Column door Tjitske Risselada

DE STAAT VAN DE GRAND OLD PARTY

De Amerikaanse Republikeinse partij bevindt zich in een identiteitscrisis. De Democraten hebben een stevige meerderheid in het Congres en mochten na 8 jaar weer de president leveren. Veel Republikeinen vragen zich af hoe het verder moet met hun geliefde partij. Tijdens de afgelopen verkiezingen is gebleken dat de Democraten konden rekenen op royale steun van 'nieuwe' stemmers: jongeren en (etnische) minderheden. Om deze groepen aan Republikeinse zijde te krijgen is het voor de partij van groot belang hervormingen door te voeren, vooral met het oog op de Congresverkiezingen in 2010. Een kleine schets van het Republikeinse plan van aanpak.

Jongeren zijn een belangrijke groep waar Obama zijn overwinning aan te danken heeft. 66% van de stemgerechtigden onder de 30 jaar stemde namelijk op de Democraat. Al vanaf het begin van Obama's campagne voelden jongeren zich aangesproken door zijn boodschap van 'change'. Er ontstond als ware een jongerenbeweging: goed georganiseerd en met een groot bereik dankzij moderne communicatiemiddelen.

Ook de Republikeinse partij wil de achterban vergroten met jonge kiezers. Jongeren behoren vaak tot de groep zwevende kiezers en hechten minder waarde aan partijtradities. In de campagne om de 'hearts and minds' van de jongeren te winnen, zal voor de Republikeinen internet een grote rol gaan spelen. Steeds vaker worden Republikeinse websites opgericht, veelal geleid door jonge partijleden zelf. Deze websites bespreken, door middel van blogs, de actualiteit vanuit een Republikeins perspectief. Daarnaast wordt de lezer aangespoord om mee te denken over de hervormingen binnen de partij. Een van deze websites is The NextGenGOP, een groep die zichzelf de toekomst van de partij noemt. Zij stellen dat het Republikeinse merk beschadigd is en nodig moet veranderen. Want, om de Grand Old Party weer tot een machtige partij te maken, moeten jonge, nieuwe gezichten naar voren stappen en de leiding nemen.

De andere steeds belangrijk wordende groep kiezers zijn de (etnische) minderheden. Neem bijvoorbeeld de Afro-Amerikanen. Tijdens de afgelopen verkiezingen heeft maar liefst 99% van de kiesgerechtigden die kwamen opdagen uit deze groep op Obama gestemd. In totaal maken zij 13% uit van het electoraat. Ook de Hispanics, goed voor 9% van het electoraat, hebben overwegend Democratisch gestemd: 67% van hun stemmen ging naar de Democraat. Als reactie op de grote winst van Obama gaan de Republikeinen nu in de tegenaanval: in januari heeft het Republikeins Nationale Comité (RNC) voor het eerst in de geschiedenis een voorzitter gekozen met een Afro-Amerikaanse achtergrond: Michael Steele. Aan hem de taak de partij weer te verenigen. Dat hij daar genoeg ideeën voor heeft, blijkt uit zijn manifest 'Blueprint for Tomorrow'. Hierin stelt hij dat hij zich tijdens zijn voorzitterschap vooral gaat richten op minderheden. In deze groep zal de Republikeinse boodschap van traditionele waarden en individuele vrijheden sterk zijn weerklank vinden. Steele zegt dan ook dat het tijd is om bruggen tussen de groepen te slaan om een toekomst te creëren met kansen voor iedereen. Dit zijn mooie woorden, maar zou het ook een kansrijke toekomst voor zijn eigen partij betekenen?

De vraag blijft of Michael Steele de Republikeinse partij uit het slop kan trekken voor de Congresverkiezingen in 2010. Of zal er in 2012 toch weer een beroep moeten worden gedaan op Sarah Palin?

Tjitske Risselada werkt als projectmedewerker bij de Atlantische Commissie