Internationale veiligheid
Keniaanse democratie?

In The New Yorker plaatst Neha Wadekar vraagtekens bij het vermogen van de Keniaanse democratie. Het land wordt sinds 30 januari gekenmerkt door een media ‘black-out’: dit alles

 

om te voorkomen dat Kenianen de ‘namaak’-inauguratie van presidentieel kandidaat Raila Odinga konden aanschouwen. Maar voorbeelden van een beschadigde democratie gaan verder dan de aanvallen op de pers, legt Wadekar uit. Hoe reageert de internationale gemeenschap hierop? En in hoeverre speelt Kenia’s cruciale rol met betrekking tot internationale veiligheid en anti-terreuractiviteiten hierin mee?

 

Foto: Flickr/USAID U.S. Agency for International Development

 

Laatste update: 14-02-2018

Diplomatieke afschrikking

In Vrij Nederland pleit Ko Colijn voor meer deterrence by denial in plaats van deterrence by punishment: landen moeten niet langer afschrikken door de vijand te laten zien dat hij verslagen

 

kan worden, maar door achteraf te vergelden op een zelf gekozen tijd, plaats en wijze. De grootste reden hiervoor is een fundamentele verandering in de wereldpolitiek sinds Hiroshima: het gaat niet meer om het winnen, maar om het vermijden van een oorlog. Maar wat is de invloed van gemoderniseerde kernwapens, dalende en opkomende wereldmachten, onderhandelingen over oude wapenbeheersingsverdragen en de nieuwe generatie politieke wereldleiders?

 

Foto: Flickr/Snapshots of the Past

 

Laatste update: 14-02-2018

‘Sharp’ vs. ‘soft’

‘Sharp power’ vs. ‘soft power’, in Foreign Affairs schrijft Joseph S. Nye Jr. hoe democratieën op ‘sharp power’ moeten reageren. Sharp power valt in de categorie hard power

 

en manipuleert informatie en ideeën met vijandige doeleinden. Sharp power wordt voornamelijk gebruikt door autoritaire regimes als Rusland en China. Nye Jr. stelt dat de democratische samenleving deze methode niet moet overnemen. Soft power is en blijft een geschikt middel om sharp power tegen te gaan. Toch zullen er andere strategieën ontwikkeld moeten worden op basis van soft power. Wat zal een dergelijke strategie dan echt succesvol maken? Volgens Nye Jr. is de sleutel tot succes ‘openheid’.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 29-01-2018

Druk op de ketel!

Hoeveel stress kan ons nucleaire systeem aan? ‘Stress-testing’ werd geïntroduceerd vanwege de financiële crisis om de stabiliteit van banken te testen. In the Strategist schrijft

 

Paul Bracken dat we het nucleaire systeem ook moeten ‘stress-testen’. Banken werden getest door destabiliserende effecten te simuleren zoals fraude, cyberaanvallen en een crash van de aandelenmarkt. Zo werd inzichtelijk hoe de ene bank de andere omver kon blazen. Volgens Bracken is het van belang het nucleaire systeem te doorgronden vanwege het grote aantal nucleaire wapens. Het nucleaire systeem staat inmiddels los van de Koude Oorlog waardoor het stabiliteitsmechanisme in de multipolaire wereld herzien moet worden. Als dit niet gebeurt zullen de consequenties de financiële crisis overstijgen, stelt Bracken.

 

Foto: Pixabay/Tobias

 

Laatste update: 25-01-2018

‘Additive manufacturing’ revolutionair?

‘Additive manufacturing’, ook wel 3D-printen, is een revolutionaire technologie die grote impact zal hebben op ons veiligheidsdomein. Voor Global Risk Insights analyseert

 

Mauro Lubrano de risico’s van ‘additive manufacturing’ wanneer deze in handen komt van terroristische organisaties. ‘Additive manufacturing’ zal de wapenproductie vergemakkelijken en kosten verminderen. Dit betekent dat terroristische organisaties makkelijk kleine wapens produceren, de nationale en internationale wetgeving daarmee omzeilen en hun operaties kunnen bekostigen. Op deze manier zullen de organisaties in staat zijn aan de  netten van inlichtingendiensten te ontsnappen. Extra reguleringen betreffende ‘additive manufacturing’ zijn daarom broodnodig.

 

Foto: Flickr/fdecomite

 

Laatste update: 18-01-2018

Hoe het tij te keren in de Venezolaanse crisis?

De crisis in Venezuela is tot een hoogtepunt gekomen. President Maduro heeft de touwtjes strak in handen en er moet ingegrepen worden op internationaal niveau. David Smilde

 

bespreekt in The New York Times welke vorm een eventuele internationale interventie zou moeten aannemen. President Trump maakte eerder al kenbaar dat er sprake was van een ‘military option’ aangezien militaire interventie al eerder effectief was in het aanpakken van dictatoriale regimes in Latijns-Amerika, zoals in het geval president Noriega van Panama in 1989. Echter is Smilde van mening dat de VS, de EU en de Lima Groep ‘out of the box’ moeten denken en hun pijlen moeten richten op strategische politiek en diplomatie om een keerpunt in de crisis teweeg te brengen.  

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 16-01-2018

Dominante Beijing-Moskou consensus?

De steeds nauwere relatie tussen China en Rusland heeft grote gevolgen voor de internationale wereldorde. Enrico Cau analyseert de China-Ruslandrelatie, die in toenemende mate

 

gebaseerd lijkt te zijn op complementariteit, symmetrie en reciprociteit. Ook de implicaties voor de voornamelijk westers georiënteerde wereldorde komen aan bod. Recentelijk hebben China en Rusland besloten het Russische project, de Euraziatische Economische Unie (EEU), en het Chinese initiatief, Belt and Road Initiative (BRI) te integreren, wat een significante stap voorwaarts is in het consolideren van de Chinees-Russische relaties in Centraal-Azië en grote invloed heeft op de westerse invloedsferen. Dit kan het begin markeren van een Chinees-Russische dominantie in de wereldorde.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 11-01-2018

Afschrikking in de laatste veilige haven

Inmiddels zestig jaar lang vormt de ruimte een uitzondering: zij is het enige domein dat niet geraakt werd door oorlog, schrijven Zack Cooper en Thomas G. Roberts in War on the Rocks.

 

Na het einde van de Koude Oorlog brak ‘the second space age’ aan, waarbij er meer spelers actief zijn in de ruimte dan alleen de VS en Rusland. Al die spelers verschillen van elkaar in hun belangen en (asymmetrische) middelen. Hoe kan de ruimte veilig en weerbaar blijven?

 

Foto: pexels.com

 

Laatste update: 04-01-2018

Politieke tegenwerking, geheime samenwerking

Onlangs bedankte Poetin de CIA voor zijn hulp bij het voorkomen van een aanslag in Rusland. Dit is echter geen doorbraak in de verzuurde relatie, stelt George Beebe voor The National Interest.

 

Het dankwoord werd al gauw geïnterpreteerd als een doorbraak op het gebied van internationale samenwerking tussen beide landen, maar volgens Beebe is het een indicator dat beperkte samenwerking mogelijk is. De landen hebben al vaker samengewerkt. Bijvoorbeeld na de aanslagen van ‘9/11’. Sindsdien is de uitwisseling van ‘intelligence’ verminderd. Reden is het toegenomen wantrouwen tussen beide landen, dat onder andere floreerde tijdens het conflict tussen Rusland en Tsjetsjeense separatisten in 2004. De recente samenwerking wekt dus de impressie van een verbetering, maar is dat waarschijnlijk niet.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 21-12-2017

Als je leefomgeving je vijand is

Onderzoekers verwachten dat er in 2050 tussen de 150 en 300 miljoen klimaatvluchtelingen zullen zijn, zo schrijft Gulrez Shah Azhar voor The Conversation.

 

Is de mondiale gemeenschap hier wel op voorbereid? Nee, is het korte antwoord, terwijl er wel genoeg signalen zijn dat de vluchtelingenstroom op gang is. Van verwoestijning in Mexico en rond de Sahara, tot cyclonen in de Pacifische Oceaan en de stijging van de zeespiegel: overal slaan mensen niet alleen op de vlucht voor geweld, maar ook voor een vijandelijke leefomgeving. Shah Azhar pleit er voor om de VN-verdragen verder op te rekken, zodat deze nieuwe categorie vluchtelingen beter beschermd wordt, en stappen te nemen naar een duurzame oplossing in de toekomst.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 21-12-2017

Vrijhandel: Ja! Maar soms even niet

Ten tijde van de Koude Oorlog poogde de VS de wereldhandel te reguleren via de Wereldhandelsorganisatie (WTO), maar recente aanvallen op de organisatie tonen de bekoelde relatie.

 

Stratfor plaatste een analyse van de huidige staat van de WTO, die door hevige veranderingen in de wereldeconomie aan renovatie toe is. Nu de meeste economieën in de wereld, ook Rusland en China, hun deuren voor de buitenwereld hebben geopend, proberen zij ook hun belangen veilig te stellen via de WTO. Hierdoor wordt de VS, maar ook de EU, steeds vaker gedwongen eigen wetten en reguleringen aan te passen, wat zij niet voor ogen hadden bij de oprichting van de WTO.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 18-12-2017

De zelfmoordterrorist die zijn bom thuis liet

Het International Centre for Counter-Terrorism-The Hague publiceerde een paper over een trend in terrorisme binnen Europa: de ontmanteling van de zelfmoordterrorist.

 

Volgens auteur Teun Van Dongen was lange tijd de trend dat terroristen zelfmoordaanslagen pleegden met explosieven. Wanneer de periode van 2004 tot 2017 onder de loep wordt genomen, valt echter op dat, afgezien van de aanslagen in Parijs en Manchester, terroristen met name grijpen naar steekwapens, vuurwapens en voertuigen. Sommige kiezen leven boven de dood, andere blazen zichzelf niet op maar laten zich uitschakelen. Volgens Van Dongen staat deze trend in verband met het aantal toegenomen eenling-terroristen, de zogeheten ‘lone wolfs’. Van Dongen stelt dat veiligheidsdiensten en politie hier meer op getraind moeten worden, aangezien de ene terrorist vlucht en de ander juist een martelaarsdood wil sterven door toedoen van lokale autoriteiten.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 14-12-2017

Een slechte baas is een slechte robot

Volgens Matthew Hipple in The Bridge moeten we niet bang zijn voor autonome wapensystemen, maar moeten we ze juist incorporeren in de bestaande militaire machine.

 

Hij trekt de vergelijking tussen het gebruik van robots nu met het gebruik van dieren in het leger, een strategie die al bijna 3.000 jaar wordt toegepast en nooit aan de kaak is gesteld. Daarnaast wordt er al enige tijd gebruik gemaakt van (semi-)autonome wapensystemen en de ontwikkelingen in de toekomst zullen in het verlengde liggen van de huidige technologieën. Volgens Hipple zijn we weer terug bij af: in plaats van zelf te vechten, laten we een autonoom wapen het werk doen. We moet ons niet afvragen of autonome wapensystemen verantwoord zijn, maar hoe we ze het beste kunnen trainen te gehoorzamen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-12-2017

Een nieuw jaar, nieuwe kansen

In 2016 werd Trump verkozen in de VS, 2017 was het jaar van de Europese verkiezingen, maar in 2018 zijn er tien verkiezingen om naar uit te kijken, aldus James Lindsay.

 

Met 196 erkende staten in de wereld, elk ook met zijn lokale verkiezingen, wordt er altijd wel ergens gestemd. Sommige gaan over de aanleg van nieuwe parkhekjes, andere beïnvloeden de wereld op ontelbare manieren en veranderen de internationale orde onomkeerbaar. Naar deze verkiezingen wordt uitgekeken: presidentsverkiezingen in Egypte, Rusland, en Mexico; parlementsverkiezingen in Hongarije en Irak;  algemene verkiezingen in Italië, Brazilië, en Cambodja; verkiezingen in Pakistan; en natuurlijk de Midterms in de VS.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 11-12-2017

‘Seculiere’ politieke islam vs jihadisme

Voor Foreign Affairs bespreekt Olivier Roy de nieuwe bundel Rethinking Political Islam. In de bundel is onder meer aandacht voor samenwerking tussen het Westen en ‘seculiere’ islamitische

 

partijen. Volgens Roy ligt de kracht in de bundel in het feit dat het politieke islamitische landschap wordt herschikt om naar mogelijkheden te kijken voor meer samenwerking tussen westerse landen en moslimlanden. Zo wordt niet gekeken naar de ideologie, maar naar de manier waarop moslimpartijen opereren binnen het politieke spectrum - het seculiere spectrum. Als uit politieke activiteiten blijkt dat een radicale islam niet wordt nagestreefd of als gevaar wordt beschouwd, dan is politieke samenwerking mogelijk. De manier van kijken naar politieke islam moet op dit soort punten worden heroverwogen, vinden de auteurs.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 04-12-2017

De tekortkomingen van een Iron Dome

Nu Noord-Korea raketten over grote afstand kan schieten en Hezbollah steeds machtiger wordt, bekijkt Elizabeth M. Bartels de ultieme raketverdediging: de Iron Dome.

 

In het begin van de jaren 2000 had Israël te maken met een toenemende barrage van raketaanvallen vanuit zijn buurlanden. Als antwoord op deze dreiging ontwikkelde Israël een antiraketschild, waarbij inkomende raketten gericht op kritieke infrastructuur voortijdig tot ontploffen kunnen worden gebracht. Werkt zo’n systeem, wat zijn dienst heeft bewezen in de strijd tegen Hezbollah, ook voor Zuid-Korea en de Verenigde Staten als verdediging tegen Noord-Korea? Of kleven er te veel nadelen op korte en lange termijn aan deze manier van raketverdediging?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 30-11-2017

Het zwarte goud

Aardolie zorgt ervoor dat de wereld draait: gaat het economisch goed dan stijgen de olieprijzen en als de prijs van olie daalt, dan ontstaan er spanningen, aldus The Economist.

 

Op 30 november komen de OPEC-landen bij elkaar in Wenen om nieuwe afspraken te maken over hoeveel olie er opgepompt mag worden de komende jaren. De olieprijs is op zijn hoogste punt sinds een aantal jaar en het is in ieders belang dat zo te houden. Maar recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten, zoals de spanningen tussen Saoedi-Arabië enerzijds en mede-OPEC-leden Iran en Qatar anderzijds,, voorspellen weinig goeds over de te maken afspraken. Als er geen limieten komen voor de olieproductie, kan iedereen zoveel uit de bodem halen als hij wil en daalt de olieprijs dramatisch: chaos is het gevolg.

 

Foto: Flickr/U.S. Department of Energy

 

Laatste update: 28-11-2017

Bespeelt “very nice” Poetin Trump?

“I want to solve North Korea, Syria, Ukraine, terrorism, and Russia can greatly help!” tweette een geïrriteerde Trump. Uri Friedman controleert in The Atlantic of dit klopt.

 

Trump wordt verweten dat hij te veel op Poetin vertrouwt, voornamelijk nu zijn campagneteam wordt verdacht van samenwerking met de Russen. Samenwerking tussen de twee voormalig machtigste landen in de wereld is positief, maar hoeveel kan Rusland doen, en belangrijker: waartoe is het bereid? Waar de belangen van Rusland op het gebied van terrorisme en Noord-Korea tot op zekere hoogte op dezelfde lijn liggen, staan die in de conflicten in Oekraïne en Syrië lijnrecht tegenover elkaar. Poetin mag dan positieve geluiden in Trumps oor fluisteren, zijn ware bedoelingen geeft hij niet prijs.

 

Foto: Flickr/Jedimentat44

 

Laatste update: 16-11-2017

Een Zimbabwaanse vete: ‘Gucci’ vs ‘Lacoste’

Naar verwachting zal Robert Mugabe het pad ruimen voor een nieuwe heerser van Zimbabwe. Volgens David B. Moore van The Conversation gaat de strijd tussen ‘Gucci’ en ‘Lacoste’.

 

Generaal Chiwenga heeft bevolen om overheidsgebouwen te bezetten, omdat contrarevolutionaire infiltranten Zimbabwe zouden dreigen over te nemen. Alles wijst echter op een militaire coup en het is geen geheim dat Chiwenga een vertrouwenspersoon is van Emmerson Mnangagwa – ‘Lacoste’ - Mugabe’s rechterhand die hem zou opvolgen maar aan de kant werd gezet voor zijn vrouw, Amai Grace Mugabe – ‘Gucci Grace’. De coup is gericht tegen haar. Mocht Mnangagwa het presidentschap claimen dan heeft Zimbabwe wederom een meedogenloze president. Hij wordt door experts gezien als de architect van de Gukurahuni, de zuivering van tegenstanders van het regime van Mugabe die genocidale trekken vertoonde.

 

Foto: Flickr/a-birdie

 

Laatste update: 16-11-2017

Trump ondermijnt zichzelf, niet Iran

Er was felle kritiek vanuit Rusland en de EU toen de VS dreigde om zich terug te trekken uit het atoomakkoord met Iran, maar zij zijn niet de enige zo schrijft Neil Bhatiya.

 

In zijn artikel voor de South China Morning Post komen alle grote landen in Azië aan bod. China, India, maar ook Japan en Zuid-Korea: alle staan om diverse redenen achter het akkoord en spreken hun steun ook uit. Mocht de VS zich terugtrekken uit het akkoord, of Iran vanwege nieuwe sancties tegen het land, dan heeft dit grote diplomatieke gevolgen voor de VS in de rest van Azië. Gevolgen die misschien niet te overzien zijn of direct te verhelpen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 13-11-2017

Groene innovatie en robotisering

Robots die landmijnen opruimen, 3D-geprinte vliegtuigen en militaire voertuigen rijdend op biobrandstof: het leger innoveert snel, zo stellen Torben Schütz en Zoe Stanley-Lockman.

 

Zij vragen zich af hoe deze militaire innovatie kan leiden tot een betere logistiek binnen de krijgsmacht: hoe onderdelen, troepen en voertuigen makkelijker en goedkoper verplaatst kunnen worden. De logistiek achter een operatie is vaak de beperkende factor: een militaire basis moet opgezet worden in moeilijke omstandigheden, een vliegtuig heeft niet het benodigde bereik, of het terrein is te onherbergzaam om troepen naartoe te sturen. Sommige logistieke problemen kunnen via samenwerking worden opgelost, maar voor veel problemen is innovatie noodzakelijk.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 09-11-2017

Buigt de democratie in Latijns-Amerika?

Een groot aantal Zuid-Amerikaanse landen heeft de komende 18 maanden verkiezingen. Ted Piccone van Brookings Institution stelt dat de uitslagen het democratische gehalte van het continent zullen bepalen.

 

Latijns-Amerika plukt niet of nauwelijks de vruchten van de toenemende globalisering en technologisering. Experts denken dan ook dat populisten veel stemmen zullen krijgen. Problemen als terrorisme spelen in Europa vooral een rol bij het in de hand werken van populisme, maar in Latijns-Amerika zullen populisten vooral profiteren van een klassenstrijd die in meerdere landen woedt. Er is sprake van een zeer scheve verdeling van inkomen en rechten. In de jaren 80’ en 90’ was er nog sprake van een golf van democratisering in de Latijns-Amerikaanse landen, maar nu wordt juist een tegenovergestelde golf verwacht met verdere destabilisering van de regio tot gevolg.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 02-11-2017

Is de open samenleving aan haar eind?

Carel Peters schreef voor Vrij Nederland over het Munk Debate tussen Niall Ferguson en Fareed Zakaria. Het debat draaide om de open samenleving van vrij verkeer van personen, arbeid, kennis en geld.

 

Beide heren hielden er andere meningen op na. Waar Zakaria stelde dat, ondanks de opkomst van rechts-extremistische partijen, de wereld meer rechtvaardig is geworden en dat vooral zag als een verdienste van de EU, stelde Ferguson dat de open samenleving op de klippen loopt. Als reden noemt hij de ‘excessieve globalisering’, doelend op het groter wordende verschil tussen arm en rijk en de vluchtelingencrisis. Waar Zakaria voorzichtig optimistisch blijft, spreekt Ferguson vooral fatalistisch over de toekomst van de open samenleving.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-10-2017

‘One man’s loss is another man’s gain’

Door de gedaalde olieprijzen verkeert Venezuela in een financiële crisis. Rusland biedt zijn diensten aan, niet alleen uit financiële overwegingen, schrijft Niall Walsh voor Global Risk Insights.

 

Door de economische crisis kan olieafhankelijk Venezuela niets anders doen dan geld lenen bij andere landen. Door de deal met Rusland zal Venezuela economisch steeds meer afhankelijk worden van Russische valuta, waarmee het landen volgt als Cuba en Argentinië waar Rusland eveneens veel geld in heeft geïnvesteerd. Walsh beaamt dat deze deal met Venezuela dan ook niet op zichzelf staat, maar onderdeel is van een bredere diplomatieke campagne van Rusland in reactie op het ‘America first’-beleid van Trump. Waar Trump samenwerking met Venezuela uitsluit, smeedt Poetin een deal. Zodoende poogt Poetin een multipolaire wereld te scheppen die de dominantie van supermachten als de VS en China kan ondermijnen, aldus Walsh.

 

Foto: kremlin.ru

 

Laatste update: 23-10-2017

Hoe staat het met de democratie?

Democratie verliest aan populariteit in het Westen, dat was de heersende mening.  Onderzoek van het Pew Researsch Center toont echter aan dat het wel meevalt.

 

Ondanks de opkomst van populisten in nieuwe en gevestigde democratieën die flirten met autocratie, is er nog steeds veel steun voor ons huidige systeem. Bijna vijftigduizend mensen in 38 verschillende landen werd gevraagd in hoeverre zij achter de democratie stonden en het overgrote gedeelte van de respondenten had hier vertrouwen in. Echter, dit gold vooral voor het Westen, in Afrika, maar vooral Zuid-Amerika is er veel steun voor niet-democratische regeringen. Zelfs in het Westen zijn er mensen die liever een autoritaire leider zouden zien, in Spanje zelfs zeventien procent van de ondervraagden.

 

Foto: Flickr/Sebastiaan ter Burg

 

Laatste update: 19-10-2017

Wie stopt Nicolás Maduro?

Wat is er gebeurd met de hevige oppositie in Venezuela? Die vraag beantwoordt Jeffrey Tayler voor The Atlantic. Venezuela staat op de rand van de afgrond.

 

Economisch gezien is het land in elkaar geklapt, er is te weinig voedsel en medicijnen en te veel misdaad. President Maduro regeert als een dictator: hij trekt steeds meer macht naar zich toe en laat politieke tegenstanders oppakken of verdwijnen. Regelmatig gaan de burgers de straat op om te protesteren, maar elk protest wordt met geweld neergeslagen. Ondanks de desastreuze situatie in Venezuela en de afkeer jegens Maduro lukt het de oppositie echter niet om hem te verdrijven.

 

Foto: Wikipedia

 

 

Laatste update: 05-10-2017

In 2020 succesvolle non-proliferatie?

In 2015 bereikte men geen overeenstemming op de herzieningsconferentie van het non-proliferatie verdrag. Dat moet op de conferentie in 2020 anders, schrijft Sico van der

 

Meer voor Clingendael. De twee grootste obstakels op eerdere herzieningsconferenties waren: het gebrek aan progressie in de daadwerkelijke ontwapening van de vijf grote landen met nucleaire wapens en de onenigheid over het installeren van een ‘Weapons of Mass Destruction Free Zone’ in het Midden-Oosten. Dit laatste punt bleek bij de conferentie van 2015 onhaalbaar. Desalniettemin is het belangrijk dat de conferentie van 2020 slaagt, niet alleen omdat het verdrag moet worden nageleefd, maar omdat onoplosbare geschillen landen ertoe kunnen doen besluiten hun steun voor het verdrag in te trekken. Om dit te voorkomen benoemt Van der Meer enkele voorwaarden voor het bereiken van een consensus.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 02-10-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.