Azië & Oceanië
Technocratische vrede?

Voor The National Interest schrijft Parag Khanna dat een Derde Wereldoorlog op de loer ligt in Azië. De recente ontdekking van olie- en gasvoorraden onder de betwiste Senkaku-eilanden heeft

 

geleid tot stijgende militaire budgetten en een toevloed aan oorlogsschepen. Daarnaast vormen de spanningen op het Koreaanse schiereiland een van de grootste dreigingen in de wereld en is het conflict rondom de onbepaalde status van Kashmir nog niet opgelost. Volgens Khanna is de oplossing de ‘theorie van de technocratische vrede’, als alternatief voor de theorie van de democratisch vrede. Als we de stabiliteit in de multipolaire wereld willen behouden moeten we onafhankelijke technocraten toestaan om vredesonderhandelingen uit te voeren.   

 

  Foto: U.S. Army/Sgt. Alan Brutus

 

Laatste update: 18-06-2018

Succes bij de Shanghai top

Tegelijkertijd met de G7 top was er dit weekend de Shanghai top van de Shanghai Organisatie voor Samenwerking. Voor Euractiv schrijft Georgi Gotev dat bij deze bijeenkomst eenheid

 

en de Chinese media zet het regionaal blok dan ook neer als de harmonieuze, anti-protectionistische tegenhanger van de G7. Waarom was de Shanghai top vol ambitie en enthousiasme terwijl de G7 top eindigde in wanorde? Volgens Gotev is dit toe te schrijven aan de ‘Shanghai Spirit’ waarin vertrouwen, gelijkheid, gemeenschappelijke ontwikkeling en respect voor culturele diversiteit centraal staan. Hier kan een voorbeeld aan worden genomen om de multilaterale samenwerking weer een boost te geven in een wereld met toenemend unilateralisme.

 

Foto: President of Russia

 

Laatste update: 11-06-2018

Japan in het nadeel?

Voor The New York Times schrijft Yoichi Funabashi dat de ontmoeting tussen Trump en Kim Jong-un nadelige gevolgen kan hebben voor Japan. Japan is genoodzaakt zijn belangen via

 

derden op de onderhandeltafel te krijgen. Prioriteiten voor Japan zijn de terugkeer van alle Japanse burgers die Noord-Korea jaren geleden ontvoerde en de gehele denuclearisatie van Noord-Korea, inclusief een bevriezing van de ontwikkeling van raketten. Echter, ondanks het belang van de Japans-Amerikaanse relatie blijkt Trump zich niet te bekommeren om de strategische belangen van Japan. Hierdoor loopt Japan het risico onderworpen te worden aan grote dreigingen vanuit Noord-Korea.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-06-2018

China's Taiwanbeleid: tegenstrijdig effect?

Taiwan heeft een dieptepunt bereikt wat betreft officiële diplomatieke bondgenoten. Hierdoor lijkt de strategie van China om Taiwan te isoleren door middel van het uitoefenen van druk

 

op bedrijven te werken. Echter, voor The Interpreter schrijven Charlie Lyons Jones en Merriden Varrall dat de acties van China sympathie voor Taiwan op lijken te wekken. Tsai Ing-wen gebruikt de druk van Beijing om de onofficiële banden binnen de Indo-Pacific-regio te versterken. Ook de VS is het niet eens met de strategie van Xi Jinping en intensiveert de relatie met Taiwan. Waarom voert China dit beleid ten opzichte van Taiwan door als het een tegenstrijdig effect lijkt te hebben?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-06-2018

Winst voor China

Afgelopen week legde Trump een aantal schadelijke handelstarieven op aan onder meer Europa. Erik Brattberg beschrijft in The National Interest de consequenties van zijn 

 

strategie, namelijk een breuk in de trans-Atlantische relatie en een obstakel in het opstellen van een gemeenschappelijke agenda richting China’s dubieuze handelspraktijken, waarmee Beijing alle economische speelruimte behoudt en zelfs profiteert van de ontstane vijandelijkheid. Hetzelfde geldt deels voor Moskou. Trump speelt daarmee zijn handelspartners recht in handen van de Chinezen, wat de trans-Atlantische relatie ondermijnt en schaadt, omdat het mogelijk leidt tot intensivering van economische relaties tussen Europa en China. De vraag is wanneer Trump zich realiseert dat zijn ‘Make America Great Again’ bij dezen is getransformeerd tot ‘Make China Great Again’.

 

Foto: President of Russia

 

Laatste update: 04-06-2018

Australië in een nieuwe wereldorde

Voor The Strategist schrijft Rod Lyon over de tweestrijd in het Australische buitenlandse beleid: deze ofwel vormen naar de strategische en economische realiteit, één waarin China de 

 

scepter zwaait als belangrijkste handelspartner en tevens militaire grootmacht, of trouw blijven aan de belangrijkste bondgenoot: Amerika. De uiteindelijke vraag is hoe Australië zoveel mogelijk zijn onafhankelijkheid en welvaart behoudt, zonder dat dit ten koste gaat van handelsrelaties of regionale stabiliteit. Waar China streeft naar een krachtige kern omgeven door een economisch afhankelijke invloedssfeer, verschuift de VS richting isolationisme en raakt de liberale wereldorde langzaam in verval. Wellicht levert investeren in de eigen veerkracht Australië meer op dan het simpelweg volgen van twee dynamische wereldmachten.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 04-06-2018

Wantrouwen in de Zuid-Chinese Zee

Afgelopen zondag voeren twee Amerikaanse oorlogsschepen nabij de door China bezette Paraceleilanden in de Zuid-Chinese Zee. Voor The Interpreter schrijft Sam Bateman dat

 

Amerikaanse operaties in en rondom deze eilanden verwelkomd worden door Vietnam, echter China ziet ze als een inbreuk op zijn soevereiniteit. Daarnaast worden de toegenomen militaire activiteiten in de Zuid-Chinese Zee door andere landen in de regio gezien als een dreiging. Het geschil tussen de VS en China in de Zuid-Chinese Zee maakt deel uit van het algehele wantrouwen tussen de twee landen. De VS en China zullen door middel van een dialoog hun onenigheden moeten oplossen om zo het vertrouwen te herstellen.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 31-05-2018

Hybride oorlogvoering in Chinees perspectief

Luitenant-kolonel R. Saathof schrijft in de Militaire Spectator een long-read over hybride oorlogvoering, ofwel het grijze gebied tussen oorlog, politiek, conflict en vrede. Het begrip leek op zijn

 

retour, maar met de Russische inval op de Krim werd het onderwerp weer actueel. Saathof bestudeert de Chinese manier van oorlogvoering. Deze kent een lange traditie en wordt regelmatig met hybride oorlogvoering vergeleken. Op grond van meerdere aanbevelingen tot onderzoek naar het vermeende verband, poogt Saathof een antwoord te vinden op deze manier van oorlogvoering en in hoeverre deze ‘nieuw’ is. Plaatsen de verschillen en overeenkomsten hybride oorlogvoering vanuit Chinees perspectief buiten de moderne context, of wordt de vergelijking ondermijnd?

 

Foto: Army.mil

 

Laatste update: 28-05-2018

Chinees-Maleisische relatie

Vorige week heeft de oppositiepartij in Maleisië tegen de verwachtingen in de verkiezingen gewonnen. Voor The Diplomat schrijft Prashanth Parameswaran dat deze

 

overwinning kan leiden tot een nieuw buitenlandbeleid waarin de relatie tussen Maleisië en China gaat veranderen. Vooral de Chinese investeringen in Maleisië zullen worden getroffen volgens Parameswaran. Van belang is dat de Chinees-Maleisische relatie de komende tijd goed onderhouden wordt en tijden van crisis doorstaat. Hoewel de prioriteiten van de nieuwe regering liggen op binnenlandse zaken en betrekkingen met andere landen ook van belang zijn, is het belangrijk om de komende tijd de betrekkingen tussen China en Maleisië in de gaten te houden.

 

Foto: Flickr/Patrik M. Loeff

 

Laatste update: 17-05-2018

Maritieme machtsbalans vereist nieuwe strategie

Ryan D. Martinson en Andrew Erickson schrijven voor War on the Rocks een artikel over de maritieme expansiedrang van China in het westelijk deel van de Stille Oceaan

 
 

en de tot dusver mislukte pogingen van de Amerikaanse marine deze tot een halt te roepen. Ter ondersteuning en bescherming van de belangen van Amerikaanse bondgenoten in Oost-Azië en handhaving van het alliantiesysteem, dienen de VS hun maritieme aanwezigheid te versterken en hun voorheen passieve karakter om te zetten in militaire daadkracht als kernwaarde van een succesvolle maritieme strategie. Zal de dreiging van een actievere Amerikaanse aanwezigheid genoeg zijn om de Chinese expansiekracht te temmen of de nieuwe strategie de internationale wateren verder indammen?

 

Foto: Flickr/U.S. Pacific Fleet

 

Laatste update: 14-05-2018

Machtsbalans in de Indo-Pacific?

Voor The Interpreter schrijven Samir Saran en Abhijit Singh dat India graag meer invloed binnen het westelijke gedeelte van de

 

‘Indo-Pacific’-regio zou hebben. Maar ook China ziet deze regio als belangrijk voor de toekomst. India probeert zijn invloed te versterken door middel van het versterken van samenwerkingsverbanden op diplomatiek en militair gebied binnen de regio. Echter, India zal ook partners als de EU, de VS en Japan moeten overtuigen van het belang van investeren in deze regio. Zij  zouden hun hun economische afhankelijkheid van Beijing dan moeten verkleinen. Zal India zorgen voor een nieuwe machtsbalans of krijgt China de overhand?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 08-05-2018

Vrede in Panmunjom?

In The Nation analyseert Tim Shorrock de huidige relatie tussen Noord- en Zuid-Korea. Op vrijdag praten de leiders van deze twee landen met elkaar in Panmunjom: een historische

 

bijeenkomst die wellicht de langdurige oorlog tussen Noord- en Zuid-Korea kan beëindigen. Maar welke rol spelen de Verenigde Staten in dit proces? Heeft het geplande overleg tussen Kim Jong-un en president Trump een groot effect op het overleg in Panmujom?

 

Foto: Air Force Retiree Services

 

Laatste update: 26-04-2018

De strategische achtertuin

China grijpt zijn kans in Latijns-Amerika en de Cariben, de achtertuin van de VS. Niall Walsh schrijft voor Global Risk Insights dat China flink investeert in de regio en de politieke

 

banden aanhaalt. De Chinese strategie voor de regio begon in 2007 met Costa Rica. Vanaf dat punt wilde China zijn regionale invloed uitbreiden. Volgens Walsh is het geen toeval dat China zich mengt in de achtertuin van de VS. Een groot deel van de diplomatieke betrekkingen van Taiwan, een doorn in het oog van China, is geconcentreerd in Centraal-Amerika. Welk politiek spel speelt China?

 

Foto: Flickr/ Foreign and Commonwealth Office

 

Laatste update: 26-04-2018

Een geheime agenda?

In Foreign Affairs beantwoordt Oriana Skylar Mastro een belangrijke vraag: wat won China écht toen het Kim Jong-un als gast ontving? Het bezoek vond immers plaats na twee decennia

 

van teruglopende relaties tussen China en Noord-Korea: was de diplomatieke relatie nu ineens ontdooid? Zo ja, wat betekende deze plotselinge omslag? Niet veel met betrekking tot de relatie met Noord-Korea, beargumenteert Skylar Mastro. Wél met betrekking tot de Chinese belangen in de aankomende gesprekken tussen de Verenigde Staten en Noord-Korea.

 

Foto: Flickr/Global Panorama

 

Laatste update: 12-04-2018

Het scherpe randje van China

De invloed van China is een veel besproken onderwerp in Australië. Bates Gill en Benjamin Schreer schrijven voor The Strategist dat een Australisch gecentreerde focus vermeden

 

moet worden indien we de mondiale aard van de Chinese ‘sharp power’ willen begrijpen. In Zuidoost-Azië maken ze zich grote zorgen over de toenemende invloed van China. Ook Europa is wakker geworden en ziet dat het  niet ongeschonden blijft. Wat zijn de consequenties van China’s ‘sharp power-approach’ en hoe bieden we hier het hoofd tegen?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 12-04-2018

Een hoogmoedig China?

De Zuid-Chinese Zee staat onder hoge spanning. Brahma Chellaney schrijft voor China & US Focus over de snel veranderende veiligheidssituatie in de Indo-Pacifische regio. Het

 

lijkt nog kort geleden dat China zijn grenzen begon op te rekken in internationale wateren door het bouwen van kunstmatige eilanden. Nu is het een gemilitariseerd gebied en bestaat er een constante dreiging. De Chinese strategie, die voornamelijk gebaseerd is op unilateraal handelen, baart zorgen in de internationale maritieme orde. Toch lijkt de Zuid-Chinese Zee niet zozeer onder de aandacht te zijn van de Amerikaanse regering. Zal China ongestoord zijn gang kunnen gaan en de regio onder de duim krijgen?

 

Foto: Image Gallery

 

Laatste update: 09-04-2018

Denuclearisatie, of toch niet?

Gaat Noord-Korea denucleariseren? De wereld vraagt het zich af. Jeffrey Lewis schrijft voor The New York Times dat het woord ‘denuclearisatie’ tot verwarring leidt. Zo ook bij

 

president Trump, hij lijkt te geloven dat Noord-Korea zijn nucleaire arsenaal wil opgeven. Lewis legt uit dat ‘denuclearisatie’ niet de juiste woordkeuze is in deze situatie. In het geval van Zuid-Afrika, Irak en Libië werd er gesproken van de eliminatie van nucleaire wapenprogramma’s. Er werd dan liever van ‘ontwapening’ gesproken. Maar waarom is er dan nu toch gekozen voor ‘denuclearisatie’? 

 

Foto: Flickr/ Insomnia Cured Here

 

Laatste update: 05-04-2018

De wanhoop nabij?

Afgelopen dinsdag kende een primeur, stelt Oriana Skylar Mastro in The National Interest: Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un reisde in een zwaar gepantserde trein naar China voor

 

een geheim bezoek aan diens president Xi Jinping. Sinds het begin van zijn leiderschap in 2011 verliet Kim nog nooit zijn land: waarom nu wel? Mastro beargumenteert het belang van dit bezoek gelet op de geplande onderhandelingen tussen Noord-Korea en de Verenigde Staten. Welke rol speelt China hierin? En in hoeverre heeft dit recente bezoek van Kim een effect op de relatie tussen China en Noord-Korea?

 

Foto: Flickr/nznationalparty

 

Laatste update: 29-03-2018

Geen ‘Rocket Man’

In Clingendael Spectator geeft Sico van der Meer een verfrissende kijk op de Noord-Koreaanse werkelijkheid. Zal een potentiële dialoog tussen Kim Jong Un en Donald Trump

 

Noord-Korea een stap dichter bij denuclearisatie brengen? Van der Meer legt uit van niet, aan de hand van verschillende motieven achter Noord-Korea’s nucleaire wapens. Een tipje van de sluier: Noord-Korea is vooral gefocust op afschrikking en binnenlandse steun en Kim Jong Un is zeker geen irrationele ‘Rocket Man’.

 

Foto: Flickr/ (stephan)

 

Laatste update: 22-03-2018

De centrale machten

Paul Goble schrijft voor The Jamestown Foundation over de opkomst van de Centraal-Aziatische regio. De landen zijn sinds 1991 onafhankelijk na de val van de Sovjet-Unie, maar zijn altijd

 

het middelpunt van internationale competitie geweest tussen de grootmachten Rusland, de VS en China. Dit staat op het punt te veranderen en voor het eerst is er sprake van regionale samenwerking zonder invloed van buitenaf. Welke gebeurtenissen hebben het startsein gegeven voor deze ommekeer in Centraal-Azië? En is er sprake van nieuwe competitie voor de supermachten? 

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 22-03-2018

‘Water wars’

Alina Dalbaeva schrijft voor International Crisis Group over het waterdispuut in Centraal-Azië. Al sinds de val van de Sovjet-Unie dreigt er een wateroorlog uit te breken tussen de vier

 

Centraal-Aziatische staten: Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Oezbekistan. Waar de één gebrek heeft aan water heeft de ander gebrek aan elektriciteit. Hydro-elektriciteit biedt een uitkomst maar bedreigt de downstream watertoevoer. Iedereen wacht in spanning af op de 4e presidentiële bijeenkomst van de 4 staten in Astana, maar zal die een uitkomst bieden?

 

Foto: Flickr/ Vinoth Chandar

 

Laatste update: 20-03-2018

India of China ‘First’

De politieke onrust op de Malediven is uitgelopen tot een strijd tussen de twee grootmachten van de regio: China en India. Qi Lin schrijft voor Global Risk Insights over deze machtsstrijd. De

 

botsing tussen de twee mogendheden is te danken aan het ‘India first’- en ‘China first’-beleid. De Malediven gingen geleidelijk over van een Indiase naar een Chinese invloedsfeer, tot ongenoegen van India. Wie zal uiteindelijk het laatste woord hebben?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-03-2018

Mao Zedong II

De Chinese Communistische Partij (CCP) stapt een nieuw tijdperk in met een nieuwe generatie Chinese leiders. Eleanor Albert en Beina Xu schrijven voor de Council on Foreign

 

Relations wat deze nieuwe generatie te wachten staat en wat haar ambities zijn. De partij heeft nog altijd de touwtjes strak in handen ondanks de sociale onrust, politieke destabilisatie en de uitdagingen die gekoppeld zijn aan China’s opkomst als mondiale supermacht. De partij regeerde voornamelijk op basis van consensus, maar daar is met president Xi-Jinping een einde aan gekomen. Hij opereert vaak unilateraal en trekt zoveel mogelijk macht naar zich toe. Zou China te maken hebben met een tweede Mao Zedong?

 

Foto: Anticapitalistes

 

 

Laatste update: 15-03-2018

Een diplomatieke oplossing

In The National Interest vraagt Quin Marschik de Verenigde Staten om meer diplomatie met betrekking tot China en zijn rol in de Zuid-Chinese Zee, zeker nu president Trump de steun

 

van China in toenemende mate nodig heeft in het conflict met Noord-Korea. Recentelijk bracht het vliegdekschip USS Carl Vinson een bezoek aan de Vietnamese haven Danang: een reactie op de Chinese houding in de Zuid-Chinese Zee. Geen goede strategie, aldus Marschik. Wat kan de VS wél doen om China aan te moedigen beter samen te werken in het oplossen van de Noord-Koreacrisis?  

 

Foto: Flickr/U.S. Pacific Command

 

Laatste update: 12-03-2018

De voorzichtigheid zelve

The Economist bespreekt het recente Noord-Koreaanse voorstel tot dialoog met Zuid-Korea. Op 6 maart ontmoetten hun vertegenwoordigers elkaar en kondigden zij zelfs plannen

 

voor een grote Noord-Zuidtop aan in april. Aan de andere kant van de oceaan reageerde een grote speler in het conflict wat voorzichtig: “They seem to be acting positively”, zei Trump. Ook de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Rex Tillerson bleef zeer behoedzaam. Waar kwam deze voorzichtigheid ineens vandaan?

 

Foto: Flickr/stephan

 

Laatste update: 08-03-2018

‘Ready, set, go!’?

De VS-Pakistanrelatie bevindt zich in een neerwaartse spiraal. China lijkt te profiteren van deze bekoeling en pakt zijn kans. Derek Grossman en Keren Zhu schrijven voor Rand

 

Corporation over de betekenis van deze veranderingen. China zal volgens hen niet schromen een nieuw model voor internationale ontwikkeling te promoten en het dominante Amerikaanse model te vervangen. Beijing ziet dan ook volop kansen zijn ‘Belt and Road Initiative’ verder te ontwikkelen in Pakistan. Volgens Grossman en Zhu zijn er echter ook nadelen aan de negatieve weg die de VS-Pakistanrelatie is ingeslagen. Met welke factoren moet China rekening houden voordat het uit de startblokken schiet?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 01-03-2018

De détente spat uiteen

Het is klaar met de olympische détente, schrijft Harry Kazianis voor The National Interest. De hoop op enige voortuitgang door middel van ‘sportdiplomatie’ is teniet gedaan. President

 

Trump riep zelfs: “Enjoy the Olympic truce while you can”. De spanning van de Noord-Koreacrisis is weer springlevend en Kazianis stelt dat dit binnen twee maanden nog wel eens kan uitlopen op een oorlog. De VS is van plan de sancties verder door te voeren en deinst absoluut niet terug voor Noord-Korea. Staan we dan echt aan de vooravond van een oorlog of erger nog, een nieuwe wereldoorlog?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-02-2018

Ambtenaar voor het leven?

Brendon Hong schrijft in The Daily Beast over de kans dat de Chinese president Xi Jinping ook nadat zijn tweede termijn in 2023 is verstreken, aan de macht blijft. Dit weekend

 

rapporteerde het staatsnieuws dat de Chinese Communistische Partij een voorstel heeft ingediend om de Chinese grondwet aan te passen: de voorwaarde dat de Chinese president en vicepresident maar twee opeenvolgende termijnen mogen dienen, moet worden geschrapt. Maar hoe groot is de kans dat dit ook echt zal gebeuren?

           

Foto: Flickr/Carsten ten Brink

 

Laatste update: 26-02-2018

De strijd om het oor

In The Interpreter schrijft Dalin Hamilton over de strijd om het Amerikaanse oor tussen de Japanse minister president Shinzo Abe en de Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in: beiden

 

hebben een verschillende visie op de aanpak van het conflict tussen Amerika en Noord-Korea. Abe ziet graag maximale druk op Pyongyang totdat het denuclearisatie en multilaterale gesprekken aankondigt, maar Moon ziet meer potentie in bilaterale gesprekken tussen Seoul-Pyongyang en Washington-Pyongyang. Dit alles speelde zich vooral af achter de schermen van de Olympische Winterspelen, maar nu deze bijna ten einde zijn blijft één vraag over: wie wint de strijd om het Amerikaanse o-zo-belangrijke oor?

 

Foto: Flickr/Travis Isaacs

 

Laatste update: 22-02-2018

Een handleiding voor Noord-Korea

In The National Interest geeft Doug Bando de Verenigde Staten een handleiding voor Noord-Korea. President Trump schijnt Noord-Korea als zo gevaarlijk te beschouwen, dat hij

 

in staat is een tweede Korea-oorlog te beginnen. Hij verwacht dat het Noord-Koreaanse regime na een militaire aanval vredig en knielend zal aankloppen bij Washington. Wat kan er fout gaan met deze strategie? Als antwoord wijst Bando de lezer op het lot van Kaddafi, Trumps onvoorspelbare politiek en het reisverbod naar Noord-Korea. Maar wat is dan wel de juiste strategie om de totalitaire basis van het Koreaanse regime langzaam af te zwakken? Bando biedt een nieuwe invalshoek: toerisme.

 

Foto: Flickr/(stephan)

 

Laatste update: 19-02-2018

Crisis in het paradijs

De Malediven zijn een hemels paradijs en trekken jaarlijks ruim anderhalf miljoen toeristen. Toch zit hier een addertje onder het gras. Andreas Johansson schrijft voor The Conversation over

 

de religieuze en politieke conflicten die de eilandengroep land teisteren. De noodtoestand is uitgeroepen vanwege vermoedelijke staatsgrepen en tegelijkertijd staan de relaties met India, China en grootinvesteerder Saoedi-Arabië op scherp. Naast het schijnbare machtsspel dat word gespeeld, zorgt de ‘hardline’ religieuze politiek, voornamelijk gesteund door Saoedi-Arabië, voor zowel een breuk als islamitische radicalisering van de bevolking. Dit zou zomaar het begin kunnen zijn van een beweging die zal woeden door de gehele regio, aldus Johansson.  

 

Foto: Flickr/dronepicr

 

Laatste update: 14-02-2018

Diplomatie: een ware topsport

Voor The Council on Foreign Relations heeft Eleanor Albert een interview afgenomen met Jonathan Grix over ‘sport’-diplomatie. Vele ogen zijn gericht op het Koreaanse schiereiland waar de

 

Olympische Spelen diplomatieke vooruitgang kunnen boeken tussen Noord- en Zuid-Korea. Bieden de Spelen dan echt een positieve uitkomst? Volgens Grix waarschijnlijk niet, de impact van de Spelen zal niet ver reiken. Hoewel dergelijke sportevenementen voor diplomatieke successen hebben gezorgd, waren die vaak van korte duur. Sterker nog, de Spelen dienen vaak als arena om te wedijveren en conflicten te beslechten, aldus Grix.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 08-02-2018

De open wond genaamd Vietnam

Een nederlaag voor de Amerikanen en het dieptepunt van de Vietnamoorlog: het Tet-offensief. Rutger van der Hoeven schrijft over dit communistische Nieuwjaarsoffensief in

 

de Groene Amsterdammer. Het Vietnamees Nieuwjaar, normaal gesproken een dag van wapenstilstand, brak uit tot een ware hel. Onverwachts werden het Amerikaanse en Zuid-Vietnamese leger overweldigd door de communisten met het doel onrust en paniek te zaaien. Er werd duidelijk dat de Amerikanen de situatie niet meer onder controle hadden en dat eigenlijk nooit volledig hebben gehad, Vietnam was een tikkende tijdbom. Van der Hoeven schrijft over de impact die het offensief had in de Amerikaanse samenleving en die nog steeds voelbaar is. De Vietnamoorlog is nog altijd een ‘open wond’, aldus Van der Hoeven.

 

Foto: Flickr/ Tommy Truong79

 

Laatste update: 05-02-2018

De tweestrijd

Australië is verwikkeld in een tweestrijd van economische en strategische veiligheidsbelangen waar het gaat om de eventuele Chinese dreiging. Allison Frederika schrijft in Geopolitical Futures

 

dat Australië onsamenhangende signalen afgeeft en duidelijk in de knel zit. De onderlinge rivaliteit tussen de VS en China, respectievelijk de belangrijkste veiligheids- en economische partner van Australië, speelt hierbij ook een rol. Premier Malcom Turnbull en de minister van Buitenlandse Zaken vinden dat China geen militaire dreiging vormt, terwijl de Australian Security Intelligence Organization het tegenovergestelde beweert. Australië is gedwongen zijn pijlen te richten ofwel op China of de VS. De uitkomst van het dreigingsniveau is hierbij cruciaal. Australië heeft beide grootmachten nodig voor uiteenlopende doeleinden. Welke strategie moet Australië toepassen?

 

Foto: Flickr/ + +

 

Laatste update: 05-02-2018

Een tijdelijke Olympische geest

In Project Syndicate prijst Christopher Hill de manier waarop de Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in de Noord-Koreaanse dreiging op de Olympische Winterspelen heeft geneutraliseerd

 

en ondertussen de Amerikaanse president aan zijn kant wist te houden. Maar hoe staat de toekomst ervoor? Kim Jong-un lijkt vooral uit te zijn op een breuk in de VS-Zuid-Korea alliantie en hoopt dat de Olympische geest ruimte biedt voor meer erkenning en normalisering van de Noord-Koreaanse nucleaire status. Maar Moon is duidelijk: de Zuid-Koreaanse regering zal niet worden verleid, zo sterk is de kracht van de Olympische Spelen nu ook weer niet.

 

Foto: Flickr/ Diamond Geezer

 

Laatste update: 01-02-2018

Een toekomst met Turkije?

Voor het German Marshall Fund schrijft Mehmet Yegin over de relatie tussen de VS en Turkije, die velen als ‘moeizaam’ beschouwen. Yegin ontkent dit niet, maar benadrukt wel

 

dat de voordelen van de relatie de problemen vaak het hoofd hebben geboden. De relatie bleek waardevol te zijn gedurende de Koude Oorlog en in militaire operaties van de VS. Maar hoe ziet de toekomstige relatie er precies uit? Er wordt geclaimd dat Turkije wegdrijft van het Westen. Yegin is echter hoopvol: Turkije heeft westerse normen en waarden nog altijd niet aan de kant geschoven en berichten hierover vindt hij dan ook zwaar overdreven. Bovendien wil Turkije nog altijd lid worden van de Europese Unie, dus ondanks de frustratie over het Westen heeft Turkije deze nog niet afgeschreven.

 

Foto: Flickr/ Pedro Szekely

 

Laatste update: 01-02-2018

Een alliantie tussen Australië en Japan?

Voor the Interpreter schrijft David Envall over het recent gesloten veiligheidsakkoord tussen Australië en Japan, die niet ‘newsworthy’ bleek te zijn. Volgens Envall is dit te danken

 

aan het feit dat deze deal niet is bedoeld als tegenwicht van China’s macht in de regio. De recent getekende ‘Reciprocal Access Agreement’ (RAA) dient meer als een intensivering van het eerdere ‘Special Strategic Partnership’ en richt zich op capaciteiten. De RAA zal dan ook niet leiden tot een ware alliantie tussen de twee doordat de veiligheidsdreigingen verschillen. Dit zit hem vooral in het urgentieniveau: waar Japan een acute dreiging ervaart door de territoriale conflicten die het heeft met China, richt Australië zich voornamelijk op algemene regionale stabiliteit.    

 

Foto: Flickr/ U.S. Pacific Command

 

Laatste update: 22-01-2018

Koreaoorlog 2.0?

In Geopolitical Futures stelt Jacob L. Shapiro dat zowel het aanvallen van Noord-Korea als het toestaan van Noord-Koreaanse nucleaire wapenverwerving consequenties zal

 

hebben voor de relatie tussen de VS en China. China beloofde te helpen met de kwestie Noord-Korea zodat de VS niet tussen twee kwaden hoefde te kiezen, maar faalde. Krijgt China dus de schuld? Al sinds zijn presidentiële campagne beloofde Trump strenger te zijn tegenover China, maar Shapiro vraagt zich af wat hier uiteindelijk van terecht is gekomen. En wat waren de ware intenties van de Chinese toezegging te helpen? De Koreaoorlog van 1950 begon tussen de VS en Noord-Korea maar werd al snel een conflict tussen de VS en China. Gebeurt hetzelfde in 2018?

 

Foto: Flickr/ Morning Calm Weekly Newspaper Installation Management Command

 

Laatste update: 18-01-2018

Amerikaanse invloed in Pakistan?

The Economist legt uit waarom het Amerikaanse besluit om de veiligheidshulp aan Pakistan te bevriezen, niet zal werken. Ten eerste aarzelen Pakistaanse generaals om hard op te treden

 

tegen vijandige strijders, bang voor herhaling van eerdere zogeheten ‘blowbacks’. Daarnaast kunnen deze vijandige strijders ooit nog wel eens van pas komen in toekomstige proxy-oorlogen, zeker nu de opkomende relatie tussen India en Afghanistan een grote bedreiging vormt voor Pakistan. De druk vanuit Amerika heeft dan ook weinig invloed, zeker nu de wegen van Pakistan de enige manier zijn om Amerikaanse troepen te bevoorraden. En dan is er ook nog de groeiende band tussen China en Pakistan. Daarmee vergeleken is de Amerikaanse invloed op Pakistan eigenlijk niet zo groot.

 

Foto: Flickr/The U.S. Army

 

Laatste update: 16-01-2018

Geen Twitter maar echte dialoog

In Foreign Affairs onderstreept John Delury het belang van meer Amerikaanse steun voor dialoog op het Koreaanse schiereiland. De aankomende Olympische Spelen waren reden

 

voor gesprekken tussen Noord- en Zuid-Korea, mede als gevolg van het grote belang van sport binnen het Noord-Koreaanse regime. Delury beargumenteert dat Washington zich moet realiseren dat het in staat is de Koreaanse toekomst te schrijven. Seoul is niet naïef, maar voorziet Washington juist van onder andere de mogelijkheid inzicht te krijgen in het doen en laten van de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-Un door directe betrokkenheid met Noord-Koreaanse tegenhangers: iets wat niet mogelijk is met alleen een spionagesatelliet, laat staan Twitter.

 

Foto: Flickr

 

Laatste update: 11-01-2018

Chinese invloed in achtertuin VS?

Terwijl de VS zich terugtrekt uit Latijns-Amerika, vult China het gat met gemak, stelt Antonio C. Hsiang voor The Diplomat. China’s ‘Belt and Road Initiative’ zou zich gemakkelijk kunnen

 

uitbreiden tot Latijns-Amerika, bij gebrek aan weerstand en interesse van de VS. Dat gebrek aan interesse begon al in 1997, maar de Trump-regering versterkt de trend. China kan profiteren omdat Latijns-Amerika een afzetmarkt vormt voor zijn producten en zijn model van door de staat geleide expansie. Daarnaast gebruikt China infrastructuurprojecten in de regio als diplomatiek middel, en bindt het Latijns-Amerikaanse landen aan zich met hun deelname aan de Aziatische Investeringsbank. Wanneer de VS zijn invloed kwijtraakt, is het zeer moeilijk die weer terug te winnen, aldus Hsiang.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 04-01-2018

Het Chinese militaire apparaat Amerikaniseert

Sinds kort traint het Chinese leger volgens de Amerikaanse doctrine van de ‘brigade combat unit’. Een van meer breuken met de geldende Sovjet-doctrine, schrijft Don Tse voor The

 

Diplomat. Op Mongools grondgebied wordt hard geoefend tussen twee identiek uitgeruste Chinese brigades. Het verschil: de één kan luchtaanvallen en spionagesatellieten inzetten en is georganiseerd als ‘brigade combat unit’ – dit team stelt de VS voor – de ander bestaat uit meer volgens Sovjet-lijnen georganiseerde troepen – dat team vertegenwoordigt het huidige Chinese leger. Vrijwel elk gevecht wordt gewonnen door de ‘Amerikanen’, hetgeen Xi-Jinping niet gerust stemt, maar wel leerstof biedt. Het Chinese leger moet klaar zijn voor de op het partijcongres aangekondigde doelstellingen: een China met een modern leger, dat weerstand kan bieden tegen het leger van de VS en het over enkele decennia voorbij kan streven. Om deze doelstellingen te behalen trekt de Chinese legertop de volgende conclusie: het leger moet meer op Amerikaanse leest worden geschoeid. 

 

Foto: US Department of Defense

 

Laatste update: 18-12-2017

Heeft Australië baat bij kernwapens?

Voor The Strategist draagt Hugh White bij aan de discussie over de opbouw van nucleaire afschrikking door Australië, als antwoord op de mogelijke dreiging van Noord-Korea en China.

 

White vindt dat de keuze om een nucleair arsenaal op te bouwen afhangt van het risico dat Australië nu loopt om aangevallen te worden, maar daarbij plaatst hij drie kanttekeningen. Volgens White is het niet duidelijk hoe nucleaire wapens de regio zullen veranderen. Bovendien is het mogelijk dat dezelfde strategische doeleinden bereikt kunnen worden door het uitbreiden van de conventionele mogelijkheden.

 

Foto: Pixabay

 

Laatste update: 18-12-2017

Een groene draak als leider

Zhang Zhao beargumenteert in The Diplomat dat China baat heeft bij een leiderschapsrol op het gebied van klimaat. Er is immers een vacature vrij, wegens terugtrekking van de VS uit

 

het Parijs-Akkoord. Op het 19de nationale partijcongres gaf Xi-Jinping aan dat China het gat van de VS (nog) niet wil vullen, maar volgens Zhao zullen factoren China daartoe dwingen. Redenen: China stoot de meeste broeikasgassen uit van de wereld – meer dan de VS en de EU-landen bij elkaar. In 10 jaar tijd is het daarentegen ook wereldleider geworden in schone energie, met name wind- en zonne-energie. Ten slotte wordt China gezien als een van de belangrijkste contacten met de BRIC- en ontwikkelingslanden – eveneens grote vervuilers. Aanpak van het klimaatprobleem leidt China dus niet alleen tot winst op gebied van gezondheid en klimaat, het heeft ook diplomatieke voordelen. 

 

Foto: Flickr/UNclimatechange

 

Laatste update: 14-12-2017

Hoe China Taiwans bondgenoten opkoopt

President Tsai Ing-wen van Taiwan sloot eind vorige week haar bezoek aan de Pacifische regio af, maar Kwei-Bo Huang vraagt zich af of ze genoeg indruk heeft gemaakt.

 

Taiwan wordt nog steeds niet door de VN erkend, dus trekt het langs kleine eilandengroepen in de Pacifische Oceaan, zoals Tuvalu en de Solomoneilanden, voor goodwill. In ruil voor diplomatieke steun geeft Taiwan deze eilanden geld om te kunnen investeren in de economie en infrastructuur. China dreigt deze banden echter te doorbreken. Palau heeft zich recent naar Beijing gekeerd, omdat Taiwan weigerde meer geld te geven. Met deze kennis is het wellicht niet gek dat president Tsai aankondigde meer te willen investeren in de defensie van Taiwan.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-12-2017

De militaire potentie van ‘little rocket man’

“We moeten leren leven met een Noord-Korea dat de VS kan raken”, zei expert uit de VS Jeffrey Lewis. Eleanor Albert beschrijft voor Defense One de militaire mogelijkheden van Noord-Korea.

 

Die zijn vooral gebaseerd op schattingen. Zo neemt men aan dat Noord-Korea tussen de 15-60 nucleaire wapens heeft en beschikt over zowel chemische als biochemische wapens. Bovendien gaat een kwart van het BNP naar het militaire apparaat. De vraag is echter of dit apparaat ook effectief is. Zo zouden de raketten gebruik maken van inaccurate systemen ontwikkeld ten tijde van de Koude Oorlog en geloven experts dat de cultus om de nucleaire macht van Noord-Korea belangrijker is dan het daadwerkelijke gevaar dat ervan uit gaat. Kim’s nucleaire successen leiden af van zijn tot dusver gefaalde project: het hervormen van de arme Noord-Koreaanse economie.

 

Flickr/(stephan)

 

Laatste update: 04-12-2017

Naast siervuurwerk nu ook nucleair vuurwerk?

China’s nucleaire beleid gericht op ‘deterrence’, afschrikking, wordt mogelijk meer offensief. Volgens James Johnson, van The Diplomat, kan dit grote gevolgen hebben voor de militaire balans in Azië.

 

Tot voor kort stond China’s nucleaire beleid bekend om het minimalistische karakter: kernkoppen en ontstekingsmechanismen worden apart bewaard, het handhaaft een ‘no first use pledge’, en er was sprake van minimale afschrikking. Kortom: het nucleaire beleid van China was beperkt en terughoudend. Bovendien werd het nucleaire beleid als apart beschouwd van de Chinese conventionele capaciteiten. Die zijn gericht op asymmetrische en preventieve, offensieve oorlogsvoering. Recent onderzoek toont echter aan dat China mogelijk beide beleidsvormen gaat integreren als onderdeel van een offensieve militaire strategie. Johnson beschrijft de dreiging die uitgaat van deze mogelijke ontwikkeling voor China’s buurlanden en voor de VS in het bijzonder.

 

Foto: Flickr/counterclockwise

 

Laatste update: 30-11-2017

Finlandisering van Australië?

Paul Dibb bespreekt voor ASPI/The Strategist het 2017 Foreign Policy White Paper dat Australië onlangs heeft gepubliceerd. Wat zijn de strategische implicaties?

 

Dibb is over het algemeen positief over het document, omdat het goed inspeelt op het tanende leiderschap van de VS in de regio. Daarnaast erkent het document de groeiende macht van China en de betekenis daarvan voor de Australische veiligheidsbelangen. Dibb neemt critici alvast de wind uit de zeilen door te stellen dat ‘appeasement’ van China niet werkt. Want waar houdt dat op? Bij Taiwan? De Zuid-Chinese Zee? Wordt Australië ‘gefinlandiseerd’ wanneer China een uitgebreide invloedssfeer krijgt toegekend?

 

Foto: Commonwealth of Australia

 

Laatste update: 30-11-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.