NAVO
Doemscenario voor de NAVO

Op 11 en 12 juli vindt de NAVO-top plaats in Brussel. Voor Atlantic Council schrijft Frederick Kempe dat de NAVO zich moet voorbereiden op een trans-Atlantisch drama gecreëerd door

 

Trump. Ondanks enkele positieve ontwikkelingen zoals een verbeterde mobiliteit en de verhoogde defensiebudgetten ligt er een groot gevaar op de loer dat de effectiviteit van het bondgenootschap bedreigt: trans-Atlantische verdeeldheid. Deze verdeeldheid is zo groot dat zij de politieke eenheid in de NAVO ondermijnt. De positieve ontwikkelingen kunnen zorgen voor een goed einde aan dit verhaal, maar door de verdeeldheid kan de top eveneens resulteren in een ramp.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 18-06-2018

Macedonië van de wachtlijst

Hoewel Macedonië al sinds 1999 op de wachtlijst staat als potentiële lidstaat van de NAVO, is het enthousiasme voor dat lidmaatschap nog niet afgenomen. Voor German Marshall Fund

 

schrijft Stevo Pendarovski dat Macedonië de laatste jaren hard heeft gewerkt aan het gelijkstellen van zijn kernwaarden met die van de NAVO. Ook is het land al langdurig betrokken bij de NAVO-missie in Afghanistan en streeft het naar samenwerking met alle vijf de buurlanden als bijdrage aan de stabiliteit van de regio. Voor beide partijen zitten er grote voordelen aan het lidmaatschap, zoals het bundelen van middelen en delen van informatie. Kortom: ‘tijd om Macedonië het 30ste lid van de NAVO te maken’.

 

Foto: Flickr/Jaime Pérez

 

Laatste update: 14-06-2018

Polen aan zet

Voor Politico schrijft David M. Herszenhorn over de militaire toenadering tussen Polen en de Verenigde Staten. Polen wil een permanente Amerikaanse militaire basis op zijn grondgebied.

 

Oost-Europa en de Baltische Staten voelen, in tegenstelling tot West-Europa, de Russische dreiging het meest en zoeken naar middelen om de uitbreiding van de Russische invloedssfeer in te dammen. Het feit dat Polen onafhankelijk handelt in een voorheen gezamenlijk Europees Ruslandbeleid en bilaterale boven multilaterale samenwerking stelt, roept weerstand op bij Europa. De vraag is waar het toe leidt: Polen afgeschermd van Rusland, maar tevens afzijdig van multilateraal Europees beleid, of een sterke grens met daarachter een verenigd Westelijk front, inclusief Polen?

 

Foto: Flickr/U.S. Army Europe

 

Laatste update: 31-05-2018

Georgië bij de NAVO?

Op de NAVO-top in juli zal de uitbreiding van het bondgenootschap, voornamelijk het eventuele lidmaatschap van Georgië, een belangrijk agendapunt zijn. Voor Defense One

 

schrijft Luke Coffey hoe dit gerealiseerd kan worden zonder een oorlog met Rusland te veroorzaken. Coffey stelt voor om artikel 6 van het NAVO-verdrag aan te passen om zo de Georgische regio’s die zijn bezet door Rusland tijdelijk uit te sluiten van de veiligheidsgarantie van artikel 5. De grote vraag is echter of de leiders binnen de NAVO over de vereiste creativiteit en politieke wil beschikken om dit te laten slagen.

 

Foto: NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 31-05-2018

Macht over het Europese continent

Experts stellen dat het domineren van de Zwarte Zee-regio grote macht geeft over het Europese continent. Voor NATO Review Magazine schrijft Pavel Anastasov dat veel dreigingen

 

voor de veiligheid van Europa plaatsvinden in deze regio, zoals de groei van het Russische wapenarsenaal en de ‘frozen conflicts’. De NAVO moet deze uitdagingen aanpakken. Ze kiest nu voor een tweezijdige aanpak waarbij aan de ene kant de relaties met Rusland worden behouden en aan de andere kant de aanwezigheid in de regio wordt versterkt. Echter, de NAVO zal om haar positie in de Zwarte Zee-regio te versterken meer moeten ondernemen, zoals het versterken van de samenwerking met de EU.

 

Foto: U.S. Navy/Ricardo R. Guzman

 

Laatste update: 28-05-2018

Energiezekerheid als redmiddel

Voor The Strategist schrijft Amelia Meurant-Tompkinson dat de relatie tussen de NAVO en Turkije een dieptepunt heeft bereikt. De Turkse inval in Syrië en de Turks-Russische samenwerking

 

op het gebied van energiezekerheid zetten de betrekkingen tussen de NAVO en Turkije onder spanning. De NAVO heeft Turkije gewaarschuwd voor de mogelijke consequenties die deze Turks-Russische samenwerking teweegbrengt. Echter, de nog onbekende maatregelen zullen volgens Meurant-Tompkinson niet genoeg zijn om Turkije en Rusland uit elkaar te drijven. De NAVO moet een andere strategie bedenken waarin ze bijdraagt aan energiezekerheid. Dit kan de betrekkingen tussen Turkije en de NAVO verbeteren en de Turks-Russische relatie wellicht verzwakken.

 

Foto: Flickr/NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 24-05-2018

Marines herontdekt?

In NATO Review Magazine schrijft Peter Roberts dat de manier waarop de rivaliteit tussen grootmachten te zien is, zich aan het verplaatsen is naar zee. Landen investeren met toenemende

 

mate in nieuwe technologieën op marinegebied. Ook Rusland stort zich op het versterken van zijn marine en dit vormt een bedreiging voor alle lidstaten van de NAVO. Echter, de NAVO blijft achter op het gebied van zeemacht doordat veel lidstaten de verbeterde marine van Rusland niet zien als veiligheidsbedreiging. Zal de NAVO meer initiatief gaan nemen op het gebied van nieuwe technologieën binnen de marine of blijft zij achter door gebrek aan consensus?

 

Foto: Flick/U.S. Pacific Fleet

 

Laatste update: 03-05-2018

Er blaast een nieuwe wind

‘America First’, het nieuwe pad dat Trump is ingeslagen, heeft gevolgen voor de toekomst van de NAVO. Stanley Sloan schrijft voor War on the Rocks dat de onvoorspelbaarheid van de

 

Trump-regering de NAVO-bondgenoten laat inzien dat het partnerschap een nieuw leven moet worden ingeblazen. Theresa May benadrukte dat in een tijd van toenemende dreiging het geen moment is om af te haken. De samenwerking is nu belangrijker dan ooit. Toch moeten de trans-Atlantische partners en voornamelijk de EU zich voorbereiden op verandering, iets wat ze ook zeker doen. Hoe zal het partnerschap er in de post-Trumpera uitzien? 

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 29-03-2018

Trans-Atlantische privédiplomatie

In de nieuwste editie van Atlantisch Perspectief werpt Albertine Bloemendal nieuw licht op de rol van ‘privédiplomaten’. De geschiedschrijving over de naoorlogse trans-Atlantische

 

diplomatie heeft zich lang sterk gericht op de rol van natiestaten en hun formele vertegenwoordigers. De diplomatieke rol van Ernst van der Beugel maakt duidelijk dat we ook oog moeten hebben voor niet-statelijke actoren, aldus Bloemendal in haar proefschrift Reframing the Diplomat. Ernst van der Beugel and the Cold War Atlantic Community. Dit artikel in Atlantisch Perspectief is een samenvatting van dat proefschrift, waarvan onlangs ook de handelseditie verscheen.

 

Foto: The Blue Diamond Gallery

 

Laatste update: 08-03-2018

De beruchte twee procent

De tweeprocentnorm van de NAVO blijft voor vele Europese landen een probleem, schrijft Azita Raji voor War on the Rocks. De Trump-regering zit er bovenop en wil de balans opmaken.

 

Trump maakte eerder al duidelijk dat er meer blijk van steun voor de NAVO moest komen vanuit de Europeanen, indien ze de steun van de VS niet wilden verliezen. Gedurende de ‘Munich Security Conference’ sprak secretaris-generaal van de NAVO Jens Stoltenberg echter lovend over de stand van zaken. Hoe staan de Europese bondgenoten er precies voor en zal de kritiek van Trump de nodige veranderingen teweeg brengen?

 

Foto: Army Mil

 

 

Laatste update: 26-02-2018

Een ongelukkig huwelijk?

Terwijl de spanningen tussen de NAVO en Rusland voortduren, borrelt er op de achtergrond bij de NAVO een ander soort onrust: Turkije. The Economist wierp een blik achter de

 

schermen om de situatie in kaart te brengen. Turkije, met na de VS de grootste krijgsmacht van de NAVO, lijkt met één been in het bondgenootschap te staan en met het andere in het Turks nationalisme. De spanningen tussen NAVO-bondgenoot VS en Turkije zijn flink toegenomen na de start van het Turkse offensief in de Syrisch provincie Afrin. Daarnaast lijken Erdogan en Poetin er een ‘knusse’ relatie op na te houden. Zal Turkije de NAVO in de kou laten staan? 

 

Foto: Flickr/Phil Manker

 

Laatste update: 08-02-2018

Blijvende schade?

In de aanloop naar Europa’s belangrijkste veiligheidsconferentie, in München volgende maand, besteden Dan de Luce en Robbie Gramer in Foreign Policy aandacht aan de NAVO. Ondanks

 

de retoriek van Trump bestaat deze alliantie nog steeds en momenteel werken Amerikaanse militairen samen met Europese tegenhangers om Rusland te dwarsbomen. Maar, zo stellen De Luce en Gramer: een alliantie bestaat uit meer dan wapens en budget. Er is dan onzekerheid: welke kant gaat Amerika op? En wat heeft dit voor invloed op de toekomst van de NAVO? Heeft Trump blijvende schade aan het bondgenootschap veroorzaakt?

 

Foto: Flickr/ NATO North Atlantic Treaty Organization

 

Laatste update: 29-01-2018

Bondgenootschap in gevaar?

Is er sinds het aantreden van Trump werkelijk reden tot zorg over de NAVO? Michael Rühle betoogt dat het bondgenootschap wel voor hetere vuren heeft gestaan.

 

Onder het motto ‘elk decennium een crisis’ bespreekt hij de staat van de trans-Atlantische betrekkingen en de NAVO door de jaren heen. Rühles betoog vormde de key note speech op het jubileumsymposium van de Atlantisch Commissie, die dit jaar 65 jaar bestaat. De volledige tekst van zijn toespraak is gepubliceerd in het nieuwste nummer van Atlantisch Perspectief.

 

Foto: Flickr/Nicholas Raymond

 

Laatste update: 21-12-2017

Warme woorden, lege beloftes

Roberta Haar stelt in Elsevier dat het recente overleg van ministers van Buitenlandse Zaken op het NAVO-hoofdkwartier in Brussel vrijwel geen concrete resultaten zal opleveren.

 

Haar analyseert de pluspunten en minpunten van het overleg. Het doel van de bespreking was het verbeteren van de NAVO-defensie en het voorbereiden van de NAVO-top in juli 2018. Positieve resultaten zouden zijn: een verbetering van de samenwerking tussen de NAVO en de EU, een toename van de mobiliteit van NAVO-troepen binnen EU-lidstaten, en een intensivering van de samenwerking op gebied van cyberveiligheid en terrorisme. Minpunten, of beter gezegd boosdoeners, zijn: de onbeduidende positie van de Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken Rex Tillerson, die niet het vertrouwen geniet van zijn eigen regering en Trumps onwetendheid en desinteresse in buitenlandse zaken. 

 

Foto: DipNote

 

Laatste update: 18-12-2017

De NAVO moet zichzelf heruitvinden

Sinan Ülgen zet voor Carnegie Europe uiteen hoe de NAVO met nieuwe doelen en strategieën de uitdagingen aan zijn zuidelijke grens het hoofd moet bieden. De situatie aan de grenzen van

 

het grondgebied van de NAVO is fragiel en verandert constant. De bondgenoten moet hun eigen rol herinterpreteren en zich aanpassen aan deze volatiliteit. Daarbij moeten ze meer afspraken maken over welke operaties onder de NAVO vallen en wat aan de EU toebehoort. Hoewel er op microniveau al vooruitgang wordt geboekt, dienen er op macroniveau een aantal obstakels overwonnen te worden. Lukt dat niet, dan zal de NAVO niet langer in staat zijn adequaat op dreigingen in te spelen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 07-12-2017

Een NAVO politiemacht gericht op stabiliteit

Om NAVO-lidstaten te beschermen en de veiligheid buiten hun territorium te vergroten, is een expeditionaire politiemacht nodig. Dat schrijft Hans Hovens in de Militaire Spectator.

 

Hovens stelt dat, ondanks de trend van meer conventionele oorlogvoering aan het Oost-Europese front, een ‘expeditionairy stability policing capability’ noodzakelijk is. Hij bespreekt de mogelijkheden die een dergelijke politiemacht biedt, zoals het dichten van de ‘public security gap’. Als voorbeeld noemt hij de vredesmissie in Bosnië-Herzegovina in de jaren ‘90 waar politiemachten van de VN werden gehinderd in het beveiligen van de lokale bevolking, onder andere doordat het mandaat hiervoor ontbrak Daarnaast licht hij enkele mogelijke obstakels toe.

 

Foto: Defense.gov Photos

 

Laatste update: 28-11-2017

Tussen de NAVO en een EU-defensiebeleid

Tomáš Valášek stelt voor Carnegie Europe de vraag wat de gevolgen van het PESCO-verdrag zullen zijn voor het defensiebeleid van de Europese lidstaten die hebben getekend.

 

Het verdrag houdt in dat de lidstaten meer zullen samenwerken, maar dat niet iedereen met elke samenwerking meedoet. Hoewel sommigen zeggen dat er niet veel zal veranderen ten opzichte van eerder gesloten verdragen, heeft het verdrag wel degelijk een mogelijke impact. Het is een nieuwe impuls voor de Europese landen om meer aan defensie uit te geven en biedt extra kansen om dit als collectief te doen. Extra geld naar het defensiebudget is uiteraard ook goed voor de NAVO, maar nu Europese defensie steeds meer vorm krijgt dreigen de lidstaten een keuze te moeten maken: laten ze Europese belangen voor NAVO-belangen gaan?

 

Foto: Flickr/ Program Executive Office Soldier

 

Laatste update: 20-11-2017

NAVO aan zet op het digitale schaakboord

Kenneth Geers beschrijft voor de Atlantic Council de noodzaak voor een antwoord van de NAVO, maar ook de EU, op de toegenomen cyber-bedreigingen.

 

Cyberaanvallen leiden vaak niet direct tot slachtoffers en de herkomst is in de eerste fases van de aanval moeilijk te herleiden. Hierdoor is het moeilijk in te schatten hoe en wanneer cyberaanvallen het best bestreden kunnen en mogen worden. Gelukkig heeft de NAVO nu een aanzet gemaakt tot verdere collectieve cyber-verdediging die voortborduurt op de al bestaande mogelijkheden en recht doet aan de consensus dat cyberspace een van de nieuwe militaire domeinen is geworden.

 

Foto: Flickr/Marco Verch

 

Laatste update: 16-11-2017

Canada en ‘grand strategy’

Wat verklaart de aard en omvang van Canada's bijdrage aan de ‘Enhanced Forward Presence’ (EFP) van de NAVO? In Atlantisch Perspectief analyseren Christian Leuprecht en Joel Sokolsky Canada's ‘grand strategy’.

 

Aan de hand van de EFP in de Baltische staten en Polen. Canada speelt hierbij een leidende rol en dat was ook wat men van Canada mocht verwachten op basis van zijn overtuigingen, belangen, en capaciteiten, aldus de auteurs. Op welke grondslagen baseert NAVO-bondgenoot Canada zijn internationale strategie?

 

Foto: Flickr/Combat Camera

 

Laatste update: 09-11-2017

Artikel 5: terug naar de kern

De NAVO is terug bij af, zo schrijft John R. Deni in Carnegie Europe: de focus van de laatste paar jaar op conflictbestrijding is steeds meer aan het verschuiven naar collectieve verdediging.

 

De lidstaten houden grootschalige oefeningen in de Baltische staten en Polen, waar ook een permanente NAVO-macht aanwezig is. Sinds de inval in de Krim lijkt de gedachte van ‘een voor allen, allen voor een’ weer helemaal terug te zijn. Maar deze heroriëntering van het bondgenootschap is niet zomaar gerealiseerd. Op het moment is er een gebrek aan strategie ten opzichte van de bedoelingen van Rusland in Europa en heeft de NAVO te maken met uitgeklede legermachten, die vooral gericht zijn op de oude doelstellingen. Er moet nog veel veranderen, wil de NAVO aan de nieuwe uitdagingen het hoofd kunnen bieden.

 

Foto: Flickr/Allied Joint Force Command Brunssum

 

Laatste update: 30-10-2017

De nieuwe wapenwedloop

Volgens Charlie Gao is de NAVO hard aan het werk om een “nieuwe” technologie te ontwikkelen die gebruikt kan worden in een grootschalig conflict met Rusland: ETC-wapens.

 

ETC, ofwel Electro-Thermal Chemical, betekent dat er gebruik wordt gemaakt van elektriciteit om projectielen met een hogere snelheid af te kunnen vuren. Deze techniek werd al aan het eind van de Koude Oorlog bedacht als antwoord op de zwaarder bepantserde tanks van de Sovjet-Unie. Door hoge kosten en een eind van de spanningen tussen Oost en West stopte de ontwikkeling van dit soort hoogstaande wapensystemen. Nu een conflict met Rusland niet meer tot het rijk der fabelen behoort, wordt er weer meer geïnvesteerd in de ontwikkeling van nieuwe wapens.

 

Foto: Flickr/Dmitry Terekhov

 

Laatste update: 23-10-2017

De spagaat van militaire oefeningen

In War on the Rocks beschrijft Ralph S. Clem het hoe en waar van de NAVO-oefeningen in Europa.

 

Het aantal militaire oefeningen van de NAVO is sinds de inval van Rusland op de Krim toegenomen: het aantal troepen dat deelnam aan deze oefeningen is tussen 2013 en 2016 verzesvoudigd. Daarnaast nemen ook steeds meer landen buiten de NAVO, zoals Zweden, Finland, maar ook Georgië en Oekraïne, aan de oefeningen deel. Volgens Clem moet het bondgenootschap echter oppassen met deze oefeningen. Waar de NAVO saamhorigheid wil uitstralen, ziet het Kremlin een steeds agressiever uitbreidend Westelijk front. De NAVO moet het aantal oefeningen en de manier van trainen heroverwegen, opdat zij niet een verkeerd signaal afgeeft en de gevolgen, waar zij niet klaar voor is, over zich afroept.

 

Foto: EUCOM/Sgt. David Turner

 

Laatste update: 12-10-2017

Macron en de verdediging van Europa

Is Europa ooit echt autonoom als het voor zijn veiligheid afhankelijk is van de Verenigde Staten en de NAVO? Dat is de vraag die Emmanuel Macron op 26 september beantwoordde.

 

Hij pleitte voor meer Europa, zonder daar minder NAVO tegenover te stellen. Macron stelde heldere doelen voor meer investeringen in Europese defensie, meer samenwerking tussen lidstaten van de EU en een Europese interventiemacht. Deze ontwikkelingen zijn, op het eerste gezicht, goed voor de NAVO. Eindelijk wordt er door Europa meer geïnvesteerd in het militaire apparaat en wordt de slagkracht op het continent vergroot. Toch zal deze ontwikkeling met argusogen gevold worden: de Fransen hebben historisch een stormachtige relatie met de NAVO.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 09-10-2017

De prijs van principes

Een duivels dilemma, zo noemt Allison Fedirka de keuze waar de Zweedse regering voor staat. Deze staat namelijk op het punt om een nieuw verbod tegen kernwapens te tekenen.

 

Gevolgen: de NAVO en de VS dreigen hun toegang tot de Baltische regio te verliezen en kunnen de veiligheid van Zweden niet meer garanderen, mocht Rusland militair actie ondernemen. De banden tussen Zweden en de NAVO waren juist aangehaald onder dreiging van een steeds brutaler wordend Rusland. Durft Zweden het risico te lopen zijn bondgenoten voor het hoofd te stoten, terwijl het Zweedse leger niet in staat is zichzelf te verdedigen?

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 14-09-2017

De nieuwe fronteenheden

Arndt Freytag von Loringhoven, de eerste assistent-secretaris-generaal voor inlichtingen en veiligheid van de NAVO, kijkt terug op de opbouwperiode van zijn nieuwe inlichtingendienst.

 

Onder druk van de vele dreigingen die de NAVO het hoofd moet bieden, zoals terrorisme, cyberaanvallen en conflicten aan haar grenzen, werd besloten om als bondgenootschap meer samen te werken op het gebied van informatie en veiligheid. Hoewel er op deze gebieden grote stappen zijn gemaakt de afgelopen periode, erkent Arndt Freytag von Loringhoven dat personeel en expertise nog te wijdverspreid zijn: de NAVO moet haar middelen beter inzetten, wil zij voortbouwen op het huidige succes.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 11-09-2017

partners
(c) 2006 - 2018, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.