Azië & Oceanië
Een gewiekste draak

Het bekende Nederlandse gezegde luidt: ‘als twee honden vechten om een been loopt de derde ermee heen’. Volgens Leon Hadar van The National Interest is China de gelukkige

 

derde hond. Terwijl Amerika geobsedeerd lijkt door Rusland, nadat bekend werd dat de Russen mogelijk de verkiezingen hebben beïnvloed, krijgt groeiende wereldmacht China alle tijd om zich verder te ontwikkelen. De obsessie met Rusland weerhoudt de VS ervan een gepaste strategie uit te werken tegen China, aldus Hadar. Hij stelt dat, hoewel het gevaar van Rusland niet moet worden onderschat, een contrastrategie tegen Rusland secundair is aan een strategie tegen China.

 

Foto: Flickr/appaloosa

 

Laatste update: 23-11-2017

Wordt Xinjiang het ‘Syrië’ van Azië?

Ze vormen steeds vaker een onderdeel van jihadistische groeperingen: Oeigoeren afkomstig uit Xinjiang, China. Het International Centre for Counter-Terrorism schetst een profiel van hen.

 

De Oeigoeren zijn een Turks volk dat leeft in de Chinese autonome regio Xinjiang. Hun islamitische levenswijze wordt sterk door de Chinese staat onderdrukt, en als reactie daarop pleegden Oeigoeren meerdere aanslagen op de Chinese bevolking. Een deel van de Oeigoeren zoekt zijn heil echter in het Midden-Oosten en sluit zich aan bij IS of Al-Qaida met het doel zich daar te vestigen of met aanslagen in het Midden-Oosten aandacht te vragen voor hun onafhankelijkheidsstrijd in China. Het ICCT-rapport verkent de schaal en reikwijdte van deze Oeigoerse ‘foreign fighters’ en hun invloed op ontwikkelingen in mondiale jihadistische groeperingen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 20-11-2017

Na Amerikanisering, nu Chinaficatie?

De relatie lijkt goed te zijn tussen de VS en China, zo bleek tijdens het bezoek van Trump aan Xi Jinping. Maar onder de oppervlakte rommelt het, aldus The Economist.

 

Hoewel de leiders vriendelijk samen op de foto staan, heersen in hun landen geen warme gevoelens voor elkaar. Waar ongeveer de helft van de Chinezen nog enigszins positief staat tegenover Amerika, is meer dan de helft van de Amerikanen negatief over China. Dit vindt zijn weerslag in de politiek. Ondanks alle vriendelijkheden uit Trump regelmatig forse kritiek op China en hoewel China altijd terughoudend was in zijn ideologische intenties in de wereld, is Beijing nu van mening dat er wel een nieuwe, anti-Amerikaanse wind mag waaien.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 13-11-2017

Hoe Facebook Azië ontwricht

In de VS ligt Facebook onder vuur vanwege de Russische inmenging in de verkiezingen, maar volgens Christina Larson heeft het medium ook in Zuidoost-Azië grote politieke invloed.

 

Azië is de grootst groeiende markt voor Facebook en het bedrijf werkt hard om zoveel mogelijk gebruikers in deze regio te strikken. In landen als Thailand en Myanmar is Facebook de eerste internetsite waar mensen mee in contact komen en is het de primaire bron van nieuws in het dagelijks leven. Hierdoor wordt het medium steeds vaker gebruikt voor het verspreiden van leugens, het vervolgen van dissidenten en prediken van haat jegens minderheden. Tot op heden doet Facebook te weinig om hier controle op te houden: Facebook is allang geen sociaal medium meer, hoe hard het ook probeert zich af te wenden van de realiteit.

 

Foto: Maxpixel

 

Laatste update: 09-11-2017

De nieuwe zijderoute in Poetins achtertuin

China wil graag zijn economische invloed in Centraal-Azië uitbreiden, zo schrijft Robert D. Kaplan, en grijpt daarbij terug naar middeleeuwse praktijken: de zijderoute.

 

Dit ambitieuze project, dat al bestaande pijpleidingen en wegen aan elkaar verbindt en zo China makkelijker toegang verschaft tot de energierijke landen in het westen, zou ervoor moeten zorgen dat China als nieuwe supermacht geheel Eurazië kan domineren. Deze nieuwe zijderoute loopt echter voor een groot deel langs Rusland, schendt de Russische invloedsfeer en dreigt Rusland ondergeschikt te maken op het Euraziatische continent. Hoewel beide landen volhouden dat ze bondgenoten zijn, haalt China Rusland op alle fronten in als supermacht naast de VS. De rivaliteit tussen de twee laait weer op en zal grote geostrategische verschuivingen met zich meebrengen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 06-11-2017

Zeven partijleiders, één leider van China

China, in ieder geval de Communistische Partij, heeft zijn nieuwe leiders aangesteld. Jonathan Brookfield zet uiteen wie ze zijn en wat we van ze kunnen verwachten.

 

Naast president Xi Jinping zal het Politbureau bestaan uit zes anderen, van wie alleen premier Li Keqiang terugkeert uit het vorige bestuur. Met een gemiddelde leeftijd van 63 jaar lijkt er geen aangewezen opvolger voor Xi Jinping, die zelf al 64 is. Dit laat echter zien dat hij een sterke greep heeft op de partij en op China en dat hij niet bang is te breken met de heersende normen binnen de partij.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 02-11-2017

De Tatmadaw doorstaan de storm

Als reactie op de militaire acties in Myanmar overweegt de VS om sancties in te voeren. Alleen zullen die volgens Andray Abrahamian niet het gewenste effect hebben.

 

Sterker nog, sancties werken soms contraproductief: een regime kan zich ingraven en wijzen naar de buitenwereld voor economische problemen, problemen die vooral de gewone bevolking treffen. Zo ook in Myanmar, waar eerdere sancties gefaald hebben. Gefaald? Ja, de in 1997 ingesteld sancties zorgden er uiteindelijk voor dat de militaire Junta Aung San Suu Kyi toeliet tot de politiek. Maar ze zorgden er niet voor dat de etnische scheidslijnen opgetrokken door het leger werden doorbroken. Deze scheidslijnen zijn de oorzaak van de massale slachting van de “tweederangsburgers”, de Rohingya. Nieuwe sancties zullen hier geen verandering in brengen.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 30-10-2017

Abe slaagt waar May faalde

Hoe zijn de Japanse verkiezingen verlopen en welke implicaties heeft de uitslag voor de relatie tussen Japan en de VS? Deze vragen worden beantwoord in dit artikel voor CSIS.

 

De zittende premier, Shinzo Abe, heeft een grote verkiezingswinst behaald nadat hij eerder dit jaar vervroegde verkiezingen uitschreef. Zijn programma was gefocust op een robuuste nationale verdediging en innovatie van de economie, de oppositie wist hier maar weinig tegenover te stellen. Shinzo Abe begint nu aan zijn tweede termijn, waarmee stabiliteit in een onzekere periode gegarandeerd is, niet alleen intern, maar ook op diplomatiek gebied.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 26-10-2017

Buitenlandbeleid China: Dengistische façade?

“Blijf onder de radar en wacht tot onze tijd komt”, het buitenlandbeleid van Deng Xiaoping in de jaren ’90 bepaalde lang de koers van China, maar vormt steeds meer een dekmantel, schrijft Stratfor.

 

Men zou het kunnen omschrijven als een ‘China first policy’: het buitenlandbeleid van Xiaoping, dat mede bedoeld was om China uit het Maoïstische slop te trekken, de nationale economie en overheid te versterken en buitenlandse conflicten te vermijden. China hield zich vooral bezig met China, waarmee in het buitenland een imago werd gecreëerd dat inmiddels steeds minder opgaat. Heimelijk bouwt Jinping aan een centralere staat die de partijpolitiek van Xiaoping te boven gaat. Op doorzichtige wijze investeert China in ontwikkelingslanden, zoekt het buitenlands avontuur voor de kust van Oost-Afrika en breidt het zijn leger uit vanwege externe dreigingen. Van het politiek-introverte gedachtegoed van Xiaoping lijkt weinig over.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 19-10-2017

Kernwapens in Japan?

In een artikel voor Global Risk Insights stelt Michael Rubin de vraag of Japan kernwapens zou moeten ontwikkelen, in verband met de instabiele situatie in Noord-Korea.

 

Japan, een land dat een sterke aversie kent tegen kernwapens en nucleaire faciliteiten in het algemeen, zou als nucleaire macht een sterke rivaal voor China worden en zo de balans in een door China gedomineerde regio kunnen terugbrengen. Daarnaast, zo betoogt Rubin, is het de ultieme verdediging tegen het Noord-Koreaanse regime, waarmee niet te praten valt. Een nucleair Japan is niet het mooiste scenario, maar misschien wel het minst lelijke.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 16-10-2017

China en Japan: een ingewikkelde relatie

De relatie tussen China en Japan een lastige, in 2012 waren er bijvoorbeeld grote anti-Japan demonstraties in Beijing, maar volgens Katsuji Nakazawa zit er de laatste jaren verbetering in.

 

Beide regeringen nemen een risico met deze toenadering. Vooral Shinzo Abe, de huidige minister-president van Japan en voormalig hardliner op het gebied van China, neemt een gok zo vlak voor de verkiezingen. Maar, beide landen hebben ook voordeel aan een verbeterde relatie: voor Japan zijn goede betrekkingen met China een mogelijkheid om de spanningen met Noord-Korea te verminderen, terwijl voor China Japan een bondgenoot kan zijn in een regio waar het steeds minder goede relaties heeft met zijn buren.

 

Foto: Wikipedia

 

Laatste update: 09-10-2017

De Aziatische draken: China vs Noord-Korea

In Amerika en Europa overheerst vaak het idee dat China de lakens uitdeelt in Noord-Korea, maar volgens Franz-Stefan Gady van De Diplomat hebben beide Aziatische landen een broze

 

relatie. Als reden haalt hij de geschiedenis van China aan en dan met name de gevolgen van de Chinees-Vietnamese Oorlog voor het imago van China in Noord-Korea. De Chinees-Vietnamese Oorlog kan worden gezien als een hoogtepunt van het Rode schisma, de strijd om het leiderschap van de communistische wereld tussen China en de Sovjet-Unie. Vietnam werd door China binnengevallen, omdat het zich steeds meer wendde tot Moskou in plaats van Beijing. De oorlog die volgde leverde ook een belangrijke les op voor buurland Noord-Korea: Vietnam werd te eigenzinnig en werd daarom bestraft. Doorslaande eigenzinnigheid kan dus met harde hand worden gecorrigeerd.

 

Foto: Wikimedia Commons

 

Laatste update: 05-10-2017

partners
(c) 2006 - 2017, Atlantische Commissie | Realisatie: Kant en Klare Site.