Midden-Oosten & Noord-Afrika
De opiumverslaving van Afghanistan

John P. Walters en David W. Murray pleiten voor een uitbreiding van de nieuwe Afghanistanstrategie: het stoppen van de opiumproductie.

 

De opiumteelt levert de taliban en gelieerde drugsnetwerken veel geld op, dat ingezet kan worden in de verdere destabilisatie van de Afghaanse regering. De taliban en de narcotica-industrie zijn van elkaar afhankelijk voor aan de ene kant extra omzet en aan de andere kant bescherming. Daarom begon tijdens de invasie van Afghanistan het Amerikaanse leger al met de vernietiging van grote papavervelden, maar sinds de terugtrekking van de troepen neemt de opiumproductie weer toe. Amerika moet meer doen om de opiumhandel te stoppen, anders is er geen stabiele staat te bouwen in Afghanistan.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 23-11-2017

Hoogmoed komt voor de val

Saoedi-Arabië speelt een gevaarlijk spel, zo valt te lezen in Stratfor. Kroonprins Mohammed bin Salman zoekt bewust steeds vaker de indirecte confrontatie met Iran.

 

Na de proxy-oorlogen in Syrië en Jemen vechten de aartsvijanden nu om de macht in Libanon. Saoedi-Arabië maakt zich ernstig zorgen om de toegenomen invloed van Teheran en doet alles in zijn macht om die een halt toe te roepen. Hiertoe is Saoedi-Arabië echter niet in staat: het kan niet leunen op zijn monetaire superioriteit over Iran en heeft geen lokale partijen in Libanon die enige impact zouden kunnen hebben in een conflict. Mocht de kroonprins zijn nieuwe beleid doorzetten, dan verliest hij mogelijk meer dan hij kan winnen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-11-2017

Kan Israël bouwen op Trump?

Trump is ‘hard-line’ pro-Israël, zoveel is duidelijk. Volgens Brian Katulis en Yoram Schweitzer zijn ze in Israël echter steeds onzekerder over de volwaardige steun van de VS.

 

In Foreign Policy beschrijven zij hoe Trump en zijn regering wel verbaal hard op treden tegen Iran, maar nog niet met een heldere strategie zijn gekomen voor de huidige machtsstrijd in het Midden-Oosten. Dit baart de Israëli’s zorgen: zij moeten toezien terwijl Iran, maar ook Rusland en Saoedi-Arabië, langzaam hun invloed uitbreiden. Om dit tegen te gaan moeten er geïnvesteerd worden in goede relaties in het Midden-Oosten door de VS en zijn partners. Maar laat diplomatie nou net niet het sterkste punt zijn van Donald Trump.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-11-2017

De wederopbouw van Syrië: een noodzaak

Wat kan het Westen doen om Syriërs te helpen bij de wederopbouw van hun land? Bij een meeting van Clingendael spraken enkele experts hierover en maakten een afweging van de mogelijkheden.

 

De experts waren het eens dat – zonder een duidelijk politiek plan – financiering van het herstel van Syrië is uitgesloten. Zonder politiek plan van aanpak zal iedere vorm van financiering vrijwel zeker door Assad worden gecontroleerd en worden gebruikt om zijn regime weer in het zadel te helpen. Met de verstrekking van geld koopt het Westen dus geen politieke invloed en zal het Syrische conflict eerder in stand worden gehouden dan beteugeld. Tot de komst van een politiek plan, kan het Westen wel andere zaken ondernemen. Het ‘global war on terror’-prisma moet worden ontmanteld, Europese landen moeten afstand nemen van de aanpak van de VS en moeten meer diplomatie bedrijven met Iran.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 13-11-2017

Anti-corruptie campagne of staatsgreep?

Tientallen ministers, prinsen en andere hooggeplaatste Saoedi’s zijn opgepakt wegens corruptie. Volgens Robin Wright van The New Yorker verhult de campagne een coup d’état door de kroonprins.

 

Mohammed bin Salman werd als kroonprins van Saoedi-Arabië in 2015 minister van Defensie. Vanaf dat moment orkestreerde de prins vele arrestaties van intellectuelen en geestelijken. Experts verwachten dat hij nu eveneens achter de arrestaties zit van zijn koninklijke familieleden. De arrestaties zorgden voor een grote shock zowel in het Midden-Oosten als in de internationale gemeenschap. Vele van de arrestanten hebben namelijk veel geld in aandelen en het is de vraag in hoeverre de mondiale financiële markten onder de arrestaties zullen lijden. Het komt de politieke situatie van Saoedi Arabië eveneens niet ten goede, zo stelt een voormalige Amerikaanse ambtenaar. “Saudi Arabia is rapidly becoming another country. The kingdom has never been this unstable”.

 

Foto: Flickr/Jim Mattis

 

Laatste update: 09-11-2017

Kalifaat ontmanteld, maar ideologie blijft

In de VS, Europa en Rusland dienen aanslagen om angst te zaaien, maar in Centraal-Azië is het doel een jihadistische revolutie. Jacob L. Shapiro schrijft over de kwetsbaarheid van

 

Centraal-Azië voor IS. Hoewel de ontmanteling van het kalifaat vaak wordt gezien als een overwinning, kan het ook worden beschouwd als het moment dat IS terugkeerde naar zijn wortels, die van een soennitisch-islamitische opstand. Daarmee blijft het gedachtegoed van IS voortleven, hetgeen eveneens blijkt uit de uit naam van IS gepleegde terroristische daad van een Oezbeek in New York. “Opvallend is niet dat dit is gebeurd, maar dat het niet vaker gebeurt”, stelt Shapiro. Oezbekistan vormt gezamenlijk met andere Centraal-Aziatische landen een makkelijk doelwit voor moslimfundamentalisme. Alle landen delen een Sovjetverleden waarin seculier autocratische leiders de islam als religie verboden en hedendaags verkeren velen van deze landen in een economische crisis. Zodoende staat IS wellicht aan het rand van zijn graf in het Midden-Oosten, maar staat in Centraal-Azië alweer een nieuwe tak op.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 06-11-2017

Visa-oorlog en de schaduw van Gülen

In Fanack Chronicle wordt de relatie tussen de Verenigde Staten en Turkije beschreven. Deze is namelijk sinds de mislukte coup in 2016 verder onder druk komen te staan.

 

Turkije is altijd een betrouwbare bondgenoot geweest van de VS, vooral tijdens de Koude Oorlog en de ‘War on terror’. Er waren echter altijd onderhuidse spanningen: de VS weigert bijvoorbeeld om  Fethullah Gülen uit te leveren aan Turkije. Het afgelopen jaar heeft de relatie een aantal deuken opgelopen, met de visumcrisis als laatste pijnpunt. Nu de beide landen steeds vaker met elkaar botsen richt Turkije zich steeds meer op andere landen dan de VS, waardoor de toekomstig relatie tussen de twee in ongewisse wateren komt.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 30-10-2017

Een politiek probleem militair oplossen?

Daniel L. Davis verbaast zich in The National Interest over de nieuwe Amerikaanse strategie tegen de Taliban. Na 16 jaar zoekt de VS nog steeds naar een militair antwoord op een politiek

 

probleem. Al meerdere jaren hebben de Taliban aangegeven zich te willen begeven naar de onderhandelingstafel, maar dat lijkt de Amerikaanse minister van Defensie James Mattis te negeren, stelt Davis. Met trots presenteerde Mattis de nieuwe Afghaanse strategie, ook wel ‘R4+S’ genoemd vanwege de doelen: ‘regionalize, realign, reinforce, reconcile and sustain’. Door training van lokale grondtroepen bijgestaan door luchtsteun, poogt de VS het probleem van de Taliban wederom te regionaliseren, maar uit recentelijk onderzoek blijkt dat het Afghaanse leger niet klaar is voor deze opdracht. Sterker nog, beaamt Davis, in 2011 handelde de VS op dergelijke wijze en kon toen niet voorkomen dat de taliban nu veertig procent van de Afghaanse districten in handen heeft. Jaag de Taliban dus niet weg van de onderhandelingstafel.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-10-2017

Somalisch bloedbad is nog maar het begin

Op 12 oktober vielen er meer dan 300 doden bij een aanslag door Al-Shabaab in Mogadishu. Volgens Isaac Kfir kunnen we meer van dit soort aanslagen verwachten.

 

Voor de Strategist beschrijft hij de huidige situatie in Somalië: een staat die constant dreigt te vervallen in anarchisme, waar clans elkaar bevechten voor schaarse natuurlijke bronnen en moslimextremisten in grote delen van het land de dienst uitmaken. De regering, geleid door de half Amerikaanse Mohamed Abdullahi Mohamed, blijft slechts overeind door corruptie en de militaire steun van de Afrikaanse Unie. Het is een schijnbaar uitzichtloze situatie die voor extremistische organisaties, zoals Al-Shabaab, wordt gebruikt om hun positie te versterken.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 23-10-2017

Beruchte detentiecentra: Europa medeplichtig?

Slechte hygiëne, folteringen en verkrachtingen: feiten over de Libische detentiecentra stapelen zich op en Europa is medeverantwoordelijk, schrijft Joanie de Rijke in de Groene

 

Amsterdammer. Europese regeringen maken zich medeschuldig aan het in stand houden van een ‘crimineel systeem van grove mishandeling’ door migranten weg te sturen of tegen te houden, schreef Joanne Lui, internationaal voorzitter van Artsen Zonder Grenzen, aan Europese leiders. Door hen de toegang te ontzeggen, zijn ze gedoemd om zich te begeven naar detentiecentra die vaak worden geleid door milities en smokkelaars. Jean Claude Juncker zegt geschokt te zijn door deze berichten en eurocommissaris voor migratie Dimitris Avramopoulos belooft de inspanning om deze migranten te helpen te verdubbelen. Reden tot voorzichtig optimisme of blijft het bij loze woorden?

 

Foto: Flickr/European Parliament

 

Laatste update: 19-10-2017

Verschuivende bondgenootschappen

Kamal Alam analyseert voor RUSI de grote verschuivingen in allianties in Centraal-Azië, waar recente ontwikkelingen in de VS de zaken flink door elkaar hebben geschud. Doordat de

 

VS hebben besloten zich weer meer te bemoeien in Afghanistan en tegelijk de militaire relaties met Pakistan afbouwen, is er een nieuwe speler die je, gezien de historie van de regio, niet meteen verwacht: Rusland. Pakistan en Rusland werken steeds meer samen op militair gebeid en met betrekking tot Afghanistan. Pakistan heeft zo een nieuwe toevoer van materieel en Rusland gaat zo de verbeterde relatie tussen de VS en India, aartsrivaal van Pakistan, tegen. India had historisch gezien juist een goede band met Rusland. Zo vinden er grote veranderingen plaats in de regio, die het politieke landschap in Centraal-Azië opnieuw vormgeven.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 16-10-2017

Kirkoek: strijden om olie en autonomie

Kortgeleden werd er nog gestemd voor het Koerdische referendum in de Iraakse stad Kirkoek, maar nu is de stad onderdeel van het conflict tussen Koerden en Iraakse

 

regeringstroepen, meldt Stratfor. In het noorden van Irak barst de strijd los tussen de Peshmerga, een Koerdische militie, en Iraakse regeringstroepen. Kirkoek maakt deel uit van de Koerdische regio van Irak en kent een redelijke vorm van autonomie. Na het verdrijven van IS kreeg de Peshmerga er controle over de olievelden en daar ligt het probleem. Volgens de Iraakse regering besteelt de Peshmerga Irak van zijn grondstoffen en is hun roep naar onafhankelijkheid onrechtmatig. De stationering van Iraakse troepen binnen de Koerdische regio zal, vanuit de optiek van de Koerden, worden gezien als ondermijning van hun onafhankelijkheidsstreven met verdere escalatie van het conflict tot gevolg.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 16-10-2017

IS-praktijken door anti-IS-milities

Executies, afbranden van huizen, en verdrijven van de lokale bevolking: het lijken IS-praktijken, maar anti-IS-milities doen het ook, schrijft Sam Kimball voor Middle East Eye.

 

‘Ze verbranden de huizen van soennieten, maar laten die van sjiieten staan’, vertelt de neef van Bassam Abdullah, een voormalige inwoner van de Iraakse stad Tal Afar. De stad kwam in 2014 in handen van IS, maar nu is de soennitische bevolking bang dat ze niet kan terugkeren, omdat de strijd met IS de vijandschap tussen sjiieten en soennieten opnieuw op scherp heeft gezet. IS bezorgt onschuldige soennieten een slechte naam en sjiitische milities gebruiken dat als een excuus om hen te verdrijven of zelfs te executeren. Volgens Kimball blijft internationaal toezicht uit, terwijl dit van groot belang is voor controle op het naleven van mensenrechten.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 12-10-2017

partners
(c) 2006 - 2017, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.