, zo bleek tijdens het bezoek van Trump aan Xi Jinping. Maar onder de oppervlakte rommelt het, aldus The Economist.

 

Hoewel de leiders vriendelijk samen op de foto staan, heersen in hun landen geen warme gevoelens voor elkaar. Waar ongeveer de helft van de Chinezen nog enigszins positief staat tegenover Amerika, is meer dan de helft van de Amerikanen negatief over China. Dit vindt zijn weerslag in de politiek. Ondanks alle vriendelijkheden uit Trump regelmatig forse kritiek op China en hoewel China altijd terughoudend was in zijn ideologische intenties in de wereld, is Beijing nu van mening dat er wel een nieuwe, anti-Amerikaanse wind mag waaien.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 13-11-2017

Hoe Facebook Azië ontwricht

In de VS ligt Facebook onder vuur vanwege de Russische inmenging in de verkiezingen, maar volgens Christina Larson heeft het medium ook in Zuidoost-Azië grote politieke invloed.

 

Azië is de grootst groeiende markt voor Facebook en het bedrijf werkt hard om zoveel mogelijk gebruikers in deze regio te strikken. In landen als Thailand en Myanmar is Facebook de eerste internetsite waar mensen mee in contact komen en is het de primaire bron van nieuws in het dagelijks leven. Hierdoor wordt het medium steeds vaker gebruikt voor het verspreiden van leugens, het vervolgen van dissidenten en prediken van haat jegens minderheden. Tot op heden doet Facebook te weinig om hier controle op te houden: Facebook is allang geen sociaal medium meer, hoe hard het ook probeert zich af te wenden van de realiteit.

 

Foto: Maxpixel

 

Laatste update: 09-11-2017

De nieuwe zijderoute in Poetins achtertuin

China wil graag zijn economische invloed in Centraal-Azië uitbreiden, zo schrijft Robert D. Kaplan, en grijpt daarbij terug naar middeleeuwse praktijken: de zijderoute.

 

Dit ambitieuze project, dat al bestaande pijpleidingen en wegen aan elkaar verbindt en zo China makkelijker toegang verschaft tot de energierijke landen in het westen, zou ervoor moeten zorgen dat China als nieuwe supermacht geheel Eurazië kan domineren. Deze nieuwe zijderoute loopt echter voor een groot deel langs Rusland, schendt de Russische invloedsfeer en dreigt Rusland ondergeschikt te maken op het Euraziatische continent. Hoewel beide landen volhouden dat ze bondgenoten zijn, haalt China Rusland op alle fronten in als supermacht naast de VS. De rivaliteit tussen de twee laait weer op en zal grote geostrategische verschuivingen met zich meebrengen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 06-11-2017

Zeven partijleiders, één leider van China

China, in ieder geval de Communistische Partij, heeft zijn nieuwe leiders aangesteld. Jonathan Brookfield zet uiteen wie ze zijn en wat we van ze kunnen verwachten.

 

Naast president Xi Jinping zal het Politbureau bestaan uit zes anderen, van wie alleen premier Li Keqiang terugkeert uit het vorige bestuur. Met een gemiddelde leeftijd van 63 jaar lijkt er geen aangewezen opvolger voor Xi Jinping, die zelf al 64 is. Dit laat echter zien dat hij een sterke greep heeft op de partij en op China en dat hij niet bang is te breken met de heersende normen binnen de partij.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 02-11-2017

De Tatmadaw doorstaan de storm

Als reactie op de militaire acties in Myanmar overweegt de VS om sancties in te voeren. Alleen zullen die volgens Andray Abrahamian niet het gewenste effect hebben.

 

Sterker nog, sancties werken soms contraproductief: een regime kan zich ingraven en wijzen naar de buitenwereld voor economische problemen, problemen die vooral de gewone bevolking treffen. Zo ook in Myanmar, waar eerdere sancties gefaald hebben. Gefaald? Ja, de in 1997 ingesteld sancties zorgden er uiteindelijk voor dat de militaire Junta Aung San Suu Kyi toeliet tot de politiek. Maar ze zorgden er niet voor dat de etnische scheidslijnen opgetrokken door het leger werden doorbroken. Deze scheidslijnen zijn de oorzaak van de massale slachting van de “tweederangsburgers”, de Rohingya. Nieuwe sancties zullen hier geen verandering in brengen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 30-10-2017

Abe slaagt waar May faalde

Hoe zijn de Japanse verkiezingen verlopen en welke implicaties heeft de uitslag voor de relatie tussen Japan en de VS? Deze vragen worden beantwoord in dit artikel voor CSIS.

 

De zittende premier, Shinzo Abe, heeft een grote verkiezingswinst behaald nadat hij eerder dit jaar vervroegde verkiezingen uitschreef. Zijn programma was gefocust op een robuuste nationale verdediging en innovatie van de economie, de oppositie wist hier maar weinig tegenover te stellen. Shinzo Abe begint nu aan zijn tweede termijn, waarmee stabiliteit in een onzekere periode gegarandeerd is, niet alleen intern, maar ook op diplomatiek gebied.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-10-2017

Buitenlandbeleid China: Dengistische façade?

“Blijf onder de radar en wacht tot onze tijd komt”, het buitenlandbeleid van Deng Xiaoping in de jaren ’90 bepaalde lang de koers van China, maar vormt steeds meer een dekmantel, schrijft Stratfor.

 

Men zou het kunnen omschrijven als een ‘China first policy’: het buitenlandbeleid van Xiaoping, dat mede bedoeld was om China uit het Maoïstische slop te trekken, de nationale economie en overheid te versterken en buitenlandse conflicten te vermijden. China hield zich vooral bezig met China, waarmee in het buitenland een imago werd gecreëerd dat inmiddels steeds minder opgaat. Heimelijk bouwt Jinping aan een centralere staat die de partijpolitiek van Xiaoping te boven gaat. Op doorzichtige wijze investeert China in ontwikkelingslanden, zoekt het buitenlands avontuur voor de kust van Oost-Afrika en breidt het zijn leger uit vanwege externe dreigingen. Van het politiek-introverte gedachtegoed van Xiaoping lijkt weinig over.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 19-10-2017

Kernwapens in Japan?

In een artikel voor Global Risk Insights stelt Michael Rubin de vraag of Japan kernwapens zou moeten ontwikkelen, in verband met de instabiele situatie in Noord-Korea.

 

Japan, een land dat een sterke aversie kent tegen kernwapens en nucleaire faciliteiten in het algemeen, zou als nucleaire macht een sterke rivaal voor China worden en zo de balans in een door China gedomineerde regio kunnen terugbrengen. Daarnaast, zo betoogt Rubin, is het de ultieme verdediging tegen het Noord-Koreaanse regime, waarmee niet te praten valt. Een nucleair Japan is niet het mooiste scenario, maar misschien wel het minst lelijke.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 16-10-2017

China en Japan: een ingewikkelde relatie

De relatie tussen China en Japan een lastige, in 2012 waren er bijvoorbeeld grote anti-Japan demonstraties in Beijing, maar volgens Katsuji Nakazawa zit er de laatste jaren verbetering in.

 

Beide regeringen nemen een risico met deze toenadering. Vooral Shinzo Abe, de huidige minister-president van Japan en voormalig hardliner op het gebied van China, neemt een gok zo vlak voor de verkiezingen. Maar, beide landen hebben ook voordeel aan een verbeterde relatie: voor Japan zijn goede betrekkingen met China een mogelijkheid om de spanningen met Noord-Korea te verminderen, terwijl voor China Japan een bondgenoot kan zijn in een regio waar het steeds minder goede relaties heeft met zijn buren.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 09-10-2017

De Aziatische draken: China vs Noord-Korea

In Amerika en Europa overheerst vaak het idee dat China de lakens uitdeelt in Noord-Korea, maar volgens Franz-Stefan Gady van De Diplomat hebben beide Aziatische landen een broze

 

relatie. Als reden haalt hij de geschiedenis van China aan en dan met name de gevolgen van de Chinees-Vietnamese Oorlog voor het imago van China in Noord-Korea. De Chinees-Vietnamese Oorlog kan worden gezien als een hoogtepunt van het Rode schisma, de strijd om het leiderschap van de communistische wereld tussen China en de Sovjet-Unie. Vietnam werd door China binnengevallen, omdat het zich steeds meer wendde tot Moskou in plaats van Beijing. De oorlog die volgde leverde ook een belangrijke les op voor buurland Noord-Korea: Vietnam werd te eigenzinnig en werd daarom bestraft. Doorslaande eigenzinnigheid kan dus met harde hand worden gecorrigeerd.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 05-10-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.