Lees onderstaande tekstfragmenten:
| Bron 7 In 1930 schreef Ho Chi Minh het partijprogramma voor een nieuwe politieke partij. Een fragment hieruit: “De complete onafhankelijkheid van Indochina. De vorming van een regering van arbeiders, boeren en soldaten. Nationalisatie van banken. Onteigening van het blanke grootgrondbezit en andere imperialistische eigendommen om ze onder de arme boeren te verdelen.” |
| Bron 8 Uit de Onafhankelijkheidsverklaring van de Democratische Republiek Vietnam, voorgelezen door Ho Chi Minh op 2 september 1945:
Wij leden van het Provinciale Bestuur (provincie van Frankrijk) vertegenwoordigen het hele Vietnamese volk en verklaren dat we vanaf nu alle banden met het koloniale Frankrijk verbreken. Het hele Vietnamese volk (…) is vastbesloten tot het bittere einde te vechten tegen iedere poging van de Franse kolonialisten zijn land te veroveren.” |
| Bron 9 De historicus Lafeber: “De ‘globalisering’ van de Koude Oorlog heeft ook bij de communisten in Noord-Vietnam, die zich allang realiseerden dat zij voor hun vrijheidsstrijd van Amerika niets meer te verwachten hadden, geleid tot een nauwere aansluiting bij de communistische grote broers. Op het eerste nationale congres van vakbonden in december 1949 was het gebouw versierd met enorme portretten van Stalin, Mao en Ho. Een maand later gingen Vietnamese gedelegeerden onder leiding van Ho – te voet – op weg naar Peking, dat de Democratische republiek Vietnam op 18 januari erkende. (…) Voor het eerst kreeg Hanoi modern materiaal om de oorlog te voeren: kanonnen en vrachtwagens, helicopters en vliegtuigen, afweergeschut en radar, bazoeka’s en mortieren. Voor Washington was nu het bewijs geleverd dat Hanoi een Chinese satelliet was, zoals het altijd al beweerd had. (…) In 1951 maakte Ho er geen bezwaar meer tegen dat de in 1945 ondergronds gegane Indochinese Communistische Partij weer verrees, en wel in drie afzonderlijke arbeiderspartijen voor Vietnam, Laos en Cambodja. Ondanks alle materiële en morele Chinese steun – die nog geen fractie was van de Amerikaanse aan Frans Saigon – is de liefde tussen het kleine Vietnam, dat zijn geschiedenis goed kende, en de grote buurman nimmer hartelijk geweest. |
Vragen: